Przyczyna i skutek

Po swoim artykule "Prawda o rozpadzie Jugosławii" otrzymałem wiele listów, których autorzy odsyłali mnie do literatury i filmografii dotyczącej ataku NATO na Jugosławię, oraz zbrodni mafii albańskich w Kosowie.
Nie neguję, że atak był pogwałceniem wszelkich zasad Prawa międzynarodowego.
Nie neguję, że w ostatecznym rozrachunku to Serbowie najbardziej ucierpieli na rozpadzie Jugosławii.
Ale odróżniam przyczynę od skutku.
Wszystkie dostarczone mi materiały dotyczyły sytuacji z końca lat dziewięćdziesiątych.
A ja wskazałem, że przyczyną rozpadu Jugosławii była polityka Serbii i Slobodana Milosevica z końcem lat osiemdziesiątych.

Czy była szansa nie dopuścić do rozpadu Jugosławii?
Tego nikt nie zagwarantuje. Ale Milosevic prowokował przyszły konflikt już z końcem lat osiemdziesiątych.

Między rokiem 1972, a 1978 byłem w Jugosławii kilkanaście razy. Poznałem mentalność Serbów, Chorwatów i Słoweńców.
Dlatego twierdzę, że nie musiało dojść do wojny domowej.
Można dzisiaj oburzać się na barbarzyńskie i bezprawne oderwanie Kosowa od Serbii.
Ale, kto dał pretekst do tego?

Wszystkie uwagi na temat Jugosławii przedstawiłem nie po to - by się wymądrzać.
Ale po to byśmy zrozumieli, że niewidzialna linia dzieli Nas od konfliktu wewnętrznego.
A, ponieważ zdrajców ci u Nas dostatek, to pilnować musimy się by Niemcy i Rosja nie wykorzystały momentu osłabienia Polski i na "wezwanie" polskojęzycznych sprzedawczyków - nie powtórzyły scenariusza jugosłowiańskiego.

PS
Wiedza niektórych Rodaków na temat Jugosławii, przypomina niejakiego Bono - piosenkarza, który "broni" publicznie "niezależności sądów" w Polsce, nie wiedząc, że wspiera poststalinowskie popłuczyny.
Ani do niego, ani do niektórych Rodaków - żadne argumenty nie przemawiają.