Wiersze z książki "Życie z duchami"... (23 Stycznia 2013 o godzinie 11:00) zmarł Jan Wanago z Wrześnicy (ur. 8.03.1935), Bard Ziemi Sławieńskiej !

Zygmunt Jan Prusiński


JAN WANAGO

Pamięci poety


A tak było fajnie, pamiętasz Janie
tyle spotkań i ukrytych kątów,
gdzie składaliśmy hołdy i toasty
a wódeczka jak panienka...

I ten Twój zaśmiech na niebie,
paradowały defilady i orkiestry,
i chciałoby się pisać ustami
wiersz za wierszem dla takich
podobnych jak my - ptaki.

Było nam tak po pańsku -
Ty chłop - rolnik a ja mieszczuch,
bywaliśmy na salonach razem,
obok aniołki - poetki i szeryf -
wiesz o kim mówię ?

Ale i tak go kiwaliśmy
jak mali chłopcy - powstali
z roślin przydrożnych,
gdzie krzyż kierował nas
w dobrym kierunku.

Czy wiesz że ja do Wrześnicy
nigdy nie doszedłem,
a Twoja małżonka tyle
pierogów narobiła - a Ty
przed chatą mnie wyglądałeś.

A teraz nad Twym grobem
zdejmę czarny kapelusz,
by powiedzieć tylko to:
Janie, dokąd idziesz
ze swoimi wierszami ?


25.1.2013 - Ustka
Piątek 9:44




Zygmunt Jan Prusiński


DWÓCH JANÓW


Elegia mi pozostała
by zapisać kartkę na niebie.

Rozczytasz ją później -
tylko to wszystko się ułoży,
i czas i diament o człowieku
i pojedyncze drzewa na drodze.

Bałamutny to schemat -
bo tak nie wypada
by żartowniś pisał do żartownisia,
poszedłeś schodami do Boga
- może się na mnie poskarżyć ?

Ale są wodospady i doliny
i ta ziemia którą uprawiałeś.

Świstały zabawne lotem w dół
polskie skowronki na polach.

Ech Janie, Janie, satyryku
do własnego cienia -
ulotniłeś się jak ta gwiazda
w zamęcie słów żywych.

Dwóch Janów z Pomorza,
i ta zachęta - więc piszę tę elegię
do Księgi Wspomnień...


25.1.2013 - Ustka
Piątek 10:41





Zygmunt Jan Prusiński


CMENTARZ W WRZEŚNICY

Pamięci Jana Wanago


- Wybrałeś sobie podróż do Boga,
kawalarzu urodzony w dzień kobiet.
W pantofelkach letnich przyjechałem
by zmarznąć po męsku do reszty.

Mogłeś Janie w wiosenny poranek
albo w słoneczny dzień lata. -
Inaczej bym się czuł z powiewem
ciepłego wiatru i zapachem pól.

Chciałem panienkę - wódeczkę
rozlać jak święconą wodę z nieba.
Upewnić się że czas ten - czas
zamyka na zawsze rozdziały.

Pewnie słyszałeś mój wiersz dla Ciebie.
było tak cicho a słowa brzmiały
potęgą narodzonego wiersza.

A teraz możesz spokojnie spocząć
po trudach które masz za sobą -
by znowu powrócić do literatury.


26.1.2013 - Ustka
Sobota 21:02

_____________________