W sferze odpowiedzialności karnej nowej Konstytucji cyberdemokracji bezpośredniej, kodeks ochrony ustrojowej definiuje zbiór precyzyjnych, bezwzględnych przepisów penalizujących wszelkie próby sabotażu, korupcji oraz manipulacji cyfrowymi strukturami państwa, traktując je na równi z aktami zdrady stanu i zamachu na suwerenność narodu.
Artykuł pierwszy penalizuje próbę modyfikacji kodu źródłowego, wprowadzania nieautoryzowanych algorytmów lub tworzenia technicznych luk oprogramowania państwowego przez Menedżerów Narodowych, Doradców lub programistów infrastruktury publicznej, przewidując za ten czyn karę dożywotniej izolacji penitencjarnej oraz całkowitą, bezpowrotną konfiskatę majątku sprawcy i osób z nim powiązanych finansowo.
Artykuł drugi reguluje kwestię manipulacji procesem referendalnym oraz deliberacją publiczną, stanowiąc, że każdy, kto za pomocą systemów sztucznej inteligencji, farm botów, zagranicznego finansowania lub operacji psychologicznych celowo zniekształca debatę obywatelską, fałszuje testy wiedzy faktograficznej lub próbuje zakłócić integralność kryptograficzną głosowania, podlega karze bezwzględnego więzienia na czas nie krótszy niż piętnaście lat oraz dożywotniemu pozbawieniu tożsamości kryptograficznej na poziomie uprawnień legislacyjnych, co oznacza trwałe odebranie prawa głosu.
Artykuł trzeci uderza bezpośrednio w próby korupcji merytorycznej i lobbingu, określając, że jakakolwiek próba oferowania korzyści majątkowych lub osobistych Menedżerom Narodowym lub Doradcom Narodowym w celu wpłynięcia na kształt przygotowywanych projektów ustaw skutkuje dla korupcyjnego podmiotu komercyjnego natychmiastowym i przymusowym upaństwowieniem jego aktywów, a dla osób fizycznych – karą dwudziestu lat pozbawienia wolności realizowaną w rygorystycznych cyfrowych koloniach pracy.
Artykuł czwarty zabezpiecza system przed nadużyciami urzędniczymi i sabotażem egzekucyjnym, stanowiąc, że Menedżer Narodowy, który świadomie odmawia wykonania woli suwerena wyrażonej w referendum cyfrowym lub fałszuje dane telemetryczne dotyczące zasobów krytycznych i podatku algorytmicznego w celu ukrycia własnej nieefektywności, zostaje automatycznie pozbawiony immunitetu przez algorytmiczny Sąd Cyfrowy, usunięty z urzędu i skazany na karę dziesięciu lat więzienia bez możliwości przedterminowego zwolnienia .
Artykuł piąty penalizuje zjawisko pseudoekologicznego szantażu i cynicznych prowokacji pod maską mniejszości, wskazując, że osoby organizujące fikcyjne protesty lub zgłaszające weta mniejszościowe na zlecenie zewnętrznych grup interesu w celu wymuszenia transferów finansowych lub paraliżu infrastruktury krytycznej, podlegają karze grzywny o wartości trzykrotności wyrządzonej szkody gospodarczej oraz przymusowemu skierowaniu na roczny kurs edukacji obywatelskiej z jednoczesnym zawieszeniem praw do korzystania z lokalnych funduszy samorządowych.
Wszystkie wyroki w sprawach o przestępstwa przeciwko cyberdemokracji są generowane i publikowane w sposób całkowicie jawny, logi dowodowe są na zawsze zapisywane w niezmiennej strukturze rejestru bloków, a skazani w tych procesach tracą bezpowrotnie prawo do pełnienia jakichkolwiek funkcji publicznych, menedżerskich czy doradczych w strukturach państwa przyszłości.
|
