Doradcy Narodowi w Demokracji Bezpośredniej

 
W strukturze cyberdemokracji bezpośredniej instytucja Doradców Narodowych zastępuje zlikwidowany klasyczny parlament, czyli Sejm i Senat, przekształcając dawną władzę ustawodawczą z politycznego organu decyzyjnego w neutralne, merytoryczne zaplecze analityczne dla głosującego suwerena.


Doradcy Narodowi nie posiadają prawa do samodzielnego stanowienia, uchwalania czy blokowania ustaw, a ich wyłączną rolą ustrojową jest profesjonalne przygotowywanie, strukturyzowanie i redagowanie projektów regulacji prawnych, które następnie poddawane są pod powszechne referenda cyfrowe.


Proces wyłaniania Doradców Narodowych opiera się na dwustopniowym mechanizmie merytoryczno-losowym, całkowicie wolnym od tradycyjnych wyborów partyjnych, kampanii wyborczych i marketingu politycznego.


Pierwszy etap polega na algorytmicznej weryfikacji kompetencji, gdzie system dopuszcza do bazy kandydatów wyłącznie osoby posiadające udokumentowaną wiedzę specjalistyczną, wyższe wykształcenie, dorobek naukowy lub wieloletnie doświadczenie praktyczne w konkretnych dziedzinach, takich jak gospodarka, zdrowie, technologia, ekologia czy obronność.


Drugi etap polega na losowaniu określonej liczby Doradców z bazy zweryfikowanych specjalistów na krótkie, jednoroczne kadencje, co gwarantuje pełną rotację kadr, uniezależnia urzędników od lobbingu korporacyjnego oraz eliminuje powstawanie stałych klanów biurokratycznych.


Struktura Doradców podzielona jest na dynamiczne panele tematyczne, których zadaniem jest ciągłe monitorowanie potrzeb państwa, przyjmowanie oddolnych inicjatyw ustawodawczych zgłaszanych przez obywateli za pomocą tożsamości kryptograficznej oraz przekładanie ich na precyzyjny język prawno-algorytmiczny.

Każdy projekt ustawy przygotowany przez Doradców Narodowych musi obowiązkowo zawierać trzy niezależne elementy:
wielowariantowy opis rozwiązań od konserwatywnych po radykalne, obiektywną symulację skutków społeczno-gospodarczych opartą na modelach matematycznych oraz jawną listę autorów wraz z logami ich interakcji z systemem.

Ponadto Doradcy Narodowi są osobiście i karnie odpowiedzialni za rzetelność dostarczanych danych, a Prezydent-Audytor prowadzi ciągły monitoring ich pracy pod kątem bezstronności, posiadając uprawnienie do natychmiastowego usunięcia doradcy z panelu w przypadku wykrycia jakichkolwiek ukrytych powiązań z grupami interesu.

Dzięki takiemu modelowi wiedza ekspercka zostaje oddzielona od władzy politycznej, co sprawia, że eksperci służą narodowi wyłącznie jako rzetelni architekci opcji legislacyjnych, a ostateczny wybór kierunku rozwoju państwa pozostaje zawsze w rękach świadomych obywateli.
Powyższe propozycje dotyczą etapu przemian ustrojowych.
Po ugruntowaniu systemu i wstępnej edukacji Narodu w zasadach Demokracji Bezpośredniej - możliwa będzie zasada wyboru Doradcy - na podstawie propozycji zgłoszonej przez grupę Obywateli i przegłosowaną przez ogół Polaków.