Prawdziwi płaskoziemcy są w nauce

 
Od kilku dni analizuję tekst Roberta O Young'a na temat dziewiętnastowiecznego protagonisty Ludwika Pastera - Antoine'go Bechamp'a.
Treść trudna - bo zawierające wiele odniesień do szczegółowych wątków ze świata nauki.
Jednak zawiera ogromną ilość pytań: które wymuszają krytyczne spojrzenia na teorie dotyczące zdrowia i leczenia człowieka.

Chemik Ludwik Pasteur - jest bożyszczem koncernów farmaceutycznych - bo daje im uzasadnienie do produkcji leków i szczepionek.
Stwierdził on, że "choroba przychodzi do człowieka z zewnątrz" i dlatego przez zewnętrzne czynniki (lekarstwa i szczepionki) można ją usunąć z organizmu.
 
Natomiast biolog i magister farmacji Antoine Bechamp twierdził, że "choroba jest w organizmie od zawsze" i tylko zmiana czynników - na przykład takich jak otoczenie - czy odżywianie - powoduje, że choroba się uaktywnia.
W tym wszystkim ważną rolę mają żyjące w organizmach żywych bakterie gnilne.
To one uruchamiają procesy chorobowe.
Czynniki zewnętrzne zakażeń są maleńkim ułamkiem wśród chorób.
Doskonałym przykładem teorii Bechampa jest proces gnilny po śmierci organizmu.
Po śmierci nie wchodzą w organizmy żadne nowe wirusy - czy bakterie, ale uaktywniają się bakterie gnilne - które są w nich od początku życia.

Jednak istnieją specyficzne warunki: gdy proces gnilny się nie uruchamia.
Na przykład w bardzo suchym powietrzu - gdy następuje liofilizacja organizmu - nie dochodzi do rozkładu.
Inną sytuacją jest zamrożenie organizmu żywego - bo już przy 4 stopniach Celsjusza zatrzymują się procesy chemiczne.
I to potwierdza teorie Bechamp'a, że zmiana stanu otoczenia może wywołać, albo powstrzymać choroby.

W ślad za niektórymi - prawdziwymi naukowcami twierdzę, że stan zdrowia człowieka zależy od enzymów w okładzie trawiennym.
A ich ilość i jakość uzależniona jest od rodzaju spożywanego pokarmu.

Chemicy wymyślili "biologiczny pestycyd" - w postaci antybiotyku.
Ten wymiata wszystko z organizmu - pozostawiając "spaloną ziemię".
A ponieważ tego im jeszcze mało - to dzisiaj - w ramach eksperymentu medycznego na światową skalę - wszczepiają "białko spike" by zniszczyć inteligentną odpowiedź organizmu na zagrożenia chorobowe.

Ci lekarze - którzy w to wszystko wierzą - są z pewnością płaskoziemcami - w dosłownym tego słowa znaczeniu bo wierzą, że choroba to groźny wróg, a szczepionki to "odsiecz".
I tu przychodzi mi na myśl złośliwa analogia do "braterskiej pomocy" - w latach komunizmu.

Przez zastosowanie antybiotyków - organizm nie wytworzy "przeciwciał", a więc nie nauczy się kodu choroby i będzie jeszcze bardziej narażony na kolejne infekcje.