|
Putin w Teheranie w 67 rocznicę wizyty Stalina
|
|
Wladimir Putin jest pierwszym prezydentem Rosji od 67 lat, który przyjechał do Teheranu. Przedtem, w 1943 roku Stalin przybył do Tehernu, żeby otrzymać od prezydenta USA, Delano Roosevelt’a i Winston’a Churchill’a, premiera sprzymierzonej z Polską W. Brytanji, formalną zdradę Polski i Europy środkowo wschodniej, w formie uznania tego regionu za strefę woływów sowieckich i kontroli Moskwy.
Obecnie dwudniowe regionalne spotkanie u szczytu państw regionu Morza Kaspijskiego w Teheranie też ma znaczenie na skalę światową i jest wielkim sukcesem Rosji i Iranu. Obecnie Iran chce zostać pełno-uprawnionym członkiem Shanghai Cooperation Organization (SCO), w ktorej oficjalnymi językami jest chiński i rosyjski. SCO jest uważane za przeciw-wagę NATO i hegemonii Waszyngtonu.
Hegemonia USA ma działać jako narzędzie kompleksu wojskowo-przemysłowo-sjonistycznego osi USA-Izrael, której polityka interwencji zbrojnych spowodowała zbliżenie Rosji i Iranu w czasie tak zwanej „wojny przeciwko terrorowi” pod dowództwem Bush’a, głównie dla dobra Izraela i w walce o światową kontrolę handlu paliwem. Jak wiadomo głównym elementem wartości dolara jest jego funkcja jako „petro-dolara,” czyli jedynej waluty dozwolonej przez USA do kupna i sprzedaży paliwa, pod karą zbrojnej interwencji amerykańskiej maszyny wojennej. Dzięki temu dolar jest walutą rezerwową banków centralnych, mimo tego że nie przedstawia żadnej wartości w złocie.
Naturalnie Putin twierdzi, że działa jako reprezentant Rady Bezpieczeństwa ONZtu, a zwłaszcza jej stałych członków oraz Niemiec, w sprawie negocjacji o programie nuklearnym Teheranu. Przy okazji Putin zawiera startegicznie ważne układy takie jak zabronienie nawigacji na Morzu Kaspijskim statków nie należących do państw obrzeżnych tego morza, jak również prohibicja brania udziału w atakach USA, na którekolwiek z tych państw. Głównie chodzi o to żeby Azerbajdżan nie pozwalał na używanie jego terytorium przez służby specjalne USA przeciwko Iranowi.
Obecne spotkanie w Teheranie jest ważnym sukcesem strategicznym Rosji i Iranu tak w sprawie bezpieczeństwa jak i w grze o kontrolę kolosalnych zasobów paliwa regionu Morza Kaspijskiego oraz Zatoki Perskiej. Iranowi udało się stworzyć z pomocą Rosji nad-kaspijską regionalną organizację jako platformę wielorakich porozumień handlowych i politycznych.
Putin stwierdził, że nie ma żadnych dowodów na budowę broni nuklearnych przez Iran i że Rosja pomoże w ukończeniu budowy irańskiej elekrowni nuklearnej w Bashehr oraz prawdopodobnie dostarczy Iranowi paliwa nukleanego dla tej elekrowni. Dzieje się to w ramach walki Rosji przeciwko instalacjom przez USA wyrzutni „Tarczy” w Polsce i super-radaru w Czechach.
Rosja stara się zmienić stosunki z Unią Europejską, poprawiając swoje układy z Niemcami i ignorując Francję pod Sarkozy’m jako marionetkę USA. Iran prawdopodobnie będzie robić dalsze ustępstwa Międzynarodowej Agencji Energji Atomowej ONZtu jak i w rozmowach z Javier’em Solaną przedstawicielem UE w sprawach polityki międzynarodowej.
Anty-irańska oś USA-Izrael prawdopodonie nadal będzie dominować politykę Waszyngtonu mimo „poprawy klimatu” wokół Iranu, dzięki spotkaniu u szczytu w Teheranie. Wygląda na to że USA jako „samotna superpotęga,” kiedyś opisywana przez Samuel’a Huntinton’a, może starcić kontrolę nad „koalicją chętnych” („coalition of the willing”) do walki przeciwko Iranowi w pokojowych manewrach dyplomatycznych, przy zupełnym braku poparcia dla pogróżek użycia przez USA ataków wojskowych.
Gra dyplomatyczna Iranu i Rosji odniosła chwilowy sukces przeciwko „dyplomacji przymusu” („coercive diplomacy”) USA w dużej mierze dzięki decyzji Wladimira Putina i jego udziałowi w konferencji u szczytu w Teheranie, gdzie niestety 67 lat temu Roosevelt i Churchill przekazali Stalinowi formalną zdradę Polski i Europy środkowo wschodniej, w formie uznania przez ich państwa tego regionu za „strefę woływów” sowieckich i kontroli Moskwy na blisko pół wieku. Stało się to prawie rok przed wybuchem tragicznego dla Polaków Powstania Warszawskiego.
www.pogonowski.com |
|
17 październik 2007
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Podatek katastralny
maj 13, 2004
PAP
|
Kto i dlaczego mordował ludność polską na Wołyniu?
lipiec 12, 2003
przełslała Elżbieta
|
Śmierć Saddama Husseina
grudzień 30, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Belka nie jestem przeciwnikiem podatku liniowego, ale ja jestem
grudzień 23, 2002
Artur Łoboda
|
Subject: 777 - Confusion and Contradiction
lipiec 11, 2005
Marek Głogoczowski
|
Ograniczona demokracja w USA
sierpień 26, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Kilka uwag o podatku liniowym
luty 2, 2007
Dariusz Kosiur
|
Kiedy nauka w Polsce stanie się częścią nauki światowej?
wrzesień 18, 2003
Naukowcy
|
Oswajanie strachu
listopad 21, 2007
Jerzy Korczak
|
Dlaczego Putin wygrywa?
listopad 15, 2007
Iwo Cyprian Poonowski
|
Spisek w NFZ
październik 9, 2006
IT
|
Kolejne buble i robota dla Trybunału
październik 30, 2004
Mirosław Naleziński
|
Postępowania zaciemniające
grudzień 13, 2008
Witold Filipowicz
|
High Risk Credit
sierpień 21, 2007
przysłał ICP
|
Promocja obydwu przemysłów
styczeń 13, 2007
Stanisław Michalkiewicz
|
Ingerencja ambasadora Turcji w sprawy Kosciola Ormianskiego
marzec 9, 2004
Ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski
|
Wstyd za Instytut Pamięci Narodowej
luty 26, 2003
Dr Leszek Skonka
|
Jeśli Bóg o nas zapomniał
maj 27, 2005
Wojciech Kozłowski
|
Czy kablować na pijanych kierowców 01/10/2007
styczeń 25, 2007
Marek Komorowski
|
"się"
listopad 19, 2004
Mirosław Naleziński
|
więcej -> |
|
