|
Putin w Teheranie w 67 rocznicę wizyty Stalina
|
|

Wladimir Putin jest pierwszym prezydentem Rosji od 67 lat, który przyjechał do Teheranu. Przedtem, w 1943 roku Stalin przybył do Tehernu, żeby otrzymać od prezydenta USA, Delano Roosevelt’a i Winston’a Churchill’a, premiera sprzymierzonej z Polską W. Brytanji, formalną zdradę Polski i Europy środkowo wschodniej, w formie uznania tego regionu za strefę woływów sowieckich i kontroli Moskwy.
Obecnie dwudniowe regionalne spotkanie u szczytu państw regionu Morza Kaspijskiego w Teheranie też ma znaczenie na skalę światową i jest wielkim sukcesem Rosji i Iranu. Obecnie Iran chce zostać pełno-uprawnionym członkiem Shanghai Cooperation Organization (SCO), w ktorej oficjalnymi językami jest chiński i rosyjski. SCO jest uważane za przeciw-wagę NATO i hegemonii Waszyngtonu.
Hegemonia USA ma działać jako narzędzie kompleksu wojskowo-przemysłowo-sjonistycznego osi USA-Izrael, której polityka interwencji zbrojnych spowodowała zbliżenie Rosji i Iranu w czasie tak zwanej „wojny przeciwko terrorowi” pod dowództwem Bush’a, głównie dla dobra Izraela i w walce o światową kontrolę handlu paliwem. Jak wiadomo głównym elementem wartości dolara jest jego funkcja jako „petro-dolara,” czyli jedynej waluty dozwolonej przez USA do kupna i sprzedaży paliwa, pod karą zbrojnej interwencji amerykańskiej maszyny wojennej. Dzięki temu dolar jest walutą rezerwową banków centralnych, mimo tego że nie przedstawia żadnej wartości w złocie.
Naturalnie Putin twierdzi, że działa jako reprezentant Rady Bezpieczeństwa ONZtu, a zwłaszcza jej stałych członków oraz Niemiec, w sprawie negocjacji o programie nuklearnym Teheranu. Przy okazji Putin zawiera startegicznie ważne układy takie jak zabronienie nawigacji na Morzu Kaspijskim statków nie należących do państw obrzeżnych tego morza, jak również prohibicja brania udziału w atakach USA, na którekolwiek z tych państw. Głównie chodzi o to żeby Azerbajdżan nie pozwalał na używanie jego terytorium przez służby specjalne USA przeciwko Iranowi.
Obecne spotkanie w Teheranie jest ważnym sukcesem strategicznym Rosji i Iranu tak w sprawie bezpieczeństwa jak i w grze o kontrolę kolosalnych zasobów paliwa regionu Morza Kaspijskiego oraz Zatoki Perskiej. Iranowi udało się stworzyć z pomocą Rosji nad-kaspijską regionalną organizację jako platformę wielorakich porozumień handlowych i politycznych.
Putin stwierdził, że nie ma żadnych dowodów na budowę broni nuklearnych przez Iran i że Rosja pomoże w ukończeniu budowy irańskiej elekrowni nuklearnej w Bashehr oraz prawdopodobnie dostarczy Iranowi paliwa nukleanego dla tej elekrowni. Dzieje się to w ramach walki Rosji przeciwko instalacjom przez USA wyrzutni „Tarczy” w Polsce i super-radaru w Czechach.
Rosja stara się zmienić stosunki z Unią Europejską, poprawiając swoje układy z Niemcami i ignorując Francję pod Sarkozy’m jako marionetkę USA. Iran prawdopodobnie będzie robić dalsze ustępstwa Międzynarodowej Agencji Energji Atomowej ONZtu jak i w rozmowach z Javier’em Solaną przedstawicielem UE w sprawach polityki międzynarodowej.
Anty-irańska oś USA-Izrael prawdopodonie nadal będzie dominować politykę Waszyngtonu mimo „poprawy klimatu” wokół Iranu, dzięki spotkaniu u szczytu w Teheranie. Wygląda na to że USA jako „samotna superpotęga,” kiedyś opisywana przez Samuel’a Huntinton’a, może starcić kontrolę nad „koalicją chętnych” („coalition of the willing”) do walki przeciwko Iranowi w pokojowych manewrach dyplomatycznych, przy zupełnym braku poparcia dla pogróżek użycia przez USA ataków wojskowych.
Gra dyplomatyczna Iranu i Rosji odniosła chwilowy sukces przeciwko „dyplomacji przymusu” („coercive diplomacy”) USA w dużej mierze dzięki decyzji Wladimira Putina i jego udziałowi w konferencji u szczytu w Teheranie, gdzie niestety 67 lat temu Roosevelt i Churchill przekazali Stalinowi formalną zdradę Polski i Europy środkowo wschodniej, w formie uznania przez ich państwa tego regionu za „strefę woływów” sowieckich i kontroli Moskwy na blisko pół wieku. Stało się to prawie rok przed wybuchem tragicznego dla Polaków Powstania Warszawskiego.
www.pogonowski.com |
|
17 październik 2007
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Polacy mają dobre serce....: odbudują Irak za własne pieniądze i...sfinansują UE
kwiecień 16, 2003
przesłała Elżbieta
|
Skopana ustawa, czyli koniec IV RP
maj 12, 2007
Marek Olżyński
|
Berlin a Polska
wrzesień 10, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Święty Mikołaj w skandalomanii
grudzień 17, 2006
Jacek Zychowicz
|
Moczulski ponownie przed sądem lustracyjnym
grudzień 17, 2002
PAP
|
Złoto a wpędzanie Iranu w ślepy zaułek przez USA i Izrael
kwiecień 13, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Dobre sygnały. Ministerstwo nie sprzedało ani jednej obligacji
luty 13, 2003
zaprasza.net
|
Jesteśmy niegospodarnym narodem!
listopad 25, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Dlaczego tak trudno o porozumienie czyli : którędy wiedzie droga do niepodległości
marzec 5, 2009
Artur Łoboda
|
Piotr Skarga - Kazanie ósme
styczeń 28, 2006
|
Agitacja na rzecz tarczy w Radiu Maryja i TV Trwam
styczeń 30, 2007
Gracjan Cimek, www.pnlp.org.pl
|
Czy zanosi się na osłabienie więzów USA-Izrael?
grudzień 14, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
O kogo chodzi?
marzec 12, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Odchylenie prawicowo-nacjonalistyczne
wrzesień 24, 2007
Gregory Akko
|
Upiory przeszłości
listopad 18, 2005
Dziennik Polski
|
Wspólnik Tomasza Grossa
luty 19, 2007
Artur Łoboda
|
Czarne i białe
wrzesień 16, 2006
Marek Olżyński
|
UE utrze nosa Kaczyńskiemu?
październik 25, 2005
nbnm
|
USA-Izrael
wrzesień 12, 2007
Paul Findley
|
Takie sobie, dziwne wydarzenie
październik 17, 2008
Artur Łoboda
|
więcej -> |
|