|
Putin w Teheranie w 67 rocznicę wizyty Stalina
|
|
Wladimir Putin jest pierwszym prezydentem Rosji od 67 lat, który przyjechał do Teheranu. Przedtem, w 1943 roku Stalin przybył do Tehernu, żeby otrzymać od prezydenta USA, Delano Roosevelt’a i Winston’a Churchill’a, premiera sprzymierzonej z Polską W. Brytanji, formalną zdradę Polski i Europy środkowo wschodniej, w formie uznania tego regionu za strefę woływów sowieckich i kontroli Moskwy.
Obecnie dwudniowe regionalne spotkanie u szczytu państw regionu Morza Kaspijskiego w Teheranie też ma znaczenie na skalę światową i jest wielkim sukcesem Rosji i Iranu. Obecnie Iran chce zostać pełno-uprawnionym członkiem Shanghai Cooperation Organization (SCO), w ktorej oficjalnymi językami jest chiński i rosyjski. SCO jest uważane za przeciw-wagę NATO i hegemonii Waszyngtonu.
Hegemonia USA ma działać jako narzędzie kompleksu wojskowo-przemysłowo-sjonistycznego osi USA-Izrael, której polityka interwencji zbrojnych spowodowała zbliżenie Rosji i Iranu w czasie tak zwanej „wojny przeciwko terrorowi” pod dowództwem Bush’a, głównie dla dobra Izraela i w walce o światową kontrolę handlu paliwem. Jak wiadomo głównym elementem wartości dolara jest jego funkcja jako „petro-dolara,” czyli jedynej waluty dozwolonej przez USA do kupna i sprzedaży paliwa, pod karą zbrojnej interwencji amerykańskiej maszyny wojennej. Dzięki temu dolar jest walutą rezerwową banków centralnych, mimo tego że nie przedstawia żadnej wartości w złocie.
Naturalnie Putin twierdzi, że działa jako reprezentant Rady Bezpieczeństwa ONZtu, a zwłaszcza jej stałych członków oraz Niemiec, w sprawie negocjacji o programie nuklearnym Teheranu. Przy okazji Putin zawiera startegicznie ważne układy takie jak zabronienie nawigacji na Morzu Kaspijskim statków nie należących do państw obrzeżnych tego morza, jak również prohibicja brania udziału w atakach USA, na którekolwiek z tych państw. Głównie chodzi o to żeby Azerbajdżan nie pozwalał na używanie jego terytorium przez służby specjalne USA przeciwko Iranowi.
Obecne spotkanie w Teheranie jest ważnym sukcesem strategicznym Rosji i Iranu tak w sprawie bezpieczeństwa jak i w grze o kontrolę kolosalnych zasobów paliwa regionu Morza Kaspijskiego oraz Zatoki Perskiej. Iranowi udało się stworzyć z pomocą Rosji nad-kaspijską regionalną organizację jako platformę wielorakich porozumień handlowych i politycznych.
Putin stwierdził, że nie ma żadnych dowodów na budowę broni nuklearnych przez Iran i że Rosja pomoże w ukończeniu budowy irańskiej elekrowni nuklearnej w Bashehr oraz prawdopodobnie dostarczy Iranowi paliwa nukleanego dla tej elekrowni. Dzieje się to w ramach walki Rosji przeciwko instalacjom przez USA wyrzutni „Tarczy” w Polsce i super-radaru w Czechach.
Rosja stara się zmienić stosunki z Unią Europejską, poprawiając swoje układy z Niemcami i ignorując Francję pod Sarkozy’m jako marionetkę USA. Iran prawdopodobnie będzie robić dalsze ustępstwa Międzynarodowej Agencji Energji Atomowej ONZtu jak i w rozmowach z Javier’em Solaną przedstawicielem UE w sprawach polityki międzynarodowej.
Anty-irańska oś USA-Izrael prawdopodonie nadal będzie dominować politykę Waszyngtonu mimo „poprawy klimatu” wokół Iranu, dzięki spotkaniu u szczytu w Teheranie. Wygląda na to że USA jako „samotna superpotęga,” kiedyś opisywana przez Samuel’a Huntinton’a, może starcić kontrolę nad „koalicją chętnych” („coalition of the willing”) do walki przeciwko Iranowi w pokojowych manewrach dyplomatycznych, przy zupełnym braku poparcia dla pogróżek użycia przez USA ataków wojskowych.
Gra dyplomatyczna Iranu i Rosji odniosła chwilowy sukces przeciwko „dyplomacji przymusu” („coercive diplomacy”) USA w dużej mierze dzięki decyzji Wladimira Putina i jego udziałowi w konferencji u szczytu w Teheranie, gdzie niestety 67 lat temu Roosevelt i Churchill przekazali Stalinowi formalną zdradę Polski i Europy środkowo wschodniej, w formie uznania przez ich państwa tego regionu za „strefę woływów” sowieckich i kontroli Moskwy na blisko pół wieku. Stało się to prawie rok przed wybuchem tragicznego dla Polaków Powstania Warszawskiego.
www.pogonowski.com |
|
17 październik 2007
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Koniec polskiego hutnictwa
styczeń 22, 2003
zaprasza.net
|
NIE dla imperialistycznych "rozjemców"!
sierpień 17, 2006
Workers Vanguard
|
Czy kara śmierci ograniczyłaby skalę przestępczości?
wrzesień 6, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Ryszard Bugaj
Partia, czyli obrońca ancien regime'u
czerwiec 2, 2002
Idziemy do Europy
|
Pieprz pod prysznicem
listopad 15, 2007
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Czy religia pomaga politykom?
styczeń 5, 2008
Gregory Akko
|
Gaz ziemny na tle obecnych zagrożeń wojennych
luty 21, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Płażyński przypuszcza, że w Polsce jest korupcja
luty 11, 2003
Piotr Mączyński
|
Radio z wozu, koniom lżej?
kwiecień 7, 2006
Renata Rudecka-Kalinowska
|
Putin zagrożony w grze o naftę
październik 1, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Wywiad z Nasrallachem: żegnaj jednobiegunowy świecie !
sierpień 28, 2006
Şeyh Bedreddin Film Kollektifi
|
Dla kogo robił Schnepf?
luty 19, 2007
Tomasz Sommer
|
Antyfaszysta roku 2003 aresztowany!
styczeń 4, 2007
hahaha antifa
|
Globalizm szkodzi USA?
grudzień 27, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
O stosunku z perspektywy Lecha Kaczyńskiego
październik 28, 2008
tłumacz
|
Statystyka
luty 22, 2008
Marek Jastrząb
|
Adolf Eichmann born in Austria
marzec 27, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Tarcza antyrakietowa
czerwiec 9, 2007
przesłała Elzbieta
|
Korespondencja z Bagdadu
lipiec 5, 2003
http://www.przekroj.com.pl
|
Westchnąć tylko, och!
maj 1, 2007
Marek Olżyński
|
więcej -> |
|
