AIDS – wirus autorstwa człowieka?
Dnia 31 stycznia 2010 roku ogłoszono, że naukowcom udało się wytworzyć kryształ, który mógł pokazać, w jaki sposób zachowuje się enzym w ludzkim wirusie niedoboru odporności (HIV), pozwalający wirusowi replikować się wewnątrz organizmu.
Jak twierdzili, ów przełom umożliwił wytworzenie skuteczniejszego lekarstwa na wirusa HIV, w szczególności leków produkowanych przez Merck czy Gilead Sciences, blokujących enzym.
Często to właśnie media wypuszczają w obieg takie informacje.
Łatwowierni i pełni obaw ludzie dzięki temu wierzą, że producenci leków i szczepionek krok po kroku zbliżają się do ocalenia ich przed „widmem chorób”.
Jeśli takie doniesienia pojawiają się w mediach, przyjmuje się, że są one prawdziwe.
To dlatego domy mediowe są ulubieńcami wielonarodowych koncernów farmaceutycznych.
Prawda jest bardziej wstrząsająca, niż chcą nam to przekazać media.
Według niektórych badaczy, nazywanych teoretykami zmowy, niektóre choroby, rozprzestrzeniane przez wirusy i szczepionki, zostały wynalezione przez człowieka.
Niektórzy twierdzą, że wśród nich jest wirus HIV.
Powoduje on zespół nabytego niedoboru odporności, czyli AIDS.
Czy wirus HIV został genetycznie utworzony w amerykańskich laboratoriach w latach 60. i 70. XX wieku?
Czy wirus przeskoczył między gatunkami, od małp i szympansów w Afryce i powędrował do Stanów Zjednoczonych?
Czy wirus ten pozostawał utajniony w gatunku ludzkim na dekady przed pojawieniem się w 1981 roku?
To, co teraz krótko omówię, może brzmieć jak medyczny kryminał i te wnioski poparte są niczym innym, jak przypadkowymi dowodami. Ale wspominam o nich właśnie po to, aby zobrazować, że badania naukowe – włączając w to wiedzę o wirusach i szczepionkach – są traktowane jako najważniejsza tajemnica , tak jak w przypadku HIV.
Dlaczego coś, co ma poprawić powszechny stan zdrowia, jest ukrywane?
Co chce przed nami zataić rząd?
I dlaczego? Między rzeczywistością a jej odbiorem istnieje wielka przepaść.
Jeżeli powierzymy nasze zdrowie, dobro, a nawet życia ustawodawcom i kierującym się zyskami koncernom farmaceutycznym, stwarza to szereg zatrważających scenariuszy.
Prawdą jest też, że pewne grupy docelowe – np. żołnierze – wykorzystane były w ludzkich eksperymentach, dotyczących badania szczepionek, bez swojej wiedzy czy zgody.
To z kolei, w parze z ukrytymi motywami producentów szczepionek, czyni szczepienie niezwykle niebezpieczną propozycją.
Wracając do naszej dyskusji na temat wirusa HIV, nagromadziły się spekulacje na temat pochodzenia tego wirusa.
Doprowadziły one badaczy do wniosku, że powstał on w amerykańskich laboratoriach i dostał się do organizmów homoseksualnych mężczyzn poprzez szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w roku 1978.
Trzy lata po kampanii szczepień przeciwko tej chorobie, na Manhattanie w 1981 roku, wśród pewnych grup społecznych na wierzch wyszła pierwsza rozpowszechniona na skalę światową sprawa AIDS.
Wkrótce zgłoszono też przypadki zachorowań w Los Angeles i San Francisco. Ale jeżeli w ogóle powstał on laboratoryjnie, kto i gdzie go wy tworzył?
Zwolennicy tej teorii wskazują na agencje rządowe, jak National Institutes of Health, CDC, National Institute of Allergy and Infectious Diseases (pol. Narodowy Instytut Alergii i Chorób Zakaźnych – przyp. tłum.), a także wielkie koncerny farmaceu tyczne, jak Merck, Sharp & Dohme, czy Abbott Laboratories. Uczestniczyły one bowiem w pewnych znaczących eksperymentach przeprowadzanych na ssakach naczelnych i innych zwierzętach na 13 lat przed wystąpieniem pierwszego przypadku AIDS.
Wszystkie te agencje i firmy powiązane były z ciałem rządu federalnego, Special Virus Cancer Program (SVCP) w latach 1964-1977.
SVCP, mające swoją siedzibę w National Cancer Institute (NCI – pol. Narodowy Instytut ds. Nowotworów – przyp. tłum.) w Mary land miało zbadać przypadki nowotworów wśród setek tysięcy ssaków naczelnych i innych zwierząt, którym wstrzyknięto materiały modyfikowane genetycznie, wywołujące różnego typu nowotwory.
Wszystko to w trakcie badań na terenie całych Stanów Zjednoczonych, jak też innych krajów, które brały udział w tym projekcie.
Po tym, jak w 1971 roku amerykański prezydent Richard Nixon wypowiedział „wojnę z rakiem”, SVCP zostało przejęte przez należące do amerykańskiej armii laboratoria broni biologicznej w pobliskim Fort Derick.
Laboratoria zostały zaś przechrzczone na Frederick Cancer Research Center (pol. Centrum Badań nad Nowotworami we Frederick – przyp. tłum.).
W czasie prac SVCP, naukowcy badali (modyfikowanie genetycznie) wirusy, które wytwarzały podobne do AIDS choroby u małp i szympansów.
Prowadziło to do sporadycznych wybuchów epidemii wśród ssaków naczelnych w całych Stanach.
Podejrzewa się, że były one efektem eksperymentalnego przenoszenia wirusów między zwierzętami w ramach badań.
Niektórzy uważają, że dało to początek niektórym różnorodnym chorobom nowotworowym wśród zwierząt, a także immunosupresywnym wirusom podobnym do AIDS oraz retrowirusom, które zdążyły się pojawić.
Patogeny te albo celowo wstrzyknięto gatunkowi ludzkiemu (teoretycy zmowy tak twierdzą), albo też przypadkowo przedostały się z laboratoriów poprzez zanieczyszczony materiał genetyczny, używany do produkcji szczepionek przeciwko wirusowe mu zapaleniu wątroby typu B.
Jaka jest prawda, tego wciąż nie wiemy.
Pytanie brzmi: dlaczego amerykański wymiar sprawiedliwości, nad przyzwoitość co do spraw dotyczących zdrowia obywateli, jak np. szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B na Manhattanie i w innych amerykańskich miastach w 1978 roku, przedkłada tę samą kampanię szczepionkową, która miała prowadzić do pierwszych przypadków AIDS?
Czas na retro: zespół przewlekłego zmęczenia
Naukowcy uwielbiają żargon, a koncerny farmaceutyczne nawet bardziej.
Dzieje się tak, bo im straszniej brzmi nazwa wirusa czy choroby, tym prędzej ludzie wpadną w panikę i skierują się do producentów leków po „wyleczenie”.
Jednym z najbardziej ulubionych terminów producentów szczepionek jest „retrowirus”.
Jest to rodzaj wirusa, który u człowieka odkryto w 1981 roku (albo który genetycznie wytworzono podczas działania Special Cancer Virus Program, czyli SCVP).
Wszystkie wirusy, aby mogły się rozmnażać, potrzebują komórki gospodarczej. Jednak retrowirus sprawia, że zarażona przez niego komórka gospodarcza sama ulega replikacji. Osiąga to, wcielając swój własny materiał genetyczny w budowę genetyczną komórki gospodarczej.
Dlatego też, kiedy gospodarz produkuje nowe komórki, replikuje także nowe retrowirusy.
Jak mu się to udaje?
Retrowirus to rodzaj cząstki białka RNA, która stosuje enzym zwany „odwrotną transkryptazą” .
Enzym ten zamienia swoje własne RNA w kwas DNA w komórce gospodarczej, którą zaraża.
Potem DNA jest na powrót transkrybowane na RNA.
To właśnie w taki sposób retrowirus ulega rozmnożeniu.
Enzym ten jest przypisany retrowirusom.
To skomplikowany proces, jednak wystarczy powiedzieć, że retrowirusy utożsamia się z szeroką gamą zaburzeń niedoboru odporności.
Jest to stan poważnego niedomagania układu odpornościowego. W bardzo poważnych przypadkach, jak np. HIV, układ immunologiczny zdaje się atakować sam siebie.
Sprawia to, że organizmy pacjentów są bezbronne wobec nawałnicy wirusów i gospodarzy innych potencjalnie zarażonych czynników.
Retrowirusy typowo wiąże się z poważnie osłabiającymi chorobami, szczególnie tymi dotyczącymi układu odpornościowego.
Producenci szczepionek oskarżani są o manipulowanie bronią retrowirusową dla rozprzestrzeniania chorób – najpierw straszy się ludzi, że jakiś wirus wywołuje konkretną chorobę, potem zaś oferuje się szczepionkę, która ma ich ochronić.
W mojej książce, zatytułowanej Ending the AIDS Myth pokazuję, że obecność tych retrowirusów w organizmach o poważnie upośledzonym układzie odpornościowym jest tylko korelacją i nie daje pewności, że zdiagnozowana choroba AIDS jest rzeczywiście wywołana retrowirusami.
Przeciwnie, wykazuję, że wiele stanów chorobowych diagnozowanych jako AIDS jest tak naprawdę spowodowanych rozbiciem cząsteczek RNA na retrowirusy, które znamy jako HIV 1, HIV 2, HIV 3, i tak dalej.
Z pewnością nie jestem jedynym, który wierzy, że to nie wirus HIV powoduje AIDS.
W 1983 roku światowej sławy francuski naukowiec, dr Luc Montagnier, odkrył wirusa HIV, za co uhonorowano go Nagrodą Nobla w dziedzinie psychologii i medycyny w 2008 roku.
Montagnier jest obecnie szefem organizacji, którą współzałożył: World Foundation for AIDS Research and Prevention (pol. Światowa Fundacja ds. Badania i Zapobiegania AI DS – przyp. tłum.), podlegającej UNESCO.
Wielokrotnie stwierdzał, że sam wirus HIV nie jest w stanie spowodować AIDS.
Zamiast próbować zniszczyć wirus HIV (który nie może spowodować AIDS) za pomocą drogich i potencjalnie niebezpiecznych leków i szczepionek, Montagnier zaleca środki takie jak wysoki poziom higieny, odpowiednie odżywianie, picie czystej wody, czy zażywanie antyoksydantów, jak np. wyciąg ze sfermentowanej papai, by zapobiegać i leczyć AIDS
Wydanie I
BIAŁYSTOK 2014
ISBN 978-83-64278-41-9
https://wydawnictwovital.pl/wp-content/uploads/2013/09/Szczepienia-pe%C5%82ne-k%C5%82amstw_edited.pdf
|
