Prawdziwa Polska 12 czerwca 2011 roku

Zostałem poproszony przez moją młodą znajomą o udokumentowanie uroczystości zakończenia studiów i rozdania dyplomów na Wydziale Pielęgniarskim i Wydziale Położnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Odbyło się to w dniu dzisiejszym - 12 czerwca 2011 roku.
A dokładnie 5 lat temu poznałem tą dziewczynę - w dniu składania przez nią dokumentów na uczelnię.
Zamknęła się w ten sposób klamra czasu.

Siadłem więc w Audytorium Maximum UJ przyglądając się tej uroczystości.
Kilkaset młodych dziewczyn - ubranych w akademickie birety i kilku męskich rodzynków.
Po dziewczynach widać było ogromne przemęczenie.
Ale z wypowiedzi wykładowców wynikało, że są świadomi ogromnego wysiłku - jaki podjęły dziewczyny by ukończyć studia bo musiały połączyć naukę z równoległą pracą pielęgniarek.
Był to też pierwszy w historii UJ rocznik położnych z dyplomem magistra.

Po części oficjalnej, jeden z wykładowców wygłosił wykład - co jest tradycją uroczystości zakończenia studiów na UJ.
Jego tematem była cierpliwość.
Poczynając od Epikura a kończąc na św. Augustynie mieliśmy okazję usłyszeć bardzo ciekawy wywód o potrzebie cierpliwości w życiu ludzkim.
Ta cierpliwość jest szczególnie potrzebna pielęgniarkom, gdy na co dzień stykają się z ludzkimi tragediami, z ludzkim bólem.
I do przyszłych pielęgniarek (choć z tytułem magistra) był on skierowany.
Kilkakrotnie porównano też pielęgniarki do aniołów bo z anielską cierpliwością muszą podchodzić do swojego powołania.
Muszą przynosić pacjentom dobroć i miłosierdzie.

Także w dniu dzisiejszym odbywały się w Polsce inne wydarzenia, które zasmradzają nasze życie publiczne.
Były to między innymi: Konwencja Platformy Obywatelskiej w Gdańsku i zorganizowane przez PiS Święto Ludowe w Rybczewicach na Lubelszczyźnie.
Uczestnicy obu tych zgromadzeń prześcigali się złośliwościach pod swoim adresem.

A mnie przypomniała się sytuacja sprzed kilku lat, gdy w Warszawie przez kilka miesięcy protestowały zdesperowane pielęgniarki.
Walczyły o minimum środków na przeżycie, o własną godność ale też o dobro pacjenta bo wycieńczona i sfrustrowana pielęgniarka nie jest dobrym opiekunem.
Przez kilka miesięcy walczyły pielęgniarki o swoje prawa - wielką cierpliwością - o jakiej mowa była w wykładzie.
Przeciwko nim wykorzystywano haniebne narzędzia prowokacji, blokowania łączy telefonicznych, jak za czasów komuny.
Ale Kaczyńscy - którzy wtedy rządzili Polska posunęli się do najohydniejszych metod działania.
Rozpoczęli procesy polityczne przeciwko wytypowanym lekarzom pielęgniarkom - jak to miało miejsce w przypadku zamordowania Grzegorza Przemyka przez MO i zrzuceniu odpowiedzialności na pielęgniarzy.

Kiedy dziś nabieracie się na obłudne słowa Jarosława Kaczyńskiego to przypomnijcie sobie - co on robił - gdy wycieńczone pielęgniarki walczyły o swój byt, za czasów rządów PiS.

Nie mam lepszego zdania o oponentach z Platformy Obywatelskiej.
To tylko inna barwa rynsztoku, z innymi fekaliami.

Wspomniany wykład o cierpliwości, gloryfikujący cierpliwość jako najlepszy środek do osiągnięcia celu zakończył się jednak konkluzją, że są takie sytuacje kiedy cierpliwość już nie skutkuje. I dlatego należy odrzucić cierpliwość w imię ważniejszych celów ku którym dążymy.

Myślę, że przesłanie jest dostatecznie jasne.