Porównanie nazistowskiego sądownictwa do tego - jakie chce stworzyć w Polsce Tusk

 
W III Rzeszy naziści rzadko musieli uciekać się do spektakularnych, fizycznych aresztowań sędziów na masową skalę, ponieważ przejęli całkowitą kontrolę nad wymiarem sprawiedliwości za pomocą czystek prawnych, przymusowych emerytur i terroru psychologicznego . Sędziów, którzy stawiali opór lub byli uznawani za wrogów politycznych i rasowych, eliminowano z zawodu brutalnymi metodami administracyjnymi, a w skrajnych przypadkach zamykano w obozach koncentracyjnych.
 
Jednak w Trzeciej RP sięga się po metody policyjne - dla usunięcia "niewygodnych" dla Tuska Sędziów.
 
Oto jak wyglądał proces neutralizacji i aresztowania sędziów przez nazistów:
 

1. Czystki rasowe i polityczne (Gleichschaltung)

Tuż po przejęciu władzy przez Hitlera w 1933 roku uchwalono Ustawę o przywróceniu urzędniczego stanu zawodowego (7 kwietnia 1933 r.).
Stała się ona prawnym narzędziem do natychmiastowego usuwania sędziów:Jeśli sędzia odmawiał podporządkowania się dekretom, nie był początkowo aresztowany, lecz pozbawiany urzędu, immunitetu i środków do życia, co ułatwiało późniejsze działania policji politycznej.
 
 

2. Działania Gestapo i obozy koncentracyjne

1. Czystki rasowe i polityczne (Gleichschaltung)

Sędziowie, którzy po usunięciu z zawodu kontynuowali działalność opozycyjną lub jawnie krytykowali reżim, stawali się celem Gestapo . 
Aresztowania prewencyjne (Schutzhaft): Gestapo mogło aresztować każdego bez nakazu sądowego i bez postawienia zarzutów.
Sędziowie trafiali do obozów koncentracyjnych (np. Dachau) jako więźniowie polityczni.
 
Inwigilacja: Sędziowie, którzy starali się orzekać niezależnie, byli obserwowani przez SD (Służbę Bezpieczeństwa).
Każdy wyrok zbyt łagodny dla wroga reżimu mógł skończyć się donosem i aresztowaniem sędziego za „zdradę narodu”.
 
Gdy tradycyjne sądy wydawały wyroki uniewinniające (jak w głośnym procesie o podpalenie Reichstagu w 1933 roku, gdzie tradycyjni sędziowie uniewinnili większość komunistów), naziści reagowali wściekłością. 
Aresztowania prosto z sali sądowej: Zdarzało się, że oskarżony uniewinniony przez tradycyjnego sędziego był aresztowany przez Gestapo natychmiast po opuszczeniu sali rozpraw .Dla sędziów był to jasny sygnał: jeśli nie będziecie orzekać po myśli partii, sami zostaniecie uznani za zdrajców. 
 
 

4. Całkowity koniec niezawisłości (1942 rok)

1. 26 kwietnia 1942 roku Adolf Hitler wygłosił przemówienie w Reichstagu, w którym oficjalnie ogłosił się „Najwyższym Sędzią Narodu”.
Zdjął z urzędu i kazał dyscyplinarnie ukarać sędziów, którzy wydawali zbyt łagodne wyroki.
Od tego momentu sędzia, który nie stosował się do „zdrowego rozsądku narodu” (czyli wytycznych NSDAP), był natychmiast usuwany ze stanowiska przez Ministra Sprawiedliwości i mógł zostać aresztowany pod zarzutem sabotażu wysiłku wojennego. 
 

5. Tworzenie sądów równoległych

1. Aby uniknąć problemów z tradycyjnymi sędziami, naziści powołali Sądy Specjalne (Sondergerichte) oraz Trybunał Ludowy (Volksgerichtshof) .
Zasiadali w nich wyłącznie fanatyczni naziści (jak Roland Freisler), którzy zamiast prawa materialnego kierowali się wolą Führera, co ostatecznie zlikwidowało potrzebę aresztowania sędziów – dawne kadry zostały całkowicie zastąpione przez partyjnych lojalistów 


Nie mam najmniejszej wątpliwości, że zaledwie kilka procent polskojęzycznych Sędziów reprezentuje minimalny poziom moralny.
Większość z nich to pogrobowcy stalinowskich bandytów.
Dlatego proszę obserwować kolejne zmiany w tak zwanym "Wymiarze Prawa", który chce przejąć Tusk tak samo - jak kiedyś zrobił to Hitler.