Projekt Pierwszy dotyczy Cyfrowej Legislacji i Instytucji Doradców Narodowych.
W tym systemie likwidacja Sejmu i Senatu skutkuje przeniesieniem prawa inicjatywy ustawodawczej na dwa podmioty:
samych obywateli zebranych w Cyfrowych Panelach Konsultacyjnych oraz wyspecjalizowanych Doradców Narodowych.
Doradcy są wybierani w ogólnokrajowych wyborach cyfrowych na kadencje dwuletnie w wąskich, merytorycznych kategoriach takich jak energetyka, system podatkowy, zdrowie publiczne czy edukacja.
Kandydatem na Doradcę nie może być osoba powiązana z partiami politycznymi, a warunkiem startu jest przejście publicznego testu kompetencji i weryfikacja dorobku zawodowego.
Doradcy nie posiadają immunitetów ani prawa do samodzielnego uchwalania czegokolwiek.
Ich jedyną rolą jest przekładanie woli społecznej na precyzyjny język aktów prawnych oraz tworzenie alternatywnych wariantów tej samej ustawy, na przykład wariant optymistyczny, konserwatywny i zrównoważony.
Wszystkie opracowane projekty trafiają na Państwową Platformę Głosowania, gdzie każdy obywatel ma czternaście dni na zapoznanie się z wielomedialną, uproszczoną prezentacją skutków regulacji i oddanie głosu za pomocą biometrycznej aplikacji w telefonie lub komputerze.
Ustawa wchodzi w życie wyłącznie po uzyskaniu akceptacji większości głosujących obywateli, a proces ten odbywa się w sposób ciągły, bez podziału na kadencje parlamentarne.
Projekt Drugi redefiniuje Zarządzanie Operacyjne Państwem i Nadzór Prezydencki.
Likwidacja klasycznego rządu, premierów i ministrów politycznych wprowadza strukturę Menedżerów Państwowych, którzy działają jak zarząd wielkiej korporacji publicznej.
Każde ministerstwo staje się Agencją Operacyjną zarządzaną przez jednoosobowego Menedżera, wyłanianego w drodze narodowego, transparentnego konkursu menedżerskiego na okres realizacji konkretnego planu strategicznego, na przykład pięcioletniego planu transformacji sieci przesyłowych.
Wynagrodzenie Menedżera jest bezpośrednio powiązane z kluczowymi wskaźnikami efektywności, czyli tak zwanymi KPI, obejmującymi zadowolenie obywateli, stabilność budżetową i realizację celów w terminie.
Urząd Prezydenta zyskuje w tym układzie status Najwyższego Audytora i Rady Nadzorczej Państwa.
Prezydent, wybierany przez Naród jako strażnik ciągłości operacyjnej, dysponuje całodobowym, cyfrowym pulpitem kontrolnym, który w czasie rzeczywistym monitoruje wydatki budżetowe i postępy prac wszystkich Menedżerów.
W przypadku wykrycia nieprawidłowości, opóźnień lub działań na szkodę interesu publicznego, Prezydent ma prawo natychmiastowo zawiesić Menedżera, powołać zarządcę komisarycznego i automatycznie rozpisać cyfrowe referendum odwoławcze, w którym obywatele decydują o ostatecznym zwolnieniu menedżera i pociągnięciu go do osobistej odpowiedzialności majątkowej.
Projekt Trzeci to Architektura Kodeksowa Cyfrowego Sądownictwa.
Tradycyjne sądy powszechne, trybunały oraz zawody sędziowskie zostają w całości zastąpione przez Państwowy Algorytm Sprawiedliwości, czyli zaawansowaną aplikację logiczno-prawną działającą w oparciu o sztywne, matematyczne reguły zerojedynkowe.
Całe obowiązujące prawo zostaje przepisane przez interdyscyplinarne zespoły prawników i programistów na język kodu informatycznego, gdzie każdy artykuł kodeksu staje się funkcją warunkową.
Postępowanie przed Sądem Cyfrowym inicjuje się poprzez wprowadzenie do systemu ustrukturyzowanych danych:
dowodów cyfrowych, transakcji bankowych, nagrań, logów systemowych oraz oświadczeń stron zweryfikowanych pod kątem prawdziwości.
Aplikacja nie dokonuje interpretacji intencji ani nie stosuje uznaniowości.
System w ułamku sekundy mapuje wprowadzone fakty na siatkę przepisów, wylicza stopień naruszenia prawa i generuje prawomocny wyrok wraz z automatycznym wykonaniem kary, na przykład natychmiastowym zajęciem środków na koncie bankowym lub nałożeniem zakazu prowadzenia działalności.
Dla spraw skomplikowanych, w których technologia wykaże brak jednoznacznych danych wejściowych, system automatycznie losuje Cyfrową Ławę Przysięgłych złożoną z dwunastu losowych, anonimowych obywateli, którzy na platformie deliberacyjnej dokonują oceny czysto ludzkiego elementu sprawy, a ich werdykt jest wprowadzany z powrotem do algorytmu jako ostateczna zmienna do wyliczenia wyroku.
|
