Trochę lśni rzeczywistość...

Zygmunt Jan Prusiński


TROCHĘ LŚNI RZECZYWISTOŚĆ...


Zaglądam do ostatnich wierszy
po dłuższej przerwie głód uspakajam
krzyżują się rękoma panny wodne
śpiewne kumkanie żab – lśni
rzeczywistość w porze otwarcia
nowej książki.

Szedłem na spotkanie z motylami
przy dworcu kolejowym w Łaskarzewie
przywitałem się z makami – czerwień
biła w słońcu to taki antykwariat
cichej natury.

Jakby na łanie pól ujrzał twą twarz
nie śmiałem dotknąć – olśnienie
w samotnej wędrówce dało mi siły
stawiałem pewniej kroki po okolicy
robiłem zdjęcia.

A gdybym w makach zasnął z tobą
ile bym napisał wierszy w snach -
czy umiałbym rozkochać co umiem
twoje czułe miejsca stworzone
właśnie dla mnie – poety ze wzgórza
z gitarą malowany?


26.6.2015 - Ustka
Piątek 9:14

Wiersz z książki „Szudroczyć"