Nacjonalizacja wód płynących w Polsce - PRL wiecznie żywy!!!

Państwo polskie prowadzi haniebne działania, zmierzające do znacjonalizowania jezior (przejścia gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi – jezior - do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa) w oparciu o przepis art. 14a ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. z 2012r. poz. 145 ze zm.). Są to działania, godzące w zasadę demokratycznego i praworządnego państwa prawa.

Praktyka jest następująca: zarząd gospodarki wodnej zwraca się z prośbą do zarządu melioracji i urządzeń wodnych o uregulowanie stanu prawnego gruntów pokrytych wodami płynącymi znajdujących się w obrocie cywilnoprawnym poprzez doprowadzenie do ich znacjonalizowania argumentując to prawami właścicielskimi Skarbu Państwa. W dalszej kolejności zarząd melioracji i urządzeń wodnych składa wniosek do starosty powiatu o przekazanie do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa określonej nieruchomości. Ponadto zarząd melioracji i urządzeń wodnych działając na mocy pełnomocnictwa marszałka województwa występuje do właściwego sądu wieczystoksięgowego o wpisanie ostrzeżenia w księdze wieczystej prywatnego właściciela o zaistnieniu niezgodności zapisu księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym w oparciu o przepisy cyt. ustawy Prawo wodne oraz o uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 07.10.2009r., sygn. akt III CZP 69/09.

Obecnie starosta powiatu, zanim zdecyduje się na uwzględnienie wniosku zarządu melioracji i urządzeń wodnych zobowiązany jest ustalić linię brzegową danego jeziora. Mogę nadmienić, iż oprócz ustalenia linii brzegowej, przedstawiciele organów państwa dokonują niekiedy zmian oznaczenia statusu wód jezior z indeksu WS(woda stała) na indeks WP(woda płynąca), a co nie jest oparte żadnym badaniem hydrologicznym.

Ostatecznie prywatnym właścicielom jezior komunikuje się fakt braku prawnych możliwości na legitymowanie się prawem własności gruntów pokrytych wodami płynącymi z uwagi na istniejący ustawowy zakaz wprowadzania ich do obrotu cywilnoprawnego wyrażony w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. z 2012r. poz. 145 ze zm.). Należy jednak tutaj wskazać, że dopiero ustawa z dnia 30 maja 1962r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 34, poz. 158 ze zm.) wprowadziła zapis ustanawiający prawo własności Skarbu Państwa w stosunku do gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi, ale tak naprawdę to w przypadkach jezior mi znanych stały się one przedmiotem obrotu cywilnoprawnego (umowy darowizny i inne) na długo przed wejściem w życie cyt. ustawy 1962r.

Jestem w stanie zrozumieć intencje ustawodawcy zmierzające do ochrony majątku Skarbu Państwa w tej materii, jednakże nie mogę się pogodzić z nierespektowaniem praw nabytych, nienależących do niego wcześniej. Stąd niepokojące jest zachowanie przedstawicieli organów państwa w zakresie nierespektowania uregulowań art. 2, 64 Konstytucji RP oraz art.1 Protokołu 1 do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. W celu pełniejszego zobrazowania problemu, który nie jest przypadkiem jednostkowym, zapraszam na stronę internetową http://naszejeziora.eu/, gdzie w zakładce „Media o sprawie” i „Działania władz” umieszczane są bieżące informacje w tym zakresie.

Jeszcze nigdy w wolnej, powojennej Polsce nie było tak źle. To co dzieje się za rządów PO, to wielkie bezprawie - lustrzany putinizm. Wyrządza się ludziom wielkie krzywdy, w imię demokracji i praworządności. Nacjonalizacja jezior w dzisiejszych czasach jest dla nas właścicieli jezior, jak egzekucja wykonana strzałem w tył głowy, bez orzekania o winie...