Obrona Grecji Przed Upadłością w Erze Chciwości

Na razie obronę Grecji przed upadłością osiągnięto w strefie euro przez sfinalizowanie w odatkowych 13nastu godzinach rokowań, po ożywionych debatach i pogróżkach, według doniesień prasowych ze środy 22go lutego, 2012. Jest to drugi z kolei ratunek Grecji na przestrzeni dwóch lat kosztem 130 miliardów euro lub 172 miliardów dolarów USA. Suma ta stanowi rekord w historii ratowania państw przed upadłością za pomocą odpisu w wysokości 53% długów w bonach wartości sto siedem miliardów euro.

Gdyby nie osiągnięto porozumienia upadłość Grecji najprawdopodobniej doprowadziłaby do usunięcia tego państwa z unii monetarnej euro. Na razie usunięto ryzyko upadłości Grecji oraz chwilowo poprawiono zaufanie na rynku monetarnym. Mimo tego, zagrożenia nie zdołano całkowicie usunąć do chwili, kiedy Grecja nie dokona wymiany papierów wartościowych w rękach prywatnych inwestorów za pomocą rachunków gwarantujących spłaty w terminie włącznie z oprocentowaniem składanym i innymi zobowiązaniami takim jak wymogi ustawy o minimalnych płacach w Grecji.

Program ratunku Grecji przed upadłością musi być zatwierdzony przez wszystkie parlamenty strefy euro włącznie z parlamentami Niemiec, Finlandii i Holandii, w których to parlamentach opozycja jest najsilniejsza. Długi państwowe Grecji według obecnego planu będą w roku 2020 nadal w wysokości pond 120% greckiego narodowego produktu brutto (NPB). Istnieją obawy, że gospodarka Grecji nie będzie w stanie funkcjonować w takich warunkach. Krytykowane są również oceny, co do wysokości wzrostu rocznego gospodarki Grecji, która w 2013 roku najprawdopodobniej wzrośnie tylko o jeden procent.

Wzrost gospodarki Grecji w dużej mierze zależy od poprawy jej wydajności, co wymaga przeprowadzenia zmian w strukturze tej gospodarki. Według oceny Międzynarodowego Funduszu Monetarnego w najgorszym wypadku długi Grecji w 2020 roku będą stanowić 160% NPB. W takim stanie rzeczy jest bardzo prawdopodobne, że płacący podatki w państwach strefy euro będą zmuszeni ponosić dalsze koszty ratowania Grecji przed upadłością. Wizja tego rodzaju kosztów naturalnie jest bardzo źle widziana przez płacących podatki w państwach strefy euro.

Na razie koszt ratowania gospodarki Grecji ponosi Europejski Bank Centralny za pomocą rezygnowania z zysków na bonach greckich posiadanych przez ten bank oraz za pomocą obniżania oprocentowania bonów greckich przez rządy państw należących do strefy euro.
Na tym tle widać jaki postęp osiągnięto w ratowaniu Grecji przed upadłością. Sama możliwość upadłości tylko i wyłącznie gospodarki Grecji należącej do strefy euro jest sprawą wątpliwą ponieważ Grecja nie jest odizolowana od innych państw strefy. Dlatego w obliczu katastrofalnych skutków możliwej upadłości Grecji, państwa strefy euro są gotowe pokryć koszty ratowania gospodarki Grecji raczej niż ponosić skutki jej upadłości.
Sukces planów ratowania gospodarki Grecji zależy też w dużej mierze od samych Greków, którzy mogą odrzucić plan ratowania gospodarki greckiej przez państwa strefy euro w zbliżających się wyborach w kwietniu 2012. Państwa strefy euro, jak dotąd, podwoiły swój wkład w ratowanie Grecji przed upadłością. Teraz chodzi o to czy sami Grecy zgodzą się na takie zmiany jak poważne liczebne zmniejszenie wielkości biurokracji greckiej płatnej w euro jak też zmniejszenie płac części robotników. Takie wymagania w przeszłości powodowały rozruchy i rozlew krwi na ulicach greckich.

Jak dotąd przeważająca większość Greków chce kontynuować przynależność Grecji do strefy euro. Niestety słabnie poparcie wyborców dla poddania się rygorom planów wprowadzonych w celu ratowania gospodarki greckiej przed zapaścią. Pesymiści uważają, że w samej Grecji powodzenie programów ratowania gospodarki greckiej jest pod znakiem zapytania z powodu warunków u podłoża stworzenia strefy euro.

Na pewno konkurencja waluty euro z dolarem USA w walce o to, która z tych walut będzie służyć jako światowa waluta rezerwowa nie przyczynia się do zaufania inwestorów na rynku monetarnym euro. Bez bardziej wyraźnego poparcia dla stabilizacji gospodarki w samej Grecji ostania poprawa na rynku monetarnym szybko może się skończyć zwłaszcza, że żyjemy w epoce chciwości na temat, której powstała cała nowa literatura. W literaturze amerykańskiej zaistniało nawet nowe słowo: mieszanka bankiera i gangstera w formie „bankster’a.”

Obrona Grecji przed upadłością w erze chciwości i bonusów dyrektorskich dochodzących to wartości setek milionów dolarów rocznie natrafia na rozmaite przykre skutki, które widzimy w reportażach o rozruchach na ulicach miast greckich. W Ameryce doszło do fali protestacyjnych rozruchów oraz do okupacji banków i budynków giełdy, w których demonstranci protestują przeciwko niesprawiedliwości w USA, gdzie jeden procent ludności posiada więcej majątku niż pozostałe 99% Amerykanów.

Znany w Polsce ekonomista Jeffrey Saschs powiedział przed kamerami telewizyjnymi w dniu 23go lutego, 2012, że w USA nie ma już demokracji i że obecnie panuje oligarchia korporacji i banków odkąd sąd najwyższy ogłosił, że amerykańskie firmy, banki i korporacje są tak samo uprawnione jak indywidualni obywatele i mają takie same prawo głosu. Trudna jest obrona Grecji przed upadłością w erze chciwości wśród finansjery zwłaszcza amerykańskiej. Jak wiadomo ostatni „szwindel na trylion dolarów” nieściągalnymi długami hipotecznymi doprowadził do tego, że około połowy domów w USA ma większy dług hipoteczny niż wartość rynkową.

WWW.pogonowski.com