|
| Uzasadnienie haniebnego wyroku Izby Lekarskiej przeciwko dr Zbigniewowi Martyce |
|
| Przestępcy z Izby Lekarskiej pozostawili dowody na przyszły proces przeciwko nim |
|
| Prawda o włoskiej "epidemii" - rozmowa z biologiem Elżbietą Wierzchows |
|
| Program "niezaleznatelewizja" |
|
| Powinniśmy się skupiać na wzmacnianiu odporności |
|
Prof. dr hab. n. med. Ryszard Rutkowski zadał pytanie Szumowskiemu.
Odpowiedzi nie uzyskał. |
|
| Dowody zaplanowanej akcji szczepień przeciwko nieistniejącemu kowidowi |
|
| Sasha przedstawia dowody na to, że cały proces opracowania, produkcji i zatwierdzenia zastrzyków na Covid był jednym wielkim teatrzykiem dla mas. Cała operacja, począwszy od rzekomych "badań klinicznych", a skończywszy na samej nazwie i klasyfikacji prawnej tych zastrzyków, jest jednym wielkim oszustwem, dokonanym przez rządy i agencje regulacyjne na całym świecie w ścisłej współpracy z kartelem farmaceutycznym. |
|
| Kaczyński również nas w to wciągnął |
|
| Zbrodnie wojskowe w Iraku |
|
| W grudniu 60 kolejnych sportowców upadło, a 40 zmarło |
|
| Mniej więcej tak samo jak w październiku i listopadzie, kiedy trend osiągnął szczyt. Na dzień 28 grudnia 2020 r., z powodu eksperymentalnych strzałów z powodu zatrucia COVID EUA, 395 sportowców doznało zatrzymania akcji serca i innych poważnych problemów zdrowotnych. Spośród nich zginęło 232 |
|
| Czy celem szczepień jest unicestwienie USA? |
|
“To, czego KPCh pragnie najbardziej, to aby amerykańscy żołnierze zostali zaszczepieni...
Po zaszczepieniu wojsk amerykańskich, mówię wam, szczepienie przeciwko wirusowi KPCh będzie w znacznym stopniu bliska końca”. |
|
| Maciej Pawlicki rozsądnie o Pfizer i szczepionkach |
|
Pfizer żąda od Polski zapłaty 6 mld zł!
|
|
| Mój dom, mój świat ... |
|
BOŻENA MAKOWIECKA - MÓJ DOM, MÓJ ŚWIAT...
Tytułowa piosenka z płyty "Mój dom, mój świat" powstała tuż po obaleniu rządu Olszewskiego.
O ile refren podobał się wszystkim, o tyle zwrotki - niekoniecznie... Stąd opóźniona o prawie 20 lat premiera teledysku ... |
|
| Przemoc seksualna wobec dzieci |
|
| Organizacje pedofilskie na najwyższych szczeblach władzy |
|
| Orwell 2025 w USA |
|
Nielegalni imigranci są z pewnością problemem w USA.
Jednak atak opancerzonych jednostek Policji na samotne kobiety z dziećmi i wysadzanie domów legalnych imigrantów tylko dlatego, że tak się podoba psychopatom z Policji świadczy o tym, że USA upodobniło się w działaniach wobec własnych obywateli - do postępowania Izraela wobec Palestyńczyków.
|
|
| LESZEK MILLER. Najgorszy premier w historii Polski |
|
Dziś wielu stara się przedstawiać go jako autorytet – idol liberalnych mediów, a nawet, ku zaskoczeniu, części młodej prawicy. Ale kiedy spojrzymy na fakty, jego rządy z lat 2001–2004 jawią się jako czas biedy, bezrobocia i gigantycznej korupcji.
|
|
| Deborah Tavares o broni elektromagnetycznej stosowanej wobec społeczeństw cz I, 13 marca 2021 |
|
| Deborah Tavares z portalu StopTheCrime.net i PrimaryWater.org ma liczne filmy na YouTube i niestrudzenie bada dokumenty wypuszczane przez amerykańską administrację. |
|
| Ljubljana - protesty przeciwko szczepieniom |
|
29 września 2020 roku po incydencie na obwodnicy Lublany trwa na Placu Republiki protest przeciwko szczepieniom Covid-19
|
|
| Dowody na zbrodnię ludobójstwa szczepionkowego są nawet w bazie VAERS |
|
To jest artykuł z maja 2013 roku!
i dotyczy wszystkich - wcześniejszych szczepień. |
|
| Jak tlenek grafenu reaguje w organizmie |
|
| Przez szczepionkę dostaje się do tkanek i "mnoży się", tworząc sieć przewodzącą w całym ciele, a następnie... |
|
| Paszporty szczepionkowe to koń trojański (napisy PL) |
|
| |
|
| Zabójcze leki - prof. Stanisław Wiąckowski - 15.03.2017 |
|
| Zapis wykładu prof. Stanisława Wiąckowskiego omawiającego m.in. leki i ich składniki, które wbrew powszechnym opiniom nie leczą, a wręcz przyczyniają się wzrostu zgonów. Wiedza ta jest ukrywana przez koncerny farmaceutyczne, a nazwy leków zmieniane i dalej są dopuszczanie i promowane w sprzedaży mimo wiedzy, iż ich działanie jest zabójcze. |
|
| Dr Mike Yeadon rozmawia z dr Reinerem Fuellmichem o kłamstwach dotyczących COVID |
|
„Nie bój się wirusa. To nie jest tak niebezpieczne, jak ci wmówiono.
„Bójcie się swoich Rządów - lub organów, które panują ponad tymi Rządami”. |
|
| Bezczelność syjonistycznych "nadludzi" |
|
Już nie kryją się ze swoją pogardą do reszty świata.
|
więcej -> |
|
Ten kamienny opus
|
|
 Na pytanie o gramatyczny rodzaj warzywa - por czy pora?, prof. - Mirosław Bańko odpowiada -
"Por jest męski. Regionalnie można spotkać formę (ta) pora, ale nie ma ona statusu normy. Pochodzenie wyrazu nie zawsze rozstrzyga o jego rodzaju w polszczy?nie, zresztą łacińskie porrum jest rodzaju nijakiego".
Z odpowiedzi wynika, że rodzaj rozpatrywanego słowa w naszym języku nie zależy od rodzaju wyrazu ?ródłowego. I słuszne spostrzeżenie! Owszem, zdarzają się przypadki zbieżności rodzajów gramatycznych przyjmowanego wyrazu do naszego słownika oraz obcego słowa, jednak zbieżność ta nie może być poważnym argumentem w dyskusji, choć może być nieprzypadkowa.
Na moje pytanie - "Dlaczego opus jest rodzaju nijakiego i czy są inne podobne bulwersujące przykłady", inny mój imiennik, prof. dr hab. Mirosław Skarżyński, napisał -
"Nie widzę w tym nic bulwersującego, wobec czego nie mogę podać innych bulwersujących przykładów w polszczy?nie. Rzeczownik opus został zapożyczony z łaciny, gdzie ma on rodzaj nijaki i choć został przyswojony fleksyjnie w polszczy?nie (opus, opusu, etc.), to zachował rodzaj gramatyczny taki, jak w języku, z którego pochodzi. Wyraz ten należy do terminologii muzycznej, nie zaś do słownictwa ogólnego i jego ograniczone do pewnej tylko sfery oraz do stosunkowo wąskiego kręgu użytkowników języka użycie jest, być może, przyczyną zachowania tego rodzaju gramatycznego. Dodatkowo trzeba pamiętać, że jego polski odpowiednik - dzieło - jest też rodzaju nijakiego, co mogło się przyczynić do utrzymania pierwotnego rodzaju rzeczownika opus".
O wąskim kręgu użytkowników można było mówić w czasach rozwijającej się prasy i przed wynalezieniem radia. Wówczas każdy przedstawiciel profesji uznawanej za elitarną, w ramach tajemnych zawodowych zaklęć, stosował słownictwo znane niemal wyłącznie koneserom. Od kiedy jednak radio, telewizja oraz internet przenikają do milionów mieszkań w Polsce, zaś szeroko rozumiani konsumenci domagają się zrozumiałego języka, coraz częściej prawnicy, lekarze, pisarze, muzycy muszą wysławiać się w sposób jasny i możliwie niewyszukany, zwłaszcza że specjalistycznych słów mamy teraz znacznie więcej niż przed wiekiem. Wyjaśnienie, że dzieło jest również rodzaju nijakiego, nie jest ani poważnym, ani naukowym argumentem...
Jeśli uznać, że polski wyraz opus ma synonimy - dzieło, praca, wątek (w różnych kontekstach), to słynne cytaty łacińskie można przekładać w trzech rodzajach gramatycznych, zatem nie tylko jako dzieło rodzaju nijakiego.
Patrzeć i nie widzieć. Jak można nie dostrzegać dziwności gramatycznego rodzaju omawianego słowa? Ale przynajmniej nie trzeba podawać innych bulwersjanów. Poczekamy na oświadczenie astronomów, którzy na pytanie - "czy Ziemię można uznać za dziwne ciało niebieskie, i czy istnieją podobnie osobliwe obiekty?", odpowiedzą - "nie widzimy nic bulwersującego w tej planecie, zatem nie możemy podać innych przykładów".
A poza tym - opus wprawdzie najczęściej kojarzy się z dziełami muzycznymi, ale przecież dotyczy także architektury (technik budowlanych) oraz wielu artykułów handlowych, bowiem powstają firmy o nazwie Opus.
Ale co się dziwić, skoro inni także nie dostrzegają wyjątkowości... Internetowy słownik (Onet - Wilga) ma jedynie - tego opusu, o tym opusie; tych opusów, tym opusom. Ale mi pomoc... Przecież nie podano najciekawszej postaci, czyli mianownika, np. słynne opus czwarte. I takich słowników jest więcej! Nie rozstrzygają najciekawszych kwestii, a często podają formy, z którymi nie mamy kłopotów! Doprawdy, czyżby autorzy słowników nie mieli wyobra?ni? A w przypadku przyjęcia postulatu konwersji rodzaju gramatycznego, to krytykowane słowniki będą nadal aktualne, bowiem w podanym przez nie zakresie nie będzie żadnej zmiany...
Na pytanie innego zdumionego czytelnika (zatem więcej osób jest zaskoczonych!), odpowiedział prof. Grzegorz Dąbkowski, który wprawdzie dostrzegł wyjątkowość językowej natury, jednak znaczenie niestety sprowadził również tylko do muzyki -
"Wyraz opus (w skrócie: op., po łacinie dosłownie dzieło) wraz z liczebnikiem służy do porządkowania utworów bąd? cyklów utworów niektórych kompozytorów, poczynając zasadniczo od Beethovena (np. "I Symfonia C-dur op. 21"). W języku polskim wyraz opus odmienia się dziś jak rzeczowniki rodzaju męskiego: opus, opusu, opusowi, opusy, opusów, natomiast w wyrażeniach opus dziesiąte, opus dwudzieste pierwsze itp. zachował się - zgodny z rodzajem łacińskim - rodzaj nijaki tego rzeczownika. Jest to rzeczywiście wyjątkowa sytuacja, ale nic nie wskazuje na to, aby miała się ona zmienić".
Oczywiście, że powinno być (według wielu Polaków) "opus dziesiąty". Aż dziwne, że już dawno tego wyrazu nie przyjęto w poczet rzeczowników rodzaju męskiego!
Cytowany już prof. Mirosław Bańko dodaje -
"Anomalii w takim rozumieniu - czyli rozbieżności między rodzajem gramatycznym rzeczownika a jego odmianą - jest więcej. Na przykład mężczyzna w liczbie pojedynczej odmienia się jak rzeczowniki rodzaju żeńskiego, a książę jak rzeczowniki nijakie".
To prawda, "najbardziej męski" rzeczownik cudzoziemcowi uczącemu się naszego języka może grawitować ku ta sympatyczna mężczyzna, zaś to sprytne pacholę może być wzorem dla postaci to młode książę, jednak bardzo wielu rodaków dostrzega rodzajowe dziwactwo "to nieszczęsne opus" w zdaniu "to cudowne i koncertowo zagrane opus dziesiąte było niesamowite"... Nie razi nas "owo opus"? Wielu Polaków ma ortograficzne kłopoty z wyrazami mężczyzna oraz książę (także z deklinacją), choć nie mają trudności z wyrazem opus, jednak większość rodaków jest zaskoczona rodzajem nijakim i w tym zakresie popełniane są błędy. Czy to (owo) językowo nieprzemyślane opus musi (nadal) trwać? Czyż nie sympatyczniej brzmi ten (ów) językowo nieprzemyślany opus?
A opus to jednak nie tylko termin muzyczny. Wprawdzie rzadziej słyszany w aspekcie innych dziedzin, ale opus ma również architektoniczne znaczenie. W starożytnej Grecji, Rzymie oraz w średniowieczu określenie stosowano dla oznaczenia rodzaju wątku kamiennego, rodzaju tynku, układu płytek w posadzce, techniki dekoracyjnej w rzemiośle.
Słowo to (jednak jako łacińskie, nie polskie) nie występowało samodzielnie, lecz jako np. opus anglicanum - bogate hafty przetykane srebrem i złotem; opus rusticum - mur rustykowany, opus spicatum - wątek kamienny lub ceglany "w jodełkę", opus vermiculatum - szachownicowy układ mozaiki, opus incertum - mur o kamiennych nieregularnych ciosach, opus reticulatum - ciosy o kształcie rombu, opus isodomum - ciosy regularne, warstwy równe, opus pseudoisodomum - podobnie, ale z wypełnieniem drobnymi kamieniami, opus quadratum - ciosy prostopadłościenne ułożone równolegle do powierzchni gruntu, opus listatum (mixtum) - ciosy kamienne przekładane cegłami, opus caementicum - mur kamienny wypełniony drobnymi kamieniami i obficie zalany zaprawą.
Wszystkie powyższe specjalistyczne określenia są napisane w języku łacińskim i w tych postaciach są stosowane (w polskich publikacjach - w rodzaju nijakim). Gdyby jednak zechciano przetłumaczyć je na język polski, to (przykładowo) opus italicum - mur italski, wątek italski albo opus italski (nie opus italskie).
Jednak i to mało - pod omawianym terminem można wytwarzać (w szczególności w koncernie o nazwie Opus) rozmaite towary rynkowe o nazwie producenta.
Nie będą dziwne wypowiedzi - Nie, proszę o to motorowo-żaglowe opus (jacht marki Opus), o to słodkie opus (czekolada), o to srebrne opus (samochód), o to kolorowe opus (telewizor), o to pięciokilogramowe opus (proszek do prania), o to bardziej matowe opus (glazura)?
Pierwsze smukłe a dostojne opus wypłynęło z portu i udało się w egzotyczną podróż, natomiast drugie opus wystartowało w regatach i zajęło trzecie miejsce. Biało ożaglowane opus zmagało się ze sztormem. Stołeczne Opus było niewypłacalne i zbankrutowało. Dawniej było ono zamożną firmą. Należy ukarać to zadłużone Opus. Może je zlicytować?
Kto zniszczył moje opus? - pyta murarz kierownika budowy.
Właśnie podziwiam pańskie znakomite opus! - woła z uznaniem krytyk do kompozytora.
Kochany laureacie! Twoje kolejne literackie opus jest godne przyznanej nagrody.
Towarzysze posadzkarze! Niech to nowe, właśnie oddane do użytku opus w jodełkę kładzione, służy ciężko pracującemu ludowi Warszawy!
Przecież to jakiś językowy absurd! Czyż nie przyja?niej zabrzmią zdania -
Nie, proszę o ten motorowo-żaglowy opus, o ten słodki opus, o ten srebrny opus, o ten kolorowy opus, o ten pięciokilogramowy opus, o ten bardziej matowy opus?
Pierwszy smukły a dostojny opus wypłynął z portu i udał się w egzotyczną podróż, natomiast drugi opus wystartował w regatach i zajął trzecie miejsce. Biało ożaglowany opus zmagał się ze sztormem. Stołeczny Opus był niewypłacalny i zbankrutował. Dawniej był on zamożną firmą. Należy ukarać ten zadłużony Opus / tego zadłużonego Opusa. Może go zlicytować?
Kto zniszczył mój opus? Właśnie podziwiam pański znakomity opus. Twój kolejny literacki opus jest godny przyznanej nagrody. Niech ten nowy, właśnie oddany do użytku opus w jodełkę kładziony, służy ciężko pracującemu ludowi Warszawy!
Na ogół zdrobnienia przyjmują rodzaj tożsamy z rodzajem rzeczownika podstawowego, np. telewizor - telewizorek, góra - górka, dziecko - dzieciątko, masło - masełko, dzieło - dziełko. A nijaki opus? Łacińskie zdrobnienie ma postać opusculum (dziełko, rozprawka; po polsku także opuskuł). Zatem męski "ten krótki opusik szósty", czy nijaki "to krótkie opusik szóste"? Ten opuskuł , czy to opuskuł? Dlaczego ma trwać to opus, ale nie to opuskuł? Argumentacja w obu przypadkach byłaby logiczna i konsekwentna - wyrazy opus (dzieło) oraz opuskuł (dziełko) w obu językach byłyby rodzaju nijakiego. A tak nie jest. Zdrobniałe w łacinie opusculum (dziełko) jest bowiem rodzaju nijakiego, ale do naszego języka zostało przyjęte jako opuskuł w rodzaju męskim. I rozsądnie! Oczywiste i nijakie w rodzaju to intrygujące opuskulątko szóste.
Korpus to część ciała (tułów), zwarta część budowli, część urządzenia technicznego (o jednolitej bryle), jednostka wojskowa, także korpus dyplomatyczny i konsularny. To słowo zostało przyjęte również z łaciny (corpus - ciało). A tam jest także rodzaju... nijakiego. Zatem uzasadnienie, że opus jest rodzaju nijakiego, ponieważ w łacinie jest tego rodzaju, nie ma większego sensu.
Zdrobnienie corpusculum (ciałko) spolszczono jako korpuskuła (drobna cząsteczka). Tym razem rodzaj nijaki zmienił się w żeński. Tutaj również zapomniano o "nijakim" pochodzeniu słów z łaciny.
Wiele łacińskich wyrazów rodzaju męskiego przyjęto do naszego słownika bez zmiany rodzaju. Niektóre wprost, np. globus, honor, lapsus, poeta, sinus, status, terror, torus; inne po przyjaznym spolszczeniu, np. casus (kazus), circus (cyrk), color, consensus, detector, editor, genius, index, luxus, murus (mur), musculus (muskuł), pulsus, spiritus, usus (uzus), vigor zmieniając (z oczywistych powodów) c/k, i/y, x/ks, v/w, s/z lub s/sz, końcowe l/ł oraz tracąc zwykle (przy dłuższych wyrazach) us.
Słowa łacińskie arteria, aura, aurora, cholera, fama, figura, flora, forma, fortuna, furia, gleba, gloria, historia, materia, nota, propaganda, ruina, statua, toga, utopia, zona przeszły "dosłownie" do naszego słownika, zaś amphora, columna, larva, littera, nympha, syllaba, victoria z niewielkimi modyfikacjami (poza omówionymi przy rodzaju męskim - ph/f, ll/l), zachowując przy tym rodzaj żeński.
Gdyby łaciński wyraz rodzaju żeńskiego, np. cedrus (cedr), przyjęto do naszego słownika, to przecież albo również w rodzaju żeńskim (ta cedrusa, dwie cedrusy, pięć cedrus), albo w rodzaju męskim (ten cedrus, dwa cedrusy, pięć cedrusów). Wybrano drugi wariant odrzucając zakończenie us.
Wyraz anomalia w łacinie jest rodzaju żeńskiego, ale choć w naszym języku część słowników przypisuje mu także ten rodzaj, to jednak niektóre poradniki podają, że występuje tylko w liczbie mnogiej.
Łacińskie słowa Babylon (starożytne miasto nad Eufratem), domus, ficus (figa), humus (ziemia), laurus, lotos, plebs oraz sedes są rodzaju żeńskiego, ale jednak Babilon, dom, fikus (figowiec), humus (próchnica), laur oraz pozostałe wyrazy, po polsku są rodzaju... męskiego.
Łacińskie słowa rodzaju nijakiego clima, drama, fatum, filtrum, forum, metallum, sonetum, poema, scalpellum, talentum, votum, zenith przyjęto do polszczyzny w rodzaju nijakim lub męskim bezpośrednio albo stosując omówione zabiegi, a ponadto ignorując nieme h, tracąc (przy dłuższych wyrazach) końcowe um lub dodając t, aby uniknąć posądzenia o rodzaj żeński, natomiast w rodzaj żeński przeszły słowa asthma oraz charisma, które w omawianym języku obcym mają rodzaj nijaki.
Łacińskie słowa album, chaos, corpus oraz virus są rodzaju nijakiego i nie jest to zgodne z rodzajem męskim ich polskich odpowiedników, zatem czy - oprócz dziwnego uporu polonistów - istnieje poważny powód, aby równie nijaki wyraz opus utrzymywać w tyle sztucznym, co w tradycyjnym rodzaju (równie) nijakim w naszym języku? Zwyczaj? A ileż to słów zmieniono parę lat przed II wojną światową? I jakie było wówczas stanowisko tradycjonalistów?
Kiedyś wyraz album w naszym języku również był rodzaju nijakiego (jak wiele wyrazów o zakończeniu um, które przyswoiliśmy z łaciny). Skoro nikt już nie mawia fotograficzne rodzinne album, to może pora (ale nie... warzywo), aby mawiać muzyczny przebojowy opus?
Określenia "corpus sanum" (zdrowe ciało), "corpus delicti" (dowód rzeczowy przestępstwa), "corpus iuris" (zbiór praw) w języku łacińskim są rodzaju nijakiego, bowiem łaciński rzeczownik corpus jest tego rodzaju. Jednak w naszym języku przyjął rodzaj męski (ten korpus) w sposób aż tak sugestywny, że wspomniane wyrażenia bywają podawane w rodzaju... męskim.
W pewnych językach indoeuropejskich kategoria rodzaju uległa zmianom. Ponieważ języki romańskie utraciły rodzaj nijaki, przeto tamtejsze odpowiedniki wyrazów opus oraz opusculum z oczywistych powodów zmieniły rodzaj, ale w naszym języku trwamy przy rodzaju nijakim...
Istnieją słowa, które wprawdzie jednakowo pisane są w wielu językach, ale wymawiane są według zwyczajów danej mowy. Słowa uznane za polskie, np. Australia, Dublin, euro, Gibraltar, idea, jacht, Labrador, Oslo, radar, radio, Roger, Seul wymawiamy po polsku, natomiast te same wyrazy zastosowane w obcojęzycznych tekstach, staramy się wymawiać według zasad tych języków. Zdarza się, że obce słowo można uznać za wyraz polski, ponieważ jego graficzny zapis jest (przypadkowo!) przyjazny naszemu językowi i nie wywołuje protestów na styku pismo-wymowa. I takim słowem (obok uprzednio podanych) jest także łaciński wyraz opus. W niemal wszystkich językach o alfabecie łacińskim ma postać opus, ale rodzaj i sposób wymowy zależy (a właściwie - powinien zależeć!) od zwyczajów każdego z języków. To słowo jest u nas rzadko stosowane, jednak jest wymawiane po polsku i rodzaj gramatyczny także powinien być ustalony jako "naturalny i niebudzący zdziwienia" w naszym języku. W oryginalnych łacińskich sentencjach występuje wraz z innymi wyrazami, które należy wymawiać według reguł łaciny, zaś pisać kursywą albo w inny uznany sposób. Natomiast polski wyraz opus wymawiamy po polsku i powinien podlegać naszym językowym zasadom.
Czy wyraz opus może być rodzaju nijakiego? Nieżywotne rzeczowniki rodzaju męskiego liczby pojedynczej mają (najczęściej) biernik jednaki z mianownikiem (kamień, dom, nasyp), jednak nazwy samochodów, tańców i papierosów w bierniku są tożsame dopełniaczowi (poloneza, walca, sporta). Natomiast rzeczowniki rodzaju nijakiego nie rządzą się opisanym odstępstwem - biernik jest równy mianownikowi (dziecko, złoto, radio). Gdyby auto, taniec, papieros nazwać opus, to zdania "kupuję czerwonego opusa, zatańczę modnego opusa, zapalę kolejnego opusa" byłyby sprzeczne z opisaną zasadą. A to oznacza, że opus nie może być rodzaju nijakiego, że to jest sprzeczne z duchem języka polskiego, zatem wyraz ten może być wyłącznie rodzaju męskiego.
Po powyższych rozważaniach -
proponuję wyrazowi
opus
zmienić rodzaj nijaki na męski.
Deklinacja wyrazu opus byłaby zbieżna ze słowem opis: ten opus - opis, tego opusu - opisu, temu opusowi - opisowi, ten opus - opis, z tym opusem - opisem, o tym opusie - opisie; te opusy - opisy, tych opusów - opisów, tym opusom - opisom, te opusy - opisy, z tymi opusami - opisami, o tych opusach - opisach.
"Opus Lusławickie" Krzysztofa Pendereckiego (ang. "Lusławice Opus") powinno być zamienione na "Opus Lusławicki".
Łaciński wyraz caritas (szacunek, miłość) jest rodzaju żeńskiego, ale jako nazwa instytucji jest odmieniany "po męsku" (Caritas, Caritasu) i podobnie należałoby deklinować opus.
"Fuga kończy piękny opus" - wyznanie glazurnika albo dyrygenta...
"Finis coronat opus - koniec wieńczy dzieło". Niech rozsądny głos zakończy ten nieszczęsny opus (nie to nieszczęsne opus), a właściwie - jego "nijaką" epokę.
Wysłano 2 kwietnia 2007 do Rady Języka Polskiego oraz do Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego. |
|
2 kwiecień 2007
|
|
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
|
|
|
Hipokryzja i zakłamanie, czyli dopaść Farfała
czerwiec 27, 2006
Mirosław Kokoszkiewicz
|
Gwia?dzie z koniami
styczeń 11, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Starty w Iraku i nadzieje na koniec okupacji
grudzień 20, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Wskrzesić ducha patriotyzmu
sierpień 13, 2003
Małgorzata Bochenek
|
Refleksje szczęściarza
marzec 24, 2008
Marek Ka
|
2008.02.23. Serwis wiadomości zagranicznych w 3ch językach
luty 25, 2008
tłumacz
|
"On umrze na serce i pomogą mu w tym..."
marzec 13, 2006
Tadeusz Samitowski
|
Czy to był zamach i komu służył ?
grudzień 5, 2003
PAP
|
TEZY
do dyskusji w ramach Programu "Polska 2005".
styczeń 6, 2003
Jakub Mariawicz
|
Elity leczą się lepiej
październik 15, 2003
Janusz Rolicki
|
Ludzie jak żubry?
maj 21, 2006
Mirnal
|
"Można świętować"
marzec 16, 2006
|
Izrael Szamir - "Być albo nie być" (Żydem)
styczeń 26, 2006
|
Niezadowolenie i sprzeciw ws. tarczy na Zachodzie
luty 5, 2008
marduk
|
Nie bąd? biernym odbiorcą
grudzień 31, 2003
Nasz Dziennik
|
W Święta Bożego Narodzenia
grudzień 24, 2008
Artur Łoboda
|
Błogosławieni, którzy nie pomyśleli a uwierzyli
marzec 30, 2004
|
Pominięte oskarżenie w sprawie Saddama Husseina
listopad 4, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Punkt widzenia a miejsce siedzenia
kwiecień 21, 2003
dr Adam Sandauer
|
Dwie listy
maj 22, 2008
PAP
|
więcej -> |
|
