ZAPRASZA.net POLSKA ZAPRASZA KRAKÓW ZAPRASZA TV ZAPRASZA ART ZAPRASZA
Dodaj artykuł  

KIM JESTEŚMY ARTYKUŁY COVID-19 CIEKAWE LINKI 2002-2009 NASZ PATRONAT DZIŚ W KRAKOWIE DZIŚ W POLSCE

Ciekawe strony

Konzentrationslager Fuehrer  
Niemcy - obóz koncentracyjny dla niewierzących w wirusa 
Prof. Sucharit Bhakdi: wykład na temat szczepień  
 
Jak tlenek grafenu reaguje w organizmie  
Przez szczepionkę dostaje się do tkanek i "mnoży się", tworząc sieć przewodzącą w całym ciele, a następnie...  
Sędziowie nie wierzą w kowida i nie dają się zastraszyć. Ale, czy innych karzą za brak maski? 
Impreza w SĄDZIE REJONOWYM. W sali rozpraw zrobili bankiet. Przyjechała policja 
Obecna powódź w Hiszpanii to skutek działań lewaków z Unii Europejskiej 
W 1957 roku w dorzeczu rzeki Turia przepływającej przez miasto Walencja w Hiszpanii i która spowodowała co najmniej 81 ofiar śmiertelnych.
Ówczesne władze Hiszpanii zbudowały system zapór, które miały chronić miasta hiszpańskie.
Za pieniądze z UE lewacy wyburzyli wiele z tych obiektów, bo były "nieekologiczne".
 
Niepożądane Odczyny Poszczepienne po szczepionkach przeciw COVID-19 w Polsce 
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego podaje jedynie zarejestrowane ubytki zdrowia po szczepieniach. Ale tylko do 4 tygodni po szczepieniu.


 
"Quo Vadis Polonia?" Lech Makowiecki  
 
Papież błogosławi strażników de Rotschild  
To nie jest pomysł Dana Browna na nową powieść, ale wydarzenie, które umknęło uwadze mediów w Polsce, a oznacza wsparcie Watykanu dla potężnych postaci świata finansów i przemysłu, deklarujących działania na rzecz przemiany systemu gospodarczego współczesnego świata.  
LESZEK MILLER. Najgorszy premier w historii Polski 
Dziś wielu stara się przedstawiać go jako autorytet – idol liberalnych mediów, a nawet, ku zaskoczeniu, części młodej prawicy. Ale kiedy spojrzymy na fakty, jego rządy z lat 2001–2004 jawią się jako czas biedy, bezrobocia i gigantycznej korupcji.
 
Tu jest Polska, a nie Polin! Protest pod Sejmem! 
Protest przeciwko świecy chanukowej pod Sejmem w Warszawie.
 
Damian Garlicki - ratownik medyczny przypomina! 
 
Izrael. Historia Palestyny w XX wieku. 
 
Egzekucja nad dr.Ratkowską wstrzymana 
Patologia w środowisku medycznym 
Światowy dług 
Ciekawe kto jest "wierzycielem" tego długu? 
whatreallyhappened.com 
Warto dodać ten link do Pana strony: http://whatreallyhappened.com/

99% tez dotyczących religii, polityki i ekonomii i filozofii się pokrywa z tezami zaprasza.net. Topowa strona. 
Czy to broń mikrofalowa spowodowała poważne oparzenia i obrażenia protestujących w Canberze w Australii? 
 
Ceremonia otwarcia tunelu drogowego św. Gotarda 
Zapowiedź tego - co mamy dzisiaj 
Czy celem szczepień jest unicestwienie USA? 
“To, czego KPCh pragnie najbardziej, to aby amerykańscy żołnierze zostali zaszczepieni...
Po zaszczepieniu wojsk amerykańskich, mówię wam, szczepienie przeciwko wirusowi KPCh będzie w znacznym stopniu bliska końca”. 
TAK SIĘ BAWIĄ UKRAIŃCY - KORUPCJA źródłem BOGACTWA? 
Bardzo drogie auta, prywatne odrzutowce, jachty, helikoptery i nieruchomości w luksusowych europejskich destynacjach, przemyt w walizkach kilkunastu lub kilkudziesięciu milionów dolarów i ponad miliona euro tak bawią się ukraińskie elity.  
Aresztować Netanjahu 
Protest w Warszawie po decyzji Rządu. 
więcej ->

 
 

BILANS MAJˇTKU POLSKIEGO

(materiał dodatkowy na konferencję prasową w siedzibie TS ARKA)

Do przesłanego uprzednio w dniu 15. maja 2003 roku Bilansu Majątku Polskiego wraz z listami przewodnimi jednakowej treści do: p.p.posłów na Sejm przewodniczących klubów poselskich LPR; PiS; PSL; SAMOOBRONA i Zespołu Niezrzeszonych oraz do czasopism: Rzeczpospolita; Tylko Polska; Nasza Polska i Nasz Dziennik = wiele pod względem merytorycznym dodawać nie można i nie potrzeba.
Może być jedynie pożyteczne wyjaśnienie niektórych okoliczności opracowania Bilansu.., przekazania jego władzom i środkom przekazu; informacji związanych
z Bilansem..:
1. Bilans.. opracowano w latach 1996-98, w trakcie wzmożonych prac, interwencji i wystąpień do władz ustawodawczych, wykonawczych, sądowniczych i środków masowego przekazu, związanych z ówcześnie prowadzonymi staraniami o reprywatyzację zabranych przez PL i PRL prywatnych własności po II. Wojnie Światowej i wydanie w tej materii ustawy sejmowej. Większość prac wykonano w trakcie działania powołanego w Gdańsku „Zespołu Interwencyjnego na Rzecz Reprywatyzacji przy woj. oddziałach organizacji Zabużan.., Ziemian i Właścicieli nieruchomości miejskich. Zespół.. był afiliowany przy OPOR (Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Rewindykacyjnych), ściśle z nim współpracując. Podstawowe dane do opracowania „Bilansu.. były zebrane w latach 1989-92 z podsumowań ogólnopolskich księgowych bilansów rocznych, okresowych spisów rolnych i leśnych, archiwów wytypowanych przeciętnych w kraju miast (do 1 tys.. 10tys., 50tys., 100tys., ponad 100tys. i Stolicy), uzupełnionych przez dane zebrane w międzyczasie przez 12 zrzeszonych w OPOR organizacji oraz z informacji regionalnych władz kościołów i związków wyznaniowych.
Dla pewności przeprowadzono kilka symulacji komputerowych, które potwierdziły prawidłowość bilansu.
Jak mi wiadomo, OPOR i zrzeszone w nim organizacje, ograniczyły się wówczas do wykorzystania tylko części bilansu, dotyczącej reprywatyzacji.
2. Wobwc faktu, iż na Bilansie.. widnieje data: listopad 1998r zachodzić może pytanie, dlaczego czekano na opublikowanie jego aż ponad 4 lata? Otóż prawda jest taka, że Bilans.. rozesłano do władz i środków przekazu na przełomie 1998/99 roku ( na dowód załączam xero pism: do senatora Z. Romaszewskiego i do posła prof. A. Bieli, którzy podobną tematyką w sejmie zajmowali się, szczególnie w związku z ustawą o.. powszechnym uwłaszczeniu), ale wszyscy adresaci założyli na sprawę całości majątku polskiego ścisłą, prewencyjną cenzurę i temat został okryty zmową milczenia. Nikt nie zareagował nawet jednym słowem, niezależnie w jakim aspekcie: negatywnym, krytycznym, czy pozytywnym.
Dopiero teraz, gdy w Sejmie czynione są starania o powołanie specjalnej komisji do zbadania prawidło- wości przeprowadzonej i prowadzonej prywatyzacji, zdecydowałem się rozesłać „Bilans.. ponownie. Jedna redakcja tygodnika Tylko Polska zdecydowała się go opublikować, redakcja Rzeczypospolitej przysłała list z podziękowaniem, ale bilansu nie opublikowała, zaś reszta wraz z posłami milczy! Można wątpić - w nie, czy lekceważyć - nasze obliczenia, ale podane liczby ministrów nic nie dają do myślenia? Przecież różnice są ogromne, na pierwszy rzut oka widać największą aferę tysiąclecia!
Przy okazji informuję, że po publikacji Bilansu.. w TP, otrzymałem od kilku towarzystw i osób e-maile i telefony pozytywne, a nawet pochwalne, ale nikt z zainteresowanych bezpośrednio tematem ( zarządzający, przeprowadzający i tolerujący prywatyzację) nie zajęli żadnego stanowiska. Nawet wywołani w bilansie i piśmie przewodnim z nazwiska milczą.
A powołanie w Sejmie komisji, jakoś nie może doczekać się realizacji!
3. Niestety brakowało nam, pó?niej mnie samemu czasu, sił i środków, na wnikliwą analizę i udokumentowanie szeregu „zadziwiających przypadków w prowadzonej prywatyzacji. Mogę tylko przytoczyć parę ciekawych informacji, przekazanych nam przez bezpośrednio zainteresowanych, zapewniających o ich prawdziwości:
a).Pracownik b. PGR z olsztyńskiego podał, że cały PGR, o obszarze 3200ha,w tym 200ha lasu został sprzedany w cenie po 300zł „w czambuł za 1ha., czyli za jedyne 3(trzy)grosze po denominacji złotego! Czyli cały majątek ziemski „poszedł za cenę jednej 50-cioletniej sosny z lasu tegoż majątku. Przykłady takie można mnożyć. I wszystko, podobno, w majestacie „prawa, z aktami notarialnymi i wpisem do akt wieczystych...
b).Pracownik cementowni, stosunkowo nowoczesnej, przynoszącej (przed przekształceniem jej w spółkę Skarbu Państwa) 10mln PLN dochodu rocznego, zapewniał - powołując się na badania tamtejszej Solidarności że po doprowadzeniu tej cementowni w ciągu 2 lat do stanu niewypłacalności została ona sprzedana dokładnie za cenę równą kwocie zwolnień podatkowych, jakie uzyskał od ministra nabywca. Przykładów takich znale?ć można wiele...
c).Zwolnienia podatkowe na okresy 2-3-5,a nawet 10. lat otrzymują, zgodnie z uchwaloną przez Sejm ustawą( ciekawe kto taką ustawę proponował, projektował i przeprowadzał w Sejmie?), przede wszystkim nabywcy zagraniczni, wprowadzający do Polski w całości lub przynajmniej w większej części kapitał zagraniczny. Rzeczą zadziwiająca jest, iż kapitał rzeczywiście pochodzi z banków zagranicznych (luksemburskich, szwajcarskich, rzadziej niemieckich), ale realnie udziały kupionych przedsiębiorstw znajdują się w posiadaniu zamieszkałych w kraju obywateli polskich, z reguły prezesów i członów zarządów oraz rad nadzorczych b. spółek Skarbu Państwa...Sprawa trochę, chyba, trudniejsza do zbadanie i udowod- nienia( wiąże się to z transferem dewizowym zagranicę i retransferem w toku transakcji nabycia obiektu).
W każdym razie takie, jak opisane w p: a,b,c i im podobne przypadki, w prowadzonej od lat osiemdziesiątych prywatyzacji państwowych własności (wszelkiego rodzaju własności, bo o takich Domach Towarowych „Centrum pisano, ale tylko trochę pisano..) są dla obrotnych redaktorów ( a takich ma podobno mn Rzeczpospolita) bogatą „kopalnią diamentów dziennikarskich. Wobec takiej afery tysiąclecia można by pokusić się o zdobycie nagrody Pulitzera!
4. Historia doprowadzenia Stoczni Gdańskiej do upadłości, prób likwidacji, a następnie sprzedaży jest powszechnie znana, w szczególności stoczniowcom, członkom stow. "Arka" i dziennikarzom Wybrzeża. Nie celowe byłoby to opisywać. Ale przykład tej stoczni nie jest odosobniony: celem zniszczenia nie była tylko ta stocznia, lecz cały polski przemysł okrętowy, szerzej cała polska gospodarka morska wraz z rybołóstwem, gorzej szereg branż specjalistycznych, górnictwo węglowe, przemysł ciężki i lekki, a ostatnio nawet rolnictwo.
Równoległy rozwój tych branż w Polsce (jakkolwiek z lekkim opó?nieniem i gorszą technologią wytwarzania, ale za to z ogromnym przerostem co najmniej 3-krotnym w stosunku do potrzeb kraju) i w EWG - na rękę był ZSRR, którego nienasycony rynek chłonął wszelkie nadmiary polskiej produkcji, ale solą w oku był, patrzącej bardziej perspektywicznie oligarchii finansowo-gospodarczej Zachodu.

Już w połowie lat osiemdziesiątych, światlejsi władcy PRL, szczególnie wobec gorbaczowskich zmian w ZSRR, zaczęli uwłaszczać wyższą nomenklaturę partyjno-rządową, lepszymi i mającymi przyszłość także w innym ustroju gospodarczym - kąskami polskiego majątku. Ale ani jednym palcem nie ruszono, by zabezpieczyć poprzez przebranżowienie, unowocześnienie i przystosowanie do zmian systemowych przemysłu, handlu i rolnictwa, przynajmniej w zasadniczych częściach. Wobec przejścia powszechnego w energetyce z węgla na ropę i gaz, szybkiego i zdecydowanego spadku zainteresowania polskimi produktami po normalnych cenach w ZSRR-Rosji oraz obawie Zachodu przed konkurencyjnością (nawet uwzględniając lepsze na Zachodzie usprzętowienie, technologię i wydajność w Polsce koszty robocizny były przeciętnie 4 razy tańsze, w tym płace 8 razy niższe) główne branże gospodarcze skazane zostały na zagładę lub wyprzedaż za bezcen: najprzód znikł przemysł precyzyjny, elektronika (nie mylićz licencyjnym, prywatnym wyrobem niektórych asortymentów) i tworzyw sztucznych;
równolegle zastawiono „pułapkę kredytową na górnictwo, gospodarkę morską i przemysł lekki; następnie na przemysł maszynowy, duże jednostki handlu, motoryzację; obecnie intensyfikuje się niszczenie hutnictwa.
Na czym polega ów system niszczenia lub sprzedaży za bezcen:
a). Najprzód większe jednostki przemysłowe, gospodarcze i usługowe „parcelowa- no( tak, tak nie tylko ziemię można parcelować), tworząc wokoło spółki i spółe- czki z reguły w układzie kumoterskim, przejmujące części terenu, produkcji nawet podstawowej i usług , a przede wszystkim zadania działów funkcyjnych, stając się niezbędnymi pośrednikami. To oczywiście, wbrew oczekiwaniom, podrażało i opó?niało zasadniczą działalność jednostki i uzależniało od wyników i kosztów pracy tych spółek. ( nie miało to nic wspólnego z prawdziwą specjalizacją, j.np.: huta dla stoczni może dostarczać zamiast blach i profili gotowe sekcje kadłuba statku itp.).
b).Wprowadzono wszystkie jednostki przemysłowe, gospodarcze, handlowe i usługowe w pułapkę kredytową. W krajach postkomunistycznych było to niezwykle łatwe, gdyż działalność wszystkich jednostek oparta była na dyrektywach państwa, a limitowana działalność finansowa szła poprzez banki. Zatem w systemie wolnorynkowym oparto egzystencję i działalność osób prawnych wyłącznie na kredytach bankowych, dla których stopy procentowe określało państwo poprzez NBP w stopniu wyższym, aniżeli galopująca inflacja pieniądza, przy równoczesnym usztywnieniu kursów walut obcych, przede wszystkim podstawowych w obrocie, jak dolar, marka niem., frank szwajc. To doprowadzało każdą jednostkę do kolosalnego zadłużenia w bankach. Gdy wysokość zadłużenia dochodziła do nominalnej wartości jednostki, a rząd odmawiał udzielenia gwarancji budżetowych(z reguły) sąd, na wniosek banku lub ew. innych wierzycieli, orzekał upadłość.
c). Przekształcono przedsiębiorstwa w spółki Skarbu Państwa, liczniejsze w branży łączono po kilka w Holdingi. To znakomicie podrażało dodatkowo koszty zarządzadzania i administracji.
- W konsekwencji przedsięwzięcia te łącznie doprowadzały jednostki: najprzód do utraty płynności finansowej, następnie do niewypłacalności, a ostatecznie do upadłości. Szczególnie przebieg tego procesu był niezwykle szybki w branżach, produkujących ponad potrzeby rynku wewnętrznego, bazujących zatem na kontynuowanym lub planowanym eksporcie tym bardziej, gdy spotykały się z konkurencją produkcji dotowanej tych samych wyrobów lub eksportem dampigowym.

5. Przykład Stoczni Gdańskiej jest charakterystyczny, nawet - wzorcowy:
Jakkolwiek dwóch „kacyków z KC PZPR postanowiło Stocznię zniszczyć jeden chciał nawet zbombardować i zaorać; drugi, jako premier, wydał zarządzenie o jej likwidacji to stocznia jednak przetrwała do upadku komunizmu i nadal egzystowała dość dobrze. Dopiero rządy p.p . Mazowieckiego i Bieleckiego oraz p. Balcerowicz swym „genialnym planem przekształcenia polskiej gospodarki z systemu nakazowego na wolno-rynkowy, wg w/w zasad jakby mimochodem i bez takiego zamiaru doprowadzili do likwidacji stoczni.
Dość dziwnym trafem był fakt, iż owo zarządzenie premiera Rakowskiego, zamiast zostać wyrzucone do kosza zaraz po objęciu rządów przez p. Mazowieckiego, przetrwało i stanowiło podstawę prawną wstrzymywania rządowych funduszy na inwestycje i modernizacje oraz odmowy udzielenia gwarancji kredytowych Stoczni Gdańskiej! Pokażmy to na dowolnym w założeniu przykładzie budowy jednego statku: abstrahując od innych, marginesowych czynników ekonomicznych, organizacyjnych, technicznych i zarządzania, prześled?my z grubsza główną spiralę zadłużenia stoczni:
- w grudniu stocznia podpisała z armatorem kontrakt na budowę w ciągu roku statku za uzgodnioną cenę 10mln USD. Po przeliczeniu tej ceny na obiegową walutę po ówczesnym kursie 25tys zł za 1 USD i uwzględnieniu ówczesnego oprocentowania kredytów bankowych w wys. 80% otrzymano kwotę 450mld zł obiegowych, co pokrywało kalkulowane koszty budowy statku;
- w trakcie realizacji kontraktu kredyty bankowe wzrosły do 160%, co podniosło


zadłużenie stoczni do kwoty 650mld zł;
- wobec szalejącej równolegle inflacji dostawcy i usługodawcy stoczni podnieśli fakturowane ceny średnio o 40% w stosunku do cen roku ub., przyjętych przez stocznię w kalkulacji, co podwyższyło koszty budowy statku do kwoty
730mld zł ob.;
- w grudniu roku realizacji, tj w umownym terminie, armator przejął statek i wpłacił kontraktową kwotę 10mln USD. Wpłata ta nie wpłynęła jednak do kasy stoczni, ale przejął ją bank, spokojnie przeliczył USD po utrzymanym przez NBP kursie 25tys zł ob. i zredukował zadłużenie stoczni tylko o 250mld zł ob., utrzymując nadal zadłużenie stoczni w wys. 480mld zł. Ponieważ stocznia w kalkulacji liczyła wzrost kredytu o 200mld zł (80%) realne zadłużenie wzrosło o 280mld zł ob., tylko z tytułu budowy jednego statku! Ponieważ Stocznia Gdańska miała w budowie kilka statków (ok. 10.) można sobie wyobrazić wzrost zadłużenia stoczni tylko w ciągu jednego roku!
(rzecz oczywista pomijam tutaj szereg innych okoliczności i procesów sukcesywne narastanie oprocentowania, wysokości cen, kosztów innych itp. Chodzi tu o wykazanie głównej linii i przyczyny wzrastania zadłużenia stoczni, czym była ówczesna polityka kredytowo-finansowa rządu wg systemów p.p. Sachs Balcerawicz).
W ciągu 4-ch lat Stocznia Gdańska stała się zakładem kadłubowym( w intencji niwelowania zadłużenia, zmniejszenia kosztów i zatrudnienia część produkcji przekazywano spółkom, wydzierżawiano uzbrojony teren i budynki itd.), zadłużonym powyżej nominalnej jej wartości wraz z 17ha. terenem w centrum miasta...
Ponieważ rząd kategorycznie odmówił gwarancji kredytowych, stocznia musiała zbankrutować, ogłoszono upadłość, mianowano syndyka i wystawiono dopiero wtedy stocznię na sprzedaż, oczywiście za symboliczną cenę wraz z terenem!
Jest to z konieczności skrótowy, uproszczony obraz, ale główne przyczyny, fakty i skutki są prawdziwe oraz podobne, jeśli nie analogiczne, w innych jednostkach przemysłowych, gospodarczych i handlowych kraju.
24 luty 2004

 

  

Archiwum

GUS: GUS: Gospodarka kwitnie jak nigdy
sierpień 30, 2006
Kandydatura Henryka Szlajfera na Ambasadora Polski w USA?
maj 3, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
Powstanie wymusił „Monter”...
sierpień 15, 2008
www.myslpolska.pl
Plują nam w twarz
grudzień 4, 2007
unity w pubach Dublina
lipiec 3, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
Hassan Nasrallah nowy przywódca jak Naser?
sierpień 21, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
APEL – ݎDANIE
czerwiec 30, 2008
Dariusz Kosiur
Polacy maltretowali irackich wię?niów?
maj 28, 2004
IAR
Wywiad z Nasrallachem: żegnaj jednobiegunowy świecie !
sierpień 28, 2006
Şeyh Bedreddin Film Kollektifi
Unijny Rozbiór Serbii Kosowo oddane islamistom
luty 19, 2008
Robert Wit Wyrostkiewicz
Lepper: kolejny przekręt PSL
wrzesień 16, 2002
PAP
PASZPORTYZACJA
wrzesień 1, 2007
Nadesłał: Marek Olżyński
Mec. Karol Głogowski - nie żyje
listopad 6, 2005
Leszek Skonka
Papież nie jest mile widziany w Jerozolimie
marzec 16, 2009
Izrael Szamir
Pustynia Obłędowska
grudzień 9, 2003
Artur Łoboda
Ryzykanci powinni płacić
listopad 14, 2004
Mirosław Naleziński
Kontynuatorzy z SLD (6)
W kulturze - jak za Bieruta

czerwiec 25, 2003
Paweł Siergiejczyk
"Kontynuacja działań" czyli kretynizm zinstycjunalizowany po krakowsku
luty 24, 2003
http://www..dziennik.krakow.pl/
Czy głupie prawo to jeszcze prawo?
styczeń 27, 2007
Mirosław Naleziński, Gdynia
Kulisy przymierza Polska-USA w Iraku
kwiecień 25, 2004
PAP
więcej ->
 
   


Kontakt

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media