Dziewczyna z parku orzechowego

Zygmunt Jan Prusiński


DZIEWCZYNA Z PARKU ORZECHOWEGO
Angelice Saładze

Idziesz po szczęście.

Tam orzechy laskowe śpiewają.

Moje leszczyny niezwykłe
podpowiadają mi że wracasz.

Stopniowo podglądam twoją kibić,
tańczysz biodrami niczym dama.

Rozglądasz się za wróblami -
one Angeliko dla ciebie ćwierkają.

Mijasz się z parkowym poetą -
możesz go zawsze tu spotkać.

Z czupryną i wąsami - i wciąż
zamyślonego we fragmentach
niepokoju w zapisie dnia.

Idź dziewczyno do niego,
ucałuj go jak kobieta dojrzała
mówiąca tylko ciałem kobiety,
nic z parafrazy obcej formy.

Będą melodie tak ciche,
że tylko was będzie słychać...


19.06.2010 - Ustka
Sobota 6:51