Zaniepokojony dalekosiężnymi konsekwencjami, MWGFD (Lekarze i Naukowcy na rzecz Zdrowia, Wolności i Demokracji) wzywa do natychmiastowego cofnięcia porozumienia w sprawie traktatu pandemicznego W H O.
W dniu piątego czerwca 2025 roku stowarzyszenie Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie, MWGFD, wysłało list otwarty do wszystkich członków niemieckiego Bundestagu i parlamentów krajowych, aby zwrócić uwagę na poważne obawy polityczne i prawne związane z porozumieniem WHO w sprawie pandemii (PA) i zmienionymi Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi ( zwanymi IHR).
Ich krytyka koncentruje się na nieprzejrzystym tworzeniu traktatów, bezprawnym głosowaniu, braku kontroli parlamentarnej i potencjalnym naruszeniu suwerenności narodowej, a także struktur federalnych i demokratycznych procesów decyzyjnych.
Lekarze i naukowcy z MWGFD wzywają do podjęcia konkretnych środków, takich jak prawnie wiążące tłumaczenie traktatów na język niemiecki, kompleksowe konsultacje parlamentarne we wszystkich zainteresowanych komisjach i wreszcie cofnięcie zatwierdzenia przez Rząd Federalny - lub w przeciwnym razie wycofanie się Niemiec z WHO.
"Posłuchajcie pełnego listu, który został wysłany do wszystkich członków Bundestagu i Parlamentów Krajowych.
Pełny list można znaleźć, klikając poniższy link:
https://www.mwgfd.org/2025/06/widerruf-der-zustimmung-zum-who-pandemievertrag
/ List otwarty do członków Niemieckiego Bundestagu i Parlamentów Krajowych 5 czerwca 2025 roku.
Powrót do zdrowego rozsądku w polityce zdrowotnej: Cofnięcie porozumienia w sprawie traktatu pandemicznego WHO.
Stowarzyszenie Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie (MWGFD) wzywa polityków do powrotu do zdrowego rozsądku w polityce zdrowotnej.
Niemiecki Rząd musi natychmiast odwołać zgodę niemieckiej delegacji na traktat pandemiczny WHO - przynajmniej do czasu, gdy partie polityczne na szczeblu federalnym i krajowym szczegółowo i przejrzyście zajmą się traktatem i go zatwierdzą.
Zagrożenia dla suwerenności Niemiec ukryte w traktacie nie mogą być zarządzane na (ministerialnym) poziomie administracyjnym, ale muszą być również odpowiedzialnością polityków.
Ku naszemu ubolewaniu, żaden z dwóch traktatów WHO nie odegrał roli w negocjacjach dotyczących utworzenia koalicji ani w umowie koalicyjnej.
Zarówno Bundestag, jak i Parlamenty Krajowe zostały wykluczone.
Niemiecka wersja językowa traktatu nie istnieje.
Głównym negocjatorem była wyłącznie Komisja Europejska, która obecnie domaga się, aby wynik negocjacji został wdrożony w państwach członkowskich w stosunku jeden do jednego.
Na siedemdziesiątym siódmym Światowym Zgromadzeniu Zdrowia (WHO) w dniu pierwszego czerwca dwa tysiące dwudziestego czwartego Niemiecki Rząd pokazał już, że nie wydaje się być zaniepokojony faktem, że sześćdziesięcio-stronicowe Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne (IHR) zostały opracowane z naruszeniem Prawa Międzynarodowego i w dużej mierze w tajemnicy.
Fakt, że traktat pandemiczny (PA), który również miał zostać przyjęty, nie doszedł do skutku, był w dużej mierze zasługą państw afrykańskich (kapitałowych);
niemiecka delegacja WHO, pod przewodnictwem Ministra Zdrowia Karla Lauterbacha, prawdopodobnie bez wahania zatwierdziłaby projekt traktatu PA w dowolnej wersji.
Widać to również po tym, że zaakceptowała procedurę zatwierdzania Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych (IHR) bez sprzeciwu - mimo że naruszało to obowiązujące prawo:
- Nie dotrzymano terminów składania poprawek (zgodnie z artykułem pięćdziesiątym piątym IHR powinny one zostać złożone z czteromiesięcznym wyprzedzeniem; w rzeczywistości ostatnia poprawka została wprowadzona dopiero o godzinie dwudziestej pierwszej, siedem ostatniego dnia posiedzenia).
- Zasady głosowania również nie były przestrzegane prawidłowo:
Wątpliwe jest, czy większość głosujących członków była rzeczywiście obecna, a oficjalne głosowanie przez podniesienie ręki nie miało miejsca.
Nadal nie jest jasne, czy wynik tak zwanego „głosowania konsensusowego” jest w ogóle prawnie ważny.
Jednak pomimo tej niedemokratycznej farsy z naruszeniem Prawa Międzynarodowego w odniesieniu do IHR i pomimo wyraźnie nieudanej próby zawarcia porozumienia w sprawie pandemii, WHO nie poddała się i próbowała mimo wszystko przyjąć traktat (INB), które również były utrzymywane w tajemnicy.
Najwyraźniej z sukcesem: w komunikacie prasowym WHO z piętnastego kwietnia dwa tysiące dwudziestego piątego roku stworzono wrażenie, że kwestie sporne związane z patentami zostały rozwiązane, traktat w końcu stworzył „dobrowolne i wzajemnie uzgodnione warunki transferu technologii” i był teraz gotowy do przyjęcia na siedemdziesiątym ósmym Światowym Zgromadzeniu Zdrowia.
Jednak treść porozumienia została opublikowana zbyt późno.
Dyskretnie ukryto również fakt, że faktyczny punkt sporny traktatu, system PABS (Pathogen Access and Benefit Sharing), został przekazany do „załącznika” traktatu, który zostanie wynegocjowany i ustalony później.
Nie wspomniano również o wycofaniu się USA i Argentyny z WHO (25 maja 2025 roku) z powodu „fundamentalnych różnic” i zachowania suwerenności narodowej w kwestiach zdrowotnych w odniesieniu do zarządzania pandemią.
Zapowiedziane wycofanie się Słowacji również nie zostało uwzględnione - kraj ten odmawia zgody na projekt traktatu, dopóki Rząd i Parlament nie zapoznają się z pełnym tekstem traktatu i nie wyrażą zgody na tej podstawie.
Słowacki Premier Fico pozostał nieugięty.
Wezwał do przejrzystości zamiast zakulisowych transakcji i skarżył się, że w najbardziej demokratycznej ze wszystkich instytucji, głosowanie, ma zostać uniemożliwione.
Ale dokładnie to wydarzyło się późnym wieczorem 25 maja 2025 roku, kiedy
za zamkniętymi drzwiami siedemdziesiątej ósmej sesji WHO po cichu i potajemnie przyjęto pierwszą część kontrowersyjnego traktatu pandemicznego - bez publicznego ogłoszenia, bez przejrzystych przygotowań, bez debaty, bez publikacji projektu traktatu, bez udziału podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, bez jakiejkolwiek legitymacji demokratycznej i bez skutecznych możliwości interwencji prawnej.
Jednak pozory porozumienia i formalnego przyjęcia ukrywają ciągły sprzeciw:
to, co było kwestią sporną przez ponad trzy lata - a mianowicie system PABS - zostało przedefiniowane jako „załącznik” i odłożone na dalszy plan.
PABS ma regulować globalną dystrybucję próbek patogenów i informacji genetycznych (w tym do podmiotów prywatnych) oraz ich komercjalizację.
Negocjacje mają być kontynuowane do dwa tysiące dwudziestego szóstego roku.
Do tego czasu traktat pandemiczny nie może wejść w życie.
Nie ma jednak planów, aby stematyzować lub nawet zakazać badań nad wzmocnieniem funkcji.
Nie wystarczy, że nowa Federalna Minister Zdrowia, Nina Warken, w zwięzły sposób zadeklarowała, że „świat potrzebuje silnej WHO” - a następnie w krótkim czasie przekaże jej dodatkowe dziesięć milionów euro, aby zrekompensować utratę funduszy z powodu wycofania się USA i zamrożenia dotacji USAID.
Zwłaszcza, że zaledwie kilka dni wcześniej - drugiego kwietnia 2025 roku - były Minister Zdrowia Karl Lauterbach zwiększył niemieckie zaangażowanie o kolejne dwa miliony euro do łącznej kwoty trzysta siedemnaście milionów euro podczas błyskawicznej wizyty w centrum wywiadu pandemicznego i epidemicznego WHO (Charité/RKI) w Berlinie wraz z dyrektorem generalnym WHO Tedrosem Ghebreyesusem - z ogólnym wnioskiem: „WHO jest niezbędna!”.
Byłoby to bardziej poprawne: WHO jest niereformowalna!”
W międzyczasie Chiny zgodziły się pokryć pozostałą kwotę.
Rodzi to również fundamentalne pytania, na przykład dotyczące CV dyrektora generalnego WHO, powodów wycofania się USA z WHO i powołania północnokoreańskiego Ministra Zdrowia Jonga Mina Paka do zarządu WHO.
Nie chodzi tylko o aspekty finansowe.
Zamiast tego należy krytycznie przyjrzeć się nieprzekonującym dotychczasowym działaniom WHO, różnymi fundacjami i tym podobnymi) oraz treści i celom planowanych traktatów.
Globalny opór już osłabił pozycję WHO i doprowadził do ustępstw w zmienionym projekcie traktatu - na przykład poprzez osłabienie mechanizmów cenzury, stonowanie uprawnień wykonawczych i odroczenie konkretnych interwencji w krajowe kompetencje zdrowotne.
Pozostaje wiele krytycznych elementów - takich jak prawo do kierowania i koordynacji, podejście „Jedno zdrowie”, kwestie finansowania, produkcji i dystrybucji leków i szczepionek, cyfrowe mechanizmy nadzoru, postępowanie z własnością intelektualną, uprawnienia WHO do definiowania, rola Konferencji Stron i brak ochrony prawnej.
Wszystko to - zwłaszcza w świetle znacznego wpływu przemysłu farmaceutycznego, historii traktatu i całej procedury - powinno uruchomić dzwonki alarmowe w umysłach każdego, kto ma poczucie rozsądku, w tym osób zajmujących odpowiedzialne stanowiska polityczne.
MWGFD domaga się - przetłumaczenia traktatów WHO (IHR i PA) na język niemiecki na potrzeby dyskursu publicznego i parlamentarnego (specjalistyczne tłumaczenie prawne, sądowe);
- zlecenie służbom naukowym niemieckiego Bundestagu przeanalizowania traktatów pod kątem ich wszechstronnych konsekwencji (analiza ryzyka);
szczegółowe omówienie i przyjęcie przetłumaczonych traktatów WHO (IHR i PA) nie tylko w Komisji Zdrowia lub Komisji Finansów, ale we wszystkich odpowiednich komisjach Bundestagu;"
- zapewnienie parlamentarnej oceny skutków - również poprzez ponadpartyjną dyskusję i traktowanie na posiedzeniu plenarnym Bundestagu;
- że oba Traktaty są również rozpatrywane w ten sam sposób w parlamentach krajowych, ponieważ kwestie zdrowotne mają bezpośredni wpływ na federalną strukturę naszego kraju;
- że komunikacja z mediami i opinią publiczną identyfikuje również potencjalne czynniki ryzyka obu traktatów.
Zalety i wady muszą być przedstawione w sposób przejrzysty i konkretny.
Nie może być miejsca na nieprzejrzystość i wpływy polityczne.
- odrzucenie przez Rząd porozumienia w sprawie pandemii:
Rząd musi sprzeciwić się porozumieniu IHR do dziewiętnastego lipca 2025 roku (rezygnacja).
W przeciwnym razie Niemcy powinny pójść w ślady USA i Argentyny i opuścić WHO.
" - że prowadzenie negocjacji między Komisją Europejską a WHO będzie w przyszłości ściślej powiązane z traktowaniem przez parlamenty krajowe.
Każdy częściowy wynik WG IHR (Grupa Robocza do spraw Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych) lub INB (Międzyrządowa Rada Negocjacyjna) musi być monitorowana przez parlament i w razie potrzeby korygowana - aby praca niemieckich delegatów WHO i przedstawicieli w komisjach WG IHR, INB lub odpowiednich komisjach Unii Europejskiej była wyraźnie szerzej zharmonizowana i koordynowana przez Parlament.
" Ich działania mają znaczenie nie tylko dla polityki zdrowotnej, ale także przygotowują daleko idące decyzje polityczne w wielu innych obszarach polityki - takich jak finanse, gospodarka (gruntowa), sprawy zagraniczne, Prawo Unijne i Konstytucyjne, kultura i media, badania naukowe, sprawy wewnętrzne, praca i sprawy społeczne oraz inne departamenty.
TY i PA zagrażają suwerenności naszego państwa, naruszają nasze konstytucyjne i demokratyczne zasady oraz igrają rdzeniem naszej konstytucji, wolnym i demokratycznym porządkiem podstawowym.
Planowane regulacje dotyczące IHR i Umów Pandemicznych zagrażają suwerenności Niemiec i innych państw, są sprzeczne z podstawowymi zasadami konstytucyjnymi i demokratycznymi oraz potencjalnie ingerują w serce naszej Ustawy Zasadniczej - wolny i demokratyczny porządek podstawowy.
W imieniu stowarzyszenia MWGFDV.
z jsa./ts.
Źródło:
www.kla.tv/38183
