Nie ma miejsca do ukrycia - biuletyn Cellular Phone Taskforce Inc.
Wpływ promieniowania elektromagnetycznego o wysokiej częstotliwości przy intensywnościach nietermicznych na organizm ludzki
(Przegląd prac rosyjskich i ukraińskich badaczy)
Nikolai Nikolaevich Kositsky1, Aljona Igorevna Nizhelska2, and Grigory Vasil’evich Ponezha3
1. Wstęp
2. Naturalne tło elektromagnetyczne
3. Historia badań w ZSRR
4. Fizyczne podejście do rezonansowej absorpcji fal elektromagnetycznych o niskiej intensywności
5. Odbiór promieniowania elektromagnetycznego o ekstremalnie wysokiej częstotliwości na poziomie komórkowym
6. Eksperymenty na zwierzętach
7. HF EMR w medycynie
8. Mechanizmy działania promieniowanie elektromagnetyczne o ekstremalnie wysokiej częstotliwości na biologiczne Obiekty
9. Normy i normalizacja HF EMR
10. Wpływ mediów komunikacyjnych o wysokiej częstotliwości na Ludzkie zdrowie
11. Dyskusja
12. Wnioski
13. Dodatek
14. Referencje
3. Historia badań w ZSRR
W latach pięćdziesiątych XX wieku w ZSRR nastąpił rozwój w nowym kierunku naukowym - opanowanie milimetrowej (EHF) części widma koherentnych oscylacji elektromagnetycznych [O.V. Betskiy, 1997].
Praca ta była prowadzona w organizacjach Ministerstwa Przemysłu Elektronicznego, w Akademiach Nauk ZSRR i Ukraińskiej SRR oraz na uczelniach wyższych.
Pod kierunkiem akademika N.D. Devyatkowa została powołana Rada Naukowa ds. „Generowania, wzmacniania i transformacji w paśmie mm”.
W XX wieku stworzono wszystkie niezbędne oprzyrządowanie dla pasm długości fal milimetrowych i submilimetrowych.
W 1965 roku ND Devyatkov i jego współpracownicy przedstawili własną teorię, że wszystkie żywe organizmy na Ziemi nie są przystosowane do tego typu promieniowania, ponieważ w warunkach naturalnych jest on praktycznie nieobecny ze względu na silną absorpcję przez atmosferę ziemską (głównie przez wodę - para wodna).
Wysunięto również propozycję dotyczącą możliwości, że fale elektromagnetyczne o niskim natężeniu mają specyficzny wpływ na struktury biologiczne i organizmy.
Rozpoczęto badania dotyczące interakcji fal mm z obiektami biologicznymi.
Badania wykazały, że generowanie spójnych fal przez komórki jest procesem ogólnoustrojowym, w którym biorą udział błony komórkowe, cząsteczki białek i mechanizmy transportu.
Istnieją dane dotyczące wzbudzania w komórkach koherentnych drgań w szerokim zakresie częstotliwości, ale szczególnie duża część danych dotyczy częstotliwości od 30 do 300 GHz - co odpowiada zakresowi długości fal w mm.
Wskazano na trzy możliwe kanały przewodzenia sygnałów operacyjnych w organizmie z uwzględnieniem możliwych odległości: układ nerwowy, układ humoralny oraz system punktów akupunkturowych.
Ponadto odkryto szereg osobliwości tych kanałów:
• Przewodzenie sygnałów przez układ nerwowy odbywa się w osłonkach mielinowych aksonów.
• Przewodzenie sygnałów przez układ humoralny jest związane z ruchem komórek generujących przez układ krwionośny i limfatyczny.
W ten sposób w organizmie przekazywanie sygnałów odbywa się najwyraźniej nie przez przewodzenie promieniowania, nie przez ruch węgla, ale przez przemieszczanie się komórek-generatorów, których oscylacje odzwierciedlają informację realizowane.
• Cząsteczki wody silnie pochłaniają promieniowanie EHF i odgrywają dużą rolę w różnych efektach biofizycznych z udziałem fal milimetrowych.
Wiele procesów biochemicznych, w tym procesy zachodzące w biomembranach, jest wrażliwych na mieszanie się środowiska (w wyniku lokalnego ogrzewania i konwekcji).
Stwierdzono doświadczalnie, że promieniowanie EHF o niskiej intensywności może powodować przyspieszenie aktywnego transportu jonów sodu (przy gęstości strumienia energii (EFD) 1 mW / cm2), zmianę przepuszczalności błon erytrocytów dla jonów potasu (EFD 1-5 mW / cm2), przyspieszenie utleniania nadtlenków nienasyconych kwasów tłuszczowych w liposomach (EFD 1 mW / cm2), wzrost przewodnictwa jonowego dwuwarstwowych błon lipidowych (EFD 1-10 mW / cm 2) itp.
Jeden z ciekawszych faktów eksperymentalnych odkryty przez A.Z. Smolyanskaya, L.A. Sevastianova i innych - w naświetlaniu różnych mikroorganizmów falami mm w latach 1968-71, była zależność skutków biologicznych od częstotliwości.
Pod wpływem promieniowanie elektromagnetyczne o ekstremalnie wysokiej częstotliwości (długość fali 5,6 mm, EFD 0,5 mW / cm2) charakter zmiany różnicy potencjałów błony komórkowej rosnącej komórki był identyczny z tym, który powstaje podczas ekspozycji na aktywne promieniowanie fotosyntetyczne [Petrov , Betskiy].
Wywnioskowano, że fale o długości mm mają zdolność stymulowania syntezy ATP w komórce.
[Tambiev i Kirikova] badali wpływ niskiej intensywności promieniowanie elektromagnetyczne o ekstremalnie wysokiej częstotliwości na wzrost biomasy spiruliny, sinic (algi sinic). W trakcie wieloletnich doświadczeń wykazano, że wraz ze wzrostem biomasy glonów (aż o 300%) nastąpił istotny wzrost syntezy substancji biologicznie czynnych (witamin, węglowodanów itp.), które są wydalane do środowiska.
Od początku lat sześćdziesiątych XX wieku w ZSRR prowadzono szerokie badania dotyczące stanu zdrowia osób, które miały kontakt z polem elektromagnetycznym w pracy.
Wyniki badań klinicznych wykazały, że długotrwały kontakt z PEM w paśmie SHF może prowadzić do rozwoju chorób, których profil kliniczny determinowany jest przede wszystkim przez zmiany w funkcjonalnym stanie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego.
Zaproponowano zdefiniowanie go jako specyficznej choroby - choroby fal radiowych.
Ta choroba może mieć trzy zespoły w zależności od stopnia nasilenia choroby:
• zespół asteniczny;
• zespół asteno-wegetatywny;
• zespół podwzgórza.
4. Fizyczne podejście do rezonansowej absorpcji fal elektromagnetycznych o niskiej intensywności
Podstawą wybranego podejścia była koncepcja rozpraszania energii fal radiowych EHF w niejednorodnym obiekcie po ich rezonansowej penetracji do obiektu [Petrosyan, Zhiteneva, Gulyaev].
W trakcie tego procesu energia w postaci monochromatycznych fal mm powinna zostać przekształcona w energię cieplną w środowisku molekularnym obiektu zgodnie z prawem promieniowania Plancka.
Uważano również, że ta dodatkowa energia szumu może być traktowana jako zmiana intensywności szumu fal radiowych wytwarzanych przez sam obiekt lub radioecho obiektu w szerokim zakresie częstotliwości w obszarze SHF, w tym w decymetrze.
Ponieważ głębokość penetracji fal decymetrowych do ośrodków wodnych jest o kilka rzędów wielkości większa niż warstwa skóry dla mm, wykrycie radioecho z obiektu w zakresie dm oznaczałoby penetrację promieniowania elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości do obiektu przy częstotliwościach rezonansowych.
Aby uniknąć możliwych błędów eksperymentalnych, przyjęto specjalne środki.
Wykrywanie radioecho obiektu narażonego na promieniowanie EHF zostało dokonane radiometrycznie za pomocą bardzo czułego radiometru SHF pracującego w paśmie 50 MHz z czułością fluktuacyjną 0,1 K (<10-20 W) w stałej czasowej jednej sekundy.
Kolejny SHF radiometr, nastrojony został na częstotliwość 0,4 GHz o analogicznych parametrów.
Użycie anteny pozwoliło na pobieranie sygnałów radioecho z dowolnego punktu obiektu.
Źródłem monochromatycznego promieniowania elektromagnetycznego był zespół przestrajalnych generatorów, które w sposób ciągły pokrywały zakres 4-120 GHz.
Do kontroli jakości promieniowania z generatorów zastosowano również generator standardowy.
Badania przeprowadzono na ludzkim ciele, zwierzętach, wodzie w różnych warunkach, oraz na wielu innych obiektach w warunkach płynnych lub wodnych.
Podstawowym wynikiem tych badań eksperymentalnych było odkrycie „fizycznego” rezonansu EHF.
Rezonans fizyczny wyjaśnia maksymalne radioecho obiektu w wąskim zakresie częstotliwości promieniowana elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości.
Powszechnie wiadomo, że nieliniowy ośrodek reagujący na zewnętrzny wpływ okresowy można znaleźć w jednym z trzech dynamicznych warunków - chaotycznym, oscylacyjnym lub stacjonarnym - w zależności od intensywności tego wpływu.
Wszystkie te trzy warunki były wyraźnie obserwowane, gdy zmieniała się moc promieniowania EHF.
Stan stacjonarny osiągnięto przez zdecydowaną redukcję mocy EHF z 10 mW / cm 2 do poziomu poniżej 10 µW / cm2.
Tylko w tych warunkach echa były odbierane na poziomie wystarczającym, w stosunku do intensywności promieniowania EHF, do wykrywania rezonansów fizycznych.
W tym sensie rezonans EHF jest efektem progowym przy dostatecznie niskim poziomie mocy - w porównaniu z podstawowym parametrem - natężeniem własnych drgań molekularnych ośrodka - bez żadnego efektu znajdującego się na poziomie wyższym od tego.
Z uzyskanych wyników eksperymentów autorzy [Petrosyan, Zhiteneva, Gulyaev] wyciągnęli następujące wnioski:
• Istnieją rezonanse radiofizyczne wielkości oddziaływań fal radiowych EHF z obiektami;
• Obserwowane są spontaniczne przesunięcia częstotliwości rezonansowej i autooscylacje niskiej częstotliwości;
• rezonanse EHF obiektów biologicznych (ludzi) pokrywają się z obiektami fizycznymi (woda);
• Różne ciecze i wodne media zdyspergowane mają indywidualne charakterystyczne widma EHF.
Można stwierdzić, że przenikanie fal radiowych EHF do ośrodka (obiektu) następuje przy częstotliwościach rezonansowych oscylatorów molekularnych ośrodka, a działanie rezonansowe należy interpretować jako rezonansową przezroczystość ośrodka dla fal radiowych EHF, a nie jako brak absorpcji przez to medium.
Przypis:
W publikacji pojawiać się będą poniższe.
Najważniejsze zostały wytłuszczone.
ACTH hormon adrenokortykotropowy
AEFD gęstość strumienia energii pochłoniętej
AFO aktywne formy tlenu
AM Modulacja amplitudy
AN USSR Ukraińska Akademia Nauk SRR
AN SSSR Akademia Nauk ZSRR
ATP kwas adenozynotrifosforanowy
BAP Punkt biologicznie aktywny
BEF MMW biologiczne skutki fal milimetrowych
CL Chemiluminescencja
CMW Fale centymetrowe
DMW Fale decymetrowe
DNA Kwas dezoksyrybonukleinowy
DOPA 3,4-dioksyfenyloalanina - aminokwas, produkt pośredni w syntezie melaniny
EEG Elektroencefalogram
EFD Gęstość strumienia energii
EHF EMR promieniowanie elektromagnetyczne o ekstremalnie wysokiej częstotliwości
EKG elektrokardiogram
EMF pole elektromagnetyczne
EMW fala elektromagnetyczna
EPR - elektronowy rezonans paramagnetyczny
FM - modulacja częstotliwości
GOST - rządowy standard ogólno-unijny
HF EMR - promieniowanie elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości
IRE RAN - Instytut Radioelektroniki, rosyjskiej Akademia Nauk
LCS - laserowa spektroskopia korekcyjna
MM, SUBMM milimetr, submilimetr (zakres)
MMW fala milimetrowa
MPH RF - Ministerstwo Zdrowia Publicznego Rosji Federacji Rosyjskiej
MRT - terapia rezonansem mikrofalowym
NMR Magnetyczny rezonans jądrowy
NPO Naukowy Związek Przemysłowy
OST Standardy ogólnounijne
PD - gęstość mocy
PFD - gęstość strumienia mocy
RAN - Rosyjska Akademia Nauk
RBM - czerwony szpik kostny
RNA - kwas rybonukleinowy
SAR - specyficzna szybkość wchłaniania
SHF - super wysoka częstotliwość
VNK - Tymczasowy Kolektyw Naukowy
17-OCS - oksykortykosteroid
|
