Równi i równiejsi

Gdy - na początku tysiąclecia toczyły się "negocjacje" w sprawie wstąpienia Polski do UE - niejaki Kwaśniewski i jego kompani opowiadali brednie, że "wynegocjowali warunki, które dają Polsce tak silną pozycję - jaką mają w UE Niemcy".
Te kłamstwa były masowo powtarzane w polskojęzycznych mediach.
A ja pisałem na forach internetowych że: kto nie ma pieniędzy - ten się nie liczy.
A w tamtym czasie Polska była w tragicznej sytuacji finansowej - z czterema milionami bezrobotnych!

Jak dowodzi historia: wszystkie umowy polityczne są prędzej - czy później deptane.
I tak było z "umową stowarzyszeniową", bo niedługo potem zmuszono nowych członków UE do podpisania Traktatu lizbońskiego, który PRZEKREŚLAŁ wszystkie wcześniejsze "uzgodnienia".
Wylękniony Lech Kaczyński równie ten akt zdrady podpisał.

I w ten sposób Unia Europejska dryfuje w stronę pełnej hegemonii Niemiec w Europie.
Bo przecież nie po to "przyjęto" do Unii takie kraje - jak Polska, by się dzielić władzą i bogactwem.
Wciągnięto nas podstępnie po to - by nas wykorzystać. Albo raczej podbić bez jednego wystrzału.
Taka powtórka z hitlerowskiej aneksji 1938 roku, kiedy głoszono że to "dla dobra" podbitych narodów.

Za samo użycie określenia "Europa dwóch prędkości" powinniśmy zagrozić wyjściem z tej struktury.
Dzięki przykładowi Chińczyków wiemy, że ciężka praca i rozsądna polityka - są receptą na sukces gospodarczy, a nie żadna "przynależność" do układu zbiorowego.
W układzie zbiorowym ponosimy skutki niefrasobliwości innych. Jak to ma miejsce w wypadku imigrantów.
A wcześniej mieliśmy podobne "owoce" przynależności do bloku sowieckiego.

Na czym miałaby polegać "Europa dwóch prędkości"?
Na powrocie do klasycznej zasady, że są "równi i równiejsi".
Po co więc ponieśliśmy tyle wyrzeczeń przez "dostosowanie" się do "równiejszych".