Siedemnasta republika

Gdy 27 lat temu, Tadeusz Mazowiecki zemdlał - w trakcie wygłaszania sejmowego expose swojego Rządu - pomyślałem, że to bardzo zły zwiastun dla Polski.
Cztery lata później już wiedziałem, że prawdziwe cele tak zwanej "transformacji ustrojowej" są całkowicie odmienne od tych - jakie prezentowała wtedy medialna propaganda.

Z przerażeniem analizowałem wtedy postępowanie Leszka Balcerowicza, ale na nic - nie zdała się posiadana wiedza.
Jeszcze dziesięć lat później spotykałem się z agresją - gdy tylko chciałem poddać analizie ekonomicznej - działania Balcerowicza.

Podobnie jest do dzisiaj z kwestii przynależności Polski do Unii Europejskiej.
Każda próba dyskusji o zasadności obciążenia polskiej gospodarki i życia społecznego chorymi pomysłami prostaków z Komisji Europejskiej - spotyka się z agresją i obelgami ludzi równie prymitywnych - co całkowicie zindoktrynowanych.
Niczym stalinowscy propagandyści wmawiają nam, że "bez Unii Europejskiej nie ma dla nas życia".
Spotwarzają więc wysiłek milionów Polaków, którzy są prawdziwymi autorami pozytywnych zmian następujących w Polsce.

A przecież mamy z historii aż nadto przykładów - jak chore osobniki nawoływały do uczynienia z Polski " siedemnastej republiki radzieckiej" .
I czyniły to mimo ujawnienia ogromu zbrodni tamtego systemu.
Uznały bowiem, że "nowy, lepszy świat wymaga ofiar".
Dokładnie tak samo głosili "reformatorzy" po 1989 roku. (I setki tysięcy ofiar mają na swoim sumieniu.)
A dzieje się tak dlatego, że nigdy w historii - nie zapłacili za swoje zbrodnie wobec narodów.
Dzisiaj ich prostaccy następcy wołają o podporządkowanie Polski zdegenerowanym prostakom z Brukseli.

Nomen omen - 1 kwietnia 2004 roku do Unii Europejskiej dopisanych zostało dziesięć państw, które zajmowały pozycję od 16 - do 26 miejsca w Unii.
Niewiele odbiegliśmy więc od idei " siedemnastej republiki radzieckiej", bo wedle kolejności "gotowości" wstąpienia do UE - Czechy były na 16 miejscu, a my zaraz za nimi.