Aktywiści Miszalskiego

Ponieważ Prezydencikowi Krakowa "grunt się zapada pod nogami" - to wykonał krok do przodu i "aktywiści" z Jego otoczenia zorganizowali Protest przeciwko przekształceniu budynków przy ulicy Józefa 9 i Józefa 11, oraz Bożego Ciała 24 w luksusowy hotel.

Miało to odwrócić uwagę od referendum w sprawie odwołania Miszalskiego.
Dlatego sam Miszalski pojawił się na "Proteście" i poparł postulaty "strajkujących".

Niezła zagrywka - niczym z filmu "Fakty i akty".

Ponieważ jednak wiele osób podjęło ten temat - nie mając o nim pojęcia - to pozwolę sobie wyrazić własne zdanie, bo wiem dużo więcej w tej sprawie niż ktokolwiek.

W latach sześćdziesiątych chodziłem po całym Kazimierzu i poznałem prawie każde podwórko, bo one stanowiły dopełnienie charakteru tej dzielnicy.
Idąc na lekcje Religii w Kościele (dziś bazylice) Bożego Ciała - czasami wchodziłem na podwórko budynku przy ulicy Józefa 9, by w wejść do jednych z drzwi - prowadzących do długiego - ciemnego korytarza należącego do budynku przy ulicy Bożego Ciała 24 i w ten sposób wychodziłem obok muru Kościoła.

Taka trasa robiła wrażenie, że jest krótsza, a tak naprawdę była tylko inna.

Wbrew propagandzie medialnej Kazimierz nigdy nie był "miastem żydowskim", bo do Żydów należała tylko wieś Bawół, a więc okolice dzisiejszej ulicy Szerokiej.
W XIX wieku skorzystali jednak z ciężkiej sytuacji Polaków po przegranych powstaniach narodowych i stopniowo przejmowali chrześcijańskie budynki na Kazimierzu.
To pozwoliło na imigrację do Krakowa Żydów z wielu krajów Europy.

A jak Żydzi zarządzali Kazimierzem?
Bardzo szybko doprowadzili dzisiejszą dzielnicę do ruiny.

Po 1945 roku wielu Żydów porzuciło swoje kamienice, bo władze komunistyczne ustaliły tak niskie wysokości czynszu, że niemożliwym było choćby bieżące zarządzanie nieruchomościami.
Nie mówiąc już o remontach.

Dlatego w latach sześćdziesiątych ówczesne Władze miasta przejęły te kamienice do Dzielnicowego zarządu Budynków Mieszkalnych i przeprowadziły kilkanaście remontów budynków na Kazimierzu.
Między innymi budynku przy ulicy Józefa 9.

Jednak te remonty były bardzo powierzchowne i generalnie dzielnica ulegała stopniowej degeneracji.
Było tak źle, że w roku 1973/74 - w czasie kręcenia filmu "Noce i dnie" spalono budynki z narożu ulicy Józefa i placu Bawół.
Faktem jest, że były w tragicznym stanie.

Gdy naszły czasy Balcerowicza i upadły ostatnie małe firmy działające na Kazimierzu - jego obraz był bardzo opłakany.
W 1996 roku przygotowywałem się do prezentacji medialnej o Kazimierzu i wtedy poznałem skąd wywodzą się mentalne źródła tak zwanego "Planu Balcerowicza".

To ja - jako pierwszy - BEZINTERESOWNIE promowałem Kazimierz w Internecie pod hasłem "Serce Europy".

Z czasem coś drgnęło i na Kazimierz zaczęli przyjeżdżać turyści - co ożywiło tą zmaltretowaną dzielnicę.

Dzisiaj jest to zupełnie inne Miasto.
I to właśnie Kazimierz jest tym magnesem, który przyciąga turystów do Krakowa.
Nawet na Kazimierzu chcą wyremontować zrujnowane budynki, by postawić tam luksusowy hotel.

A tu nagle "aktywiści" sprzeciwiają się tej inwestycji.
Czy dlatego, że uderza to w biznesy Miszalskiego, który w Krakowie ma sieć hosteli?

By nie przedłużać tematu przejdę do podsumowania:

Zamiana pewnej części mieszkań w hotele i najem dla turystów jest nieunikniona, jeżeli chce się zarabiać na turystyce.
A zapowiada się, że największa dotychczas gałąź gospodarki Krakowa polegająca na outsourcingu usług - ulega wygaszeniu.
Niewiele więc nam pozostanie.
Więc takie "protesty" przeciw podnoszeniu rangi turystycznej Krakowa - to strzał w kolano.

Wszystkie wymienione powyżej budynki są w opłakanym stanie.
Właściciele tych nieruchomości, a więc Kanonicy Laterańscy z Kościoła Bożego Ciała nie mają ani środków - ani interesu, by inwestować w ich remont.
Przekształcenie ich w luksusowe Hotele jest "mniejszym złem".
W przeciwnym wypadku dalej popadać będą w ruinę.

Ja nie mieszkam na Kazimierzu od pół wieku i nie chciałbym tam powrócić.

A przy okazji pozwolę sobie podzielić odkryciem z lat gdy studiowałem historię Żydów w Krakowie i na Kazimierzu.
(To brzmi jak tytuł pracy historycznej Bałabana.)

W czasach - gdy Miasto żydowskie mieściło się daleko - przy dzisiejszej ulicy Szerokiej - to między innymi w budynku przy ulicy Józefa 9 mieszkali, a na jego podwórku pracowali budowniczowie renesansowego Wawelu.
W przyległym Kościele (Bazylice) Bożego Ciała również pozostawili wiele swoich prac.