Oto, co w listopadzie 2020, pisała włoska (proglobalistyczna) gazeta internetowa
www.ilfattoquotidiano.it:
«Kopalnie wracają do Europy. Paradoksalnie, działalność górnicza na terytorium Europy jest uważana za niezbędną do wdrożenia Zielonego Ładu: aby dokonać rewolucji "zielonej" gospodarki, potrzebujemy surowców, które dziś są wydobywane w niewielu krajach naszej planety".
W związku z tym Komisja Europejska uruchomiła plan działania na rzecz pozyskiwania kluczowych surowców, takich jak lit, niezbędny dla samochodów elektrycznych, oraz grafit.
Według dokumentu opracowanego przez UE, zapotrzebowanie Europy na lit wzrośnie co najmniej 18-krotnie do roku 2030 roku i 60-krotnie do roku 2050. Obecnie lit wydobywany jest w takich krajach jak: Chile, Australii, Argentynie i Chinach.
W Europie, Portugalia ma ograniczone rezerwy tego metalu, który po raz pierwszy został włączony do listy kluczowych surowców UE. Obecnie jest on przetwarzany głównie w Chinach.
Także grafit, niezbędny do produkcji baterii, jest w 65% wydobywany w Chinach, gdzie – w zakładach bardzo zanieczyszczających środowisko naturalne – poddawany jest obróbce.
W nadchodzących tygodniach Komisja UE utworzy sojusz europejski, który - skupiając wszystkie najważniejsze, zainteresowane strony – skupi się na najpilniejszych potrzebach.
Celem inicjatywy jest zwiększenie dostępności metali ziem rzadkich – pierwiastków takich jak itr i skand oraz 15 lantanowców, od lantanu po lutet – oraz magnesów, ponieważ są to kluczowe materiały dla europejskiego przemysłu energii odnawialnej, kosmicznego i obronnego; usprawnienie poszukiwań, w tym poprzez program obserwacji satelitarnej Copernicus; oraz wspieranie badań i innowacji, zwłaszcza w zakresie technologii wydobycia i recyklingu. Do końca roku 2021 zdefiniowane zostaną zrównoważone kryteria finansowania przemysłu wydobywczego, a potencjał surowców wtórnych, tj. pozyskiwanych z odpadów, zostanie zmapowany, przy czym do roku 2022 wskazane zostaną wykonalne projekty recyklingu. Jeśli chodzi o surowce, które nie występują na terytoriach europejskich, w przyszłym roku uruchomione zostaną projekty partnerskie z Kanadą, krajami afrykańskimi oraz krajami sąsiadującymi z Europą».
$$$$$$$$$$$$
«Rare Earthenware»
«Rare Earthenware», czyli «Rzadkie wyroby gliniane» to krótki film dokumentalny opowiadający o wydobyciu i przetwarzaniu metali ziem rzadkich. Film reklamuje się następująco:
«Podczas gdy podróże do niezwykłych miejsc są rdzeniem luksusowych wycieczek, niniejszy film obserwuje bardziej zakonspirowane podróże odbywające się w ramach globalnych łańcuchów dostaw. Śledzi drogę pierwiastków ziem rzadkich – które powszechnie stosowane są w wysokiej klasy elektronice oraz zielonych technologiach – aż do ich miejsc pochodzenia. Film, opracowany wspólnie z fotografem Tobym Smithem, dokumentuje ich podróż , zaczynając od kontenerowców i portów, przez hurtownie i fabryki, aż do brzegów – z wielkim trudem płynnego – radioaktywnego jeziora w Mongolii Wewnętrznej, gdzie odbywa się proces ich rafinacji.
Unknown Fields Division, we współpracy z Kevinem Callaghanem, błoto z owego jeziora wykorzystali do stworzenia zestawu trzech naczyń ceramicznych.
Wielkość każdego z nich odpowiada ilości odpadów powstałych przy produkcji trzech urządzeń technologicznych – smartfona, lekkiego laptopa oraz ogniwa baterii "inteligentnego" samochodu».
VIDEO: «Rare Earthenware»
https://vimeo.com/124621603
Dokładny opis scen filmu znajduje się pod linkiem:
https://www.tobysmith.com/project/rare-earthenware-2/
$$$$$$$$$$$$
Sponsorzy «zielonej gospodarki» to nie kto inny jak Goldman Sachs, Bloomberg, Mc Dondald's, Coca-Cola, Bank of America, PNC Financial Service, JP Morgan, HSBC, BlackRock
Witryna
www.lintellettualedissidente.it (pomimo swej wiary w «globalne
ocieplenie», na temat tzw. «zielonej gospodarki» pisała niedawno:
«Wmówiono nam, że aby uratować planetę, wystarczy zainstalować określoną liczbę paneli fotowoltaicznych i turbin wiatrowych, które zastąpią paliwa kopalne.
Ale rezygnacja z węgla i ropy nie jest wcale taka łatwa.
Jedynie w celu wyprodukowania paneli fotowoltaicznych, które są motorem zielonej polityki, konieczne jest wykorzystanie silnie zanieczyszczających (poprzez proces ich produkcji) materiałów kopalnych, takich jak kwarc, pozyskiwany z górnictwa, oraz węgiel, wykorzystywany zarówno w procesie fuzji, jak i do zasilania pieców do niej używanych.
Do wymienionego problemu należy dodać ten związany z żywotnością paneli, ponieważ po zakończeniu cyklu produkcyjnego – w wielu przypadkach nie przekraczającego dziesięciu lat – muszą one zostać zdemontowane i całkowicie wymienione.
To samo dotyczy turbin wiatrowych, które po zakończeniu cyklu życia – nie dłuższym niż dwadzieścia lat – również muszą zostać całkowicie zdemontowane i wymienione, co wiąże się z takimi samymi problemami, o jakich było powyżej.
Kolejną wadą paneli i turbin jest nieciągła dostawa energii, ponieważ systemy te zależne są od warunków pogodowych. Aby nie powodować drastycznych przerw w dostawie energii elektrycznej, zawsze konieczne jest więc zapewnienie stałej produkcji energii z paliw kopalnych, wspierającej spadek produkcji energii ze źródeł odnawialnych.
W celu rekompensacji owej niestabilności produkcji i w trosce o zachowanie równowagi ekologicznej, na masową skalę wprowadzono wykorzystanie biomasy.
Abstrahując od nazwy, biomasa, która sugeruje, że jest to coś przyjaznego środowisku, mamy do czynienia z procesem produkcji energii elektrycznej poprzez spalanie drewna w dużych piecach, które zasilane są węglem, koniecznym do osiągnięcia niezbędnych temperatury.
Jak łatwo można wywnioskować, używanie drewna ma katastrofalne skutki w postaci wycinki ogromnych połaci lasów na całej planecie. Wykorzystywanie biomasy jest w rzeczywistości jedną z głównych przyczyn dzikiego wylesiania, które obserwujemy w ostatnich latach. Aby produkować "czystą" energię, likwiduje się te same drzewa, które byłyby jedynym sprzymierzeńcem w walce z (rzekomym) globalnym ociepleniem.
Jeszcze bardziej przewrotny jest proces produkcji biopaliw z odpadów zwierzęcych lub wodorostów, który rozszerza zakres dewastacji nawet poniżej poziomu morza.
Te same firmy, które powodują katastrofy ekologiczne – przejęły także monopol na energię odnawialną.
Tacy ginansowi giganci jak: Goldman Sachs, Bloomberg, Mc Dondald's, Coca-Cola, Bank of America, PNC Financial Service, JP Morgan, HSBC, BlackRock, subsydiują ważne stowarzyszenia ekologiczne, takie jak Beyond Coal czy Sierra Club, tak aby wspierały one pewne systemy produkcji, które niewiele mają wspólnego z ochroną środowiska.
Czołowe postaci, guru ekologii, tacy jak Bill McKibben czy Al Gore, który jeszcze kilka lat temu stał po drugiej stronie barykady – tj. przeciwko tym, którzy przedkładają zysk za wszelką cenę nad ochronę środowiska – stają się członkami zarządów firm lub fundacji, otrzymujących fundusze od swoich dawnych wrogów.
Walka ekologiczna, zrodzona jako przeciwwaga dla kapitalistycznego systemu produkcyjnego, została pochłonięta przez przemysł paliw kopalnych, stając się kolejną gałęzią inwestycji, w której stosuje się identyczną logikę zysku za wszelką cenę, zachowując fasadę interesu publicznego.
Co można zrobić, jeśli również walka z systemem jest tak naprawdę sterowana przez sam system?
Jaka jest nadzieja, jeśli także ci, którzy powinni walczyć o ochronę środowiska, stają się rzecznikami najbardziej bezwzględnego kapitalizmu? Odnawialne źródła energii to nic innego jak biznes i tak powinny być traktowane.
Jeżeli duża część społeczeństwa naciska na wprowadzenie samochodów elektrycznych, pozostaje tylko zaspokoić popyt, dla zysku ekonomicznego, a nie w celu ograniczenia emisji. To, co zamierza się stworzyć, to nie jest tzw. zrównoważona przyszłość, ale przekonanie, że właśnie ją się tworzy».
$$$$$$$$$$$$$
Ograbić i zdewastować świat w błyskawicznym tempie
W listopadzie 2020, Enrico Mariutti, badacz, analityk w dziedzinie ekonomii i energii, założyciel platformy mikrokonsultingowej Getconsulting oraz prezes Instytutu Zaawansowanych Studiów Geopolityki i Nauk Pomocniczych (IsAG), autor książki "Radosna dekarbonizacja" wypowiedział się na stronie
www.econopoly.ilsole24ore.com następująco:
«W celu złagodzenia antropicznej (ludzkiej) presji na ekosystem Ziemi, pewnej agresywnej grupie naukowców, komunikatorów, aktywistów i polityków, stopniowo udało się narzucić dużej części zachodniej opinii publicznej nową perspektywę rozwoju, pozornie skoncentrowaną na bardziej racjonalnej konsumpcji zasobów naturalnych: zamiast wydobywać miliardy ton rocznie węgla, ropy i gazu ziemnego, powinniśmy nauczyć się wykorzystywać energię słońca i wiatru, odnawialnych zasobów, których eksploatacja nie szkodzi ekosystemowi.
Czy ma to sens? – Nie, wszystko, co się lansuje jest całkowicie błędne.
Panele słoneczne, turbiny wiatrowe, akumulatory i samochody elektryczne to urządzenia technologiczne wykonane z betonu, plastiku, stali, tytanu, miedzi, srebra, kobaltu, litu i dziesiątek innych minerałów.
W komentarzu opublikowanym kilka lat temu w "Nature Geoscience" oszacowano, że aby przekonwertować jedną siódmą światowej produkcji energii pierwotnej (25 000 TWh), należałoby potroić produkcję betonu (z nieco ponad 10 mld ton rocznie do prawie 35 mld ton), pięciokrotnie zwiększyć produkcję stali (z niecałych 2 mld ton do nieco ponad 10 mld ton) oraz kilkakrotnie zwiększyć produkcję szkła, aluminium i miedzi. A mówimy tu o przekształceniu niecałych 15% światowego zapotrzebowania na energię w energię odnawialną.
https://www.nature.com/articles/ngeo1993#:~:text=Potential%20future%20scarcity%20is%20not,is%20also%20set%20to%20soar
https://www.wind-watch.org/documents/metals-for-a-low-carbon-society-replacing-one-nonrenewable-with-another/
Metals for a low-carbon society: strona 3 PDF
https://docs.wind-watch.org/ngeo-metals-renewables.pdf
Do tego dochodzi jeszcze aspekt techniczny: "żyły złota" istnieją wyłącznie w komiksach.
Dla przykładu, średnio w złożu miedzi, koncentracja miedzi wynosi około 0,6%. Oznacza to, że aby wydobyć tonę metalu należy skruszyć ponad 150 ton skały. Duże kopalnie złota w RPA mielą 5/6.000 ton skał dziennie, aby wydobyć z nich mniej niż 20 ton metalu szlachetnego rocznie.
Ale to nie koniec. Jak wygląda produkcja aluminium? Cóż, aluminium otrzymuje się w wyniku procesu, który zużywa ogromną ilość energii: aby wyprodukować tonę aluminium, potrzeba około 30 000 kwh (w tym energii cieplnej i elektrycznej).
Również produkcja stali jest działalnością energochłonną: do wyprodukowania tony stali potrzeba od 800 do 5 000 kwh ekwiwalentu energii.
https://www.unido.org/sites/default/files/files/2019-05/Benchmarking%20Report%20Steel%20Sector.pdf
Tak więc, aby wyprodukować stal potrzebną do budowy paneli i turbin wiatrowych wystarczających do wytworzenia 25 000 TWh rocznie energii odnawialnej, możemy potrzebować 7 000/40 000 TWh rocznie dodatkowej energii pochodzącej z paliw kopalnych.
I to nie wszystko. Wiadomo, że zasoby około tuzina materiałów będących podstawą "zielonej rewolucji" wystarczają na pokrycie zaledwie kilkuletniej konsumpcji w scenariuszu 100% odnawialnych źródeł energii.
Unia Europejska szacuje, że aby zrealizować ambitne cele Zielonego Ładu, będzie potrzebowała znacznie więcej zasobów pierwiastków ziem rzadkich, niż są one obecnie wydobywane na świecie.
https://ec.europa.eu/jrc/en/publication/raw-materials-demand-wind-and-solar-pv-technologies-transition-towards-decarbonised-energy-system#:~:text=To%20meet%20the%20future%20energy,drastically%20in%20the%20coming%20decades
Należy podkreślić, że szacunki te nie są bełkotem przepełnionego wątpliwościami biznesmena opłacanego przez Big Oil. ONZ, Komisja Europejska, Bank Światowy opracowały obszerne raporty, w których doszły do podobnych wniosków: będziemy potrzebować o wiele więcej zasobów naturalnych:
https://www.resourcepanel.org/reports/global-resources-outlook
https://ec.europa.eu/jrc/en/publication/raw-materials-demand-wind-and-solar-pv-technologies-transition-towards-decarbonised-energy-system#:~:text=To%20meet%20the%20future%20energy,drastically%20in%20the%20coming%20decades
https://documents.worldbank.org/en/publication/documents-reports/documentdetail/207371500386458722/the-growing-role-of-minerals-and-metals-for-a-low-carbon-future
Ponadto, istnieją liczne badania na ten temat, opublikowane w najwyższym stopniu autorytatywnych czasopismach naukowych na świecie, takich jak PNAS, Science, Nature:
https://www.pnas.org/content/112/20/6277#sec-1
https://science.sciencemag.org/content/367/6473/30.full?ijkey=p2yHdYIUFKUPg&keytype=ref&siteid=sci
https://www.nature.com/articles/ngeo1993#:~:text=Potential%20future%20scarcity%20is%20not,is%20also%20set%20to%20soar.
A jednak, pomimo szerokiej panoramy popularnych czasopism, które uważnie śledzą "zieloną rewolucję", od Le Scienze po liczne gazety internetowe, co ciekawe, w języku włoskim nie ma ani jednego pogłębionego studium na temat tego tak ogromnego i tak kontrowersyjnego aspektu kwestii.
Wydaje się, prawdę mówiąc, że ci, którzy zajmują się rozpowszechnianiem informacji naukowych, od pewnego czasu przywłaszczyli sobie prawo do decydowania o tym, co ma zostać ujawnione, a co nie. Krótko mówiąc, zdecydowali się uprawiać politykę zamiast informacji. W przeciwnym bowiem razie nie da się wyjaśnić, jak można niemal codziennie występować przeciwko paradygmatowi wzrostu gospodarczego, popierając jednocześnie "zieloną rewolucję", która zakłada co najmniej podwojenie zużycia zasobów naturalnych w ciągu kilku dziesięcioleci.
Albo jak jest to możliwe, że podczas gdy wszyscy oburzają się z powodu katastrof ekologicznych mających miejsce w Amazonii czy Australii, planuje się kopanie dołów o głębokości 170 km w poszukiwaniu metali potrzebnych do zaspokojenia potrzeb przemysłu wiatrowego i słonecznego (perspektywa, która na razie jest zresztą czystą fikcją, ponieważ mowa jest o zastosowaniu temperatur i ciśnień nieosiągalnych przy użyciu dzisiejszej technologii).
https://www.sciencedaily.com/releases/2020/06/200630193208.htm
FOTO: Kopalnia złota TauTona w RPA jest najgłębszą kopalnią odkrywkową na świecie, osiągającą głębokość 3,9 km. Spróbujcie wyobrazić sobie kopalnię 40 razy głębszą.
https://www.econopoly.ilsole24ore.com/wp-content/uploads/sites/96/2020/11/Schermata-2020-11-09-alle-10.40.13-600x395.png
Podsumowując, za tym, co nazywamy "zieloną rewolucją", kryje się w rzeczywistości program gwałtownego i drastycznego zwiększenia wydobycia zasobów naturalnych. Ze wszystkim, co to oznacza dla zdrowia ekosystemów, a także dla ludzi: aby wydobyć kolejne miliardy ton żwiru, gliny, żelaza, boksytów i miedzi, zniszczymy kolejne nieskażone lasy, jeszcze bardziej zanieczyścimy powietrze i wodę, a dziesiątki tysięcy gatunków zwierząt popchniemy w kierunku ich wyginięcia.
Tak więc, w istocie, jest to zupełnie inny scenariusz niż ten, który oferowany jest opinii publicznej.
To nie jest dystopia, odległa przyszłość spowita mgłą prawdopodobieństw i przypuszczeń: Komisja Europejska ogłosiła właśnie program finansowania europejskiego przemysłu wydobywczego, a cena miedzi szybuje w górę (+40% od marca 2020 do listopada 2020), napędzana właśnie przez popyt związany z chińskimi samochodami elektrycznymi i europejskim Zielonym Ładem.
My już tkwimy w dystopii: już dziś dewastujemy setki ekosystemów w poszukiwaniu litu i kobaltu do baterii czy pierwiastków ziem rzadkich do magnesów stosowanych w turbinach wiatrowych».
$$$$$$$$$$$$$$$
Niemieckie, zielone szaleństwo
Skutki "ekologicznego" zwariowania w postaci braku prądu zaczynają być w Niemczech bardzo dobrze widoczne:
«Zanim nastały czasy alarmu i histerii klimatycznej, decyzję o tym, jak najlepiej produkować energię elektryczną, pozostawiano inżynierom i ekspertom w dziedzinie energetyki – czyli ludziom, którzy naprawdę się na tym znali.
Rezultat: Niemcy miały jedną z najbardziej stabilnych i niezawodnych sieci energetycznych na świecie» – pisze strona www.notrickszone.com.
W latach 90' aktywiści ekologiczni, politycy, alarmiści klimatyczni i pseudoeksperci uznali, że są w stanie zrobić lepszą robotę w zakresie wytwarzania energii w Niemczech i uchwalili dziwaczną ustawę EEG o zasilaniu zieloną energią. Upierali się, że dziko wahające się, nieregularne dostawy energii można łatwo kontrolować, a ponadto robić to niskim kosztem.
https://en.wikipedia.org/wiki/German_Renewable_Energy_Act
Rezultat rządowych ingerencji stał się rażąco oczywisty: Niemcy znajdują się obecnie o krok od przerw w dostawie prądu z powodu niestabilności sieci, mają najwyższe ceny energii elektrycznej na świecie, polegają w większym stopniu na imporcie i wcale nie są bliskie osiągnięcia swoich celów emisyjnych.
Ponadto, rozchwiana i niestabilna sieć energetyczna Niemiec zagraża obecnie stabilności całej europejskiej sieci energetycznej
Jakie zatem rozwiązanie proponuje dziś Berlin?
Otóż jeszcze więcej wtrącania się i ingerencji, jeszcze więcej dziwacznych rozwiązań biurokratycznych. Wśród nich znajduje się wyłączenie pozostałych elektrowni węglowych i jądrowych, a także jeszcze większe uzależnienie od źródeł energii, które w pierwszej kolejności wpędziły kraj w obecny bałagan.
Nowością jest też fakt, że Niemców czeka racjonowanie energii i planowe przerwy w dostawach prądu!
Aby poradzić sobie z problemami niestabilności sieci energetycznej, niemiecki minister gospodarki Peter Altmaier przedstawił projekt ustawy, która pozwoliłaby przedsiębiorstwom energetycznym "tymczasowo odciąć moc ładowania e-samochodów, gdy po raz kolejny dostępna jest zbyt mała ilość energii elektrycznej" – pomysł znany jako "peak smoothing".
"Wyłączenia z powodu niedoboru energii elektrycznej są praktykowane od jakiegoś czasu.
Na przykład huty aluminium muszą znosić przerwy w dostawie prądu w ograniczonych okresach czasu" - informuje niemoecka witryna Tichys Einblick.
"Huty, podobnie jak chłodnie, zużywają ogromne ilości prądu. To niebezpieczna gra, bo po trzech godzinach roztopiony metal zastyga i fabryka jest zniszczona."
Sytuacja w niemieckiej sieci energetycznej pogorszyła się tak bardzo, że Tichys Einblick dodaje: "Sytuacja w sieciach energetycznych stała się bardzo krytyczna.
Jedyną rzeczą, która ma pomóc, są abstrakcyjne pomysły, takie jak: 'Nie wolno ci codziennie tankować samochodu od godziny 10 do 20!'".
W proponowanym projekcie ustawy, który w międzyczasie został wycofany, ponieważ uznano go za zbyt żenujący, było napisane, że – jeśli istniałoby zagrożenie przeciążenia sieci, "obiekty o zużyciu kontrolowanym" będą mogły nie otrzymywać energii elektrycznej przez maksymalnie dwie godziny dziennie.
Niemiecki rząd przyznał, że w przyszłym systemie elektroenergetycznym nie będzie już możliwe zaspokojenie każdego zapotrzebowania w każdym czasie.
Dlatego kontrola strony konsumenckiej powinna zostać usankcjonowana prawnie." [...]"Sterowalne odbiorniki, takie jak pompy ciepła, grzejniki elektryczne i wall-boxy, czyli stacje ładowania e-pojazdów, byłyby wtedy zmiennie wyłączane w określonych godzinach".
Tak wygląda żałosny stan niemieckiej sieci energetycznej, która niegdyś cieszyła się dużym prestiżem".
Zauważmy, że to samo dzieje się w Kalifornii:
"Zielona" energia jest powodem, dla którego Kalifornia cierpi z powodu blackoutów
https://www.naturalnews.com/2020-08-19-newsom-green-energy-why-california-is-suffering-through-blackouts.html
Ponadto, zielone cuda na kiju uwaliły co tylko Texas:
«W ciągu ostatniej dekady zderegulowany rynek energii w Teksasie stał się bardziej ekologiczny. W ciągu ostatnich dziesięciu lat, według EIA, Teksas wycofał ponad 5.000 MW mocy dostarczanej z węgla, uruchamiając jednocześnie ponad tyle samo mocy dostarczanej przez wiatraki».
Ekologizacja sieci energetycznej zamroziła Teksas
https://tomluongo.me/2021/02/25/the-greening-of-the-grid-froze-texas/
Sources:
https://www.ilfattoquotidiano.it/2020/09/03/in-europa-tornano-le-miniere-con-il-green-deal-aumenta-il-fabbisogno-di-materie-prime-come-il-litio-e-la-grafite/5919160/
https://www.lintellettualedissidente.it/controcultura/economia/green-economy-planet-of-humans-riscaldamento-globale-inquinamento/
https://www.econopoly.ilsole24ore.com/2020/11/11/rivoluzione-verde-fake-news/
https://notrickszone.com/2021/01/19/last-ditch-effort-germany-weighs-electricity-rationing-scheme-to-stabilize-its-now-shaky-green-power-grid/
https://wattsupwiththat.com/2021/01/19/germany-weighs-electricity-rationing-scheme-to-stabilize-its-now-shaky-green-power-grid/
