O wierszach Weroniki Romańskiej

17 kwietnia 2015, 08:24


O wierszach Weroniki Romańskiej

Recenzja

Zygmunt Jan Prusiński


W PAMIĘCI MAM ZARYS SKRZYPIEC


Ten tytuł zapożyczyłem z wiersza "Skrzypce" autorki Weroniki Romańskiej.
Mogę śmiało napisać, że znalazłem ją na portalu Zacisze.pl - i od razu w kilku przeczytanych wierszach wyczułem że autorka ma pojęcie i wie co to jest Poezja. Nie słodzi jak wielu - czyni wysuszenie uczuć w trakcie pisania. Ona po prostu zrywa stronice ze swego życia. Chyba sama nie jest świadoma, ile po drodze w tych wierszach zostawia uroku.


Mam do tej pory jej 14-ście utworów z kilkudziesięciu napisanych. Wybieram według gustu to czym mnie poruszyła, to dramatem i ironią dnia - jakby zrywała korę drzewa by ujawnić głębię życia ze swoją głębią. Lubię u niej tę bystrość spojrzenia. Jakby miała do tego i dobry słuch...


W wierszu "Nie kupuję - cudowności" czytam:

"Jestem wyczerpana bezmyślnością
Tą między rankiem a nocą. Z pracy do pracy.
Mieć jeszcze siłę na..., wyżymać się do cna.

Nie wiedzieć czemu pięćdziesiątki
przy barze nie wypiję w spokoju."


No i zaczyna się to co lubię u niej:

"Wszechobecni piękni ludzie
pieprzą coś bez sensu. (...)

Dobrze dobrani. Ach, jak tu ślicznie."


No pewnie, nie wolno darować żadnej sekundy czy minuty, ale i bronić się by nie zostać pożartym przez ludzką współczesną korozję. Jeśli już odbieramy sobie te przywileje bycia ludźmi to co jest lepsze, staczanie czy obrona godności. - Jak utrzymać to wszystko w ryzach, tak myśli zapewne poetka, by nie spierdolić tego życia w tym politycznym bałaganie. I czytam:

"Ważne, że świat jest różnorodny.

Pod domem bezdomny pyta
czy mu dorzucę na wino.
Chyba z zazdrości mu nie pomogę.
Też bym chciała zapomnieć
o tym bożym świecie."


Czy nie mam racji że Weronika Romańska jest na dobrej drodze, ozłoconą romantyczną przygodą?


_______Część pierwsza_________