Refleksja niezbędna

Chociaż byłem nieprzejednanym krytykiem lewcko-liberalnej polityki edukacyjnej w Trzeciej RP, to rozsądek każe mi się zastanowić: czy powrót do systemu 8 plus 4- jest jeszcze dziś najlepszym?

Lewacy kłamliwie twierdzą, że "reforma", a więc zapowiadana zmiana w szkolnictwie przez PiS - to powrót do początku lat sześćdziesiątych.
Dlatego - na podstawie własnego życia podam, że LEWACY KŁAMIĄ!
Byłem w pierwszym roczniku, który zmieniał szkołę siedmioklasową - na ośmioklasową.
Był to równocześnie pierwszy rocznik koedukacyjny, bo wcześniej była segregacja płci.
W wydłużeniu edukacji o rok - zaplanowano podwyższenie poziomu edukacji podstawowej, albowiem w tamtych czasach wiele osób kończyło swoją edukację na szkole podstawowej.
Natomiast słowem "gimnazjum" - określano dzisiejsze liceum.
Nie było żadnego tworu przejściowego.

Osobiście uważam, że tamta reforma była bardzo dobra dla szkolnictwa.
Zresztą w popaździernikowej zmianie, dokonano bardzo dużo pozytywów, które do dzisiaj zwalcza poststalinowska mafia.

Powracając jednak to pomysłu przywrócenia układu 8 plus 4 - nawołuję do refleksji i bardzo poważnej analizy.
Potrzebna ona jest dlatego, że zmiany społeczne w Polsce poszły bardzo daleko i nie wiem: czy dobre jest przebywanie w jednej szkole siedmiolatków i piętnastolatków.
Dlatego w locie zastanowiłem się: czy nie stworzyć układu 6 plus 6?
Ale tu powstaje problem z synchronizacją polskiego szkolnictwa z zagranicznym.
Czy jednak mamy się tym przejmować?
W końcu granicznym przystankiem edukacji jest matura. I to przyjmijmy jako aksjomat.
Ale namawiam jednak - nad przemyśleniem szczegółów uzdrawiania szkolnictwa w Polsce.