Malezyjski problem, czy problem całego świata ?

Malezja jeszcze niedawno była wspominana w światowych mediach, jako jeden z „Azjatyckich tygrysów gospodarczych” dzisiaj jednak kojarzy się raczej z lotniczymi katastrofami niż, z czymkolwiek innym.

Przypadki wydarzają się w naszym życiu często. Do takich zjawisk niestety zaliczyć można także katastrofy, jednak trudno uwierzyć w przypadkowość wydarzenia, jeśli powtarza się ono kilkukrotnie w ciągu jednego roku tej samej osobie lub temu samemu państwu. Malezja, jeśli chodzi o wypadki lotnicze stała się swego rodzaju „czarnym rekordzistą” 2014, zwłaszcza, że wypadki, w których brały udział samoloty malezyjskich linii lotniczych, wydarzały się w coraz to bardziej kontrowersyjnych okolicznościach.

Pierwszy z nich, z udziałem samolotu MH 370, który zaginął z radarów 8 marca 2014 roku uśmiercił załogę, wszystkich pasażerów, wśród nich kilkunastu wysokiej klasy chińskich specjalistów od technologii wojskowych. Do dzisiaj nie odnaleziono wraku, chociaż Chiny zaangażowały w poszukiwaniach niespotykane do tej pory ilości sprzętu i ludzi, a wypadek wydarzył się na obszarze morskim pokrytym wielokrotnie radarami wojskowymi kilku krajów.

Drugi wypadek zdarzył się 17 lipca 2014 roku w jeszcze bardziej kontrowersyjnej sytuacji. Lecący z Amsterdamu do Kuala Lumpur malezyjski samolot MH 17 przelatując nad Polską został przekierowany nad zachodnią Ukrainę i tam zestrzelony. Zanim jeszcze ugaszono pożar wraku media światowe okrzyknęły sprawcami powstańców zachodnich republik Donieckiej i Ługańskiej walczących z samozwańczym rządem w Kijowie. Niestety opublikowane niedawno zdjęcia ze szpiegowskiej satelity należącej do Armii Wielkiej Brytanii wykazują, że samolot zestrzeliły siły powietrzne Ukrainy używając samolotu MIG 29. Badający zdjęcia wraku eksperci z Niemiec już dawno twierdzili, że zgodnie z uszkodzeniami widocznymi na kadłubie samolotu musiał być on strącony za pomocą wielkokalibrowego działka lotniczego i rakiety powietrze-powietrze. Dzisiaj te przypuszczenia potwierdził były agent MI-6 (Wywiad Wielkiej Brytanii) o nazwisku George Bilt przesyłając zdjęcia satelitarne kilu agencjom prasowym i publikując je na Internecie.



http://youtu.be/gWlAARb0fN4


Jakby tego było mało dzisiaj (28 grudnia 2014) zaginął kolejny malezyjski samolot. Z powodu zapadających ciemności wstrzymano poszukiwania wraku i oficjalnie opublikowano listę lecących nim pasażerów. W poniedziałek z rana wznowione zostaną poszukiwania, choć władze Malezji nie dają większych szans na odnalezienie kogokolwiek żywego. W obliczu coraz większej ilości publikowanych faktów, zdjęć i filmów mało, kto wierzy, że zdarzenia te były przypadkowe. Rozpłynięcie się w powietrzu MH 370 i ewidentne zestrzelenie MH 17 przez reżimowe władze Kijowa nie pozostawiają żadnych złudzeń, że akcje te przeprowadziły „jakieś” służby. Komu mogłoby zależeć na takich katastrofach? Przypuszczalne powody pierwszej z nich opisałem zaraz po tym jak zakończono bezowocne poszukiwania

http://www.nasznowyjork.org/5/post/2014/04/teoria-spiskowa-mh-370.html

Druga katastrofa po opublikowaniu zdjąć Georga Bilta nie pozostawia wątpliwości. Zamontowany przez syjonistyczny syndykat zbrodni reżim Ukrainy nie dając sobie rady z powstańcami chciał zrzucić na nich winę za strącenie samolotu, aby uzyskać pomoc wojskową NATO i przekonać opinię publiczną o interwencji Rosji na Ukrainie. Petro Weitzman- Poroszenko (prezydent?), Arseij Jaceniuk (premier?), Oleksander Turczynow, Julia Tymoszenko czy głównodowodzący całym rzezią zachodniej Ukrainy Dmytry Jarosz, swojego żydowskiego pochodzenia jak również konszachtów z „sorosowskimi zbrodniczymi fundacjami” i międzynarodówką banksterską już nawet nie starają się ukrywać.

Dlaczego wybrali malezyjskie linie lotnicze?

Po tym jak w Malezji premierem rządu został Najib Razak kraj ten stał się ewenementem rozwoju gospodarczego. Powodem tego stały się kolejne wprowadzane przez niego prawa promujące działalność przedsiębiorstw lokalnych. W 2012 roku Sąd Najwyższy Malezji ogłosił również wyrok wzywający społeczność międzynarodową do ścigania Georga Busha, Dicka Cheneya i innych członków rządu USA za zbrodnie wojenne dokonane na narodzie irackim.

http://www.foreignpolicyjournal.com/2012/05/12/bush-convicted-of-war-crimes-in-absentia/


https://www.youtube.com/watch?v=HP55OMZbM6Y#t=44


https://www.youtube.com/watch?v=mmpAVOvMf94

Wysłano za nimi oficjalny międzynarodowy list gończy i spora ilość mediów azjatyckich pisała na ten temat przez kilka tygodni od ogłoszenia wyroku.
Oczywiście pozostające w syjonistycznym władaniu media dostępne w naszej części świata prawie nie wspominały o tym, tak „błahym wydarzeniu”.


Jednak ostanie posunięcie Najiba przeszło granice wytrzymałości banksterów. Miał on „czelność” w 2013 roku w swoim własnym kraju wprowadzić ustawę dającą specjalne prawa rdzennym obywatelom Malezji prowadzącym swoje własne przedsiębiorstwa, tym samym nakładając dodatkowe opłaty i podatki na rozbestwione do tej pory zagraniczne korporacje wysysające z Malezji zyski i wykorzystujące malezyjskiego pracownika do granic możliwości (podobnie jak obecnie w Polsce?). Jego działanie szczególnie dotknęło zagraniczne firmy finansowe i banki. Tragiczne wypadki malezyjskich samolotów, oprócz doraźnych celów lokalnych syjonistycznych watażków takich jak Weitzman-Poroszenko, doprowadzają także do poważnych kłopotów przemysłu turystycznego w Malezji, a jest on znaczącym źródłem dochodu i zatrudnienia. Aż 12% ludności Malezji zatrudniana jest w tej branży i utrata przez sporą ich część pracy może doprowadzić łatwo do „malezyjskiego Majdanu” zwłaszcza, że próby destabilizacji politycznej w tym kraju miały miejsce zaraz po ogłoszeniu niewygodnych dla banksterów ustaw.
Po dzisiejszej, trzeciej z kolei katastrofie w tym roku malezyjskich linii lotniczych trudno będzie przekonać turystów do odwiedzania tego pięknego kraju. Czy załamie to działania premiera Najiba nastawione na pozbycie się z Malezji morderczego uścisku syjonistycznej banksterkiej kabały? Jego przemówienia w malezyjskim parlamencie raczej świadczą przeciwnie. Może natchną kogoś ze świata polskiej polityki do rozpoczęcia podobnych działań i podążenia za wzorem Viktora Orabana na Węgrzech i Najiba Razaka w Malezji .
W końcu rozbili nam także już dwa samoloty, a „seryjny samobójca” nie został jeszcze schwytany. Czas na wskazanie palcem winnych i wyciągnięcie konsekwencji.
MW


http://www.nasznowyjork.org/cosie-dzieje-w-polityce.html



-