|
"Złote spadochrony" zagrożone światowym kryzysem kredytu
|
|
 „Złote spadochrony," czyli astronomiczne płace dyrektorów, są zagrożone światowym kryzysem kredytu i usiłowaniami ratowania gospodarki USA przed depresją, na większą skalę niż depresja z 1929 roku. Prezydent D. F. Roosevelt doszedł do przekonania już w 1937 roku, że jedynym wyjściem z kryzysu była wojna i faktycznie miał rację. Druga Wojna Światowa była wygrana przez USA, które dzięki niej stało się największą potęgą globalną.
W obecnej sytuacji minister skarbu proponuje mobilizację pieniędzy skarbowych pochodzących z podatków, w celu ratowania gospodarki USA przed zapaścią z powodu nadmiernych spekulacji wielkich banków kredytowych, których dyrektorzy są zabezpieczeni tak zwanymi „złotymi spadochronami," gwarantującymi im wielomilionowe premie w dodatku do milionowych pensji.
Komisja „usług finansowych" izby deputowanych kongresu w Waszyngtonie zasadniczo godzi się z planem rządu Bush'a, ale żąda stworzenia niezależnego nadzoru, dla udzielania pomocy właścicielom domów zagrożonych z powodu nie spłacania długów hipotecznych. Długi te były zaciągane w czasie sztucznego wzrostu wartości nieruchomości, przy jednoczesnym udzielaniu pożyczek na zmienny procent. Dawano pożyczki na niski procent, a po zawarciu kontraktu procent podnoszono znacznie, co powodowało trudności w spłacaniu tych pożyczek.
Kontrakty na te ryzykowne pożyczki hipoteczne mieszano razem z papierami wartościowymi wysokiej jakości i używano je masowo w transakcjach między bankami na światową skalę. Jak ten stan rzeczy wyszedł na jaw, w postaci nie płaconych pożyczek hipotecznych, strach zaczął się szerzyć między bankami i nastąpił kryzys zaufania i upadek kredytu na rynku światowym.
Obecne trudności uzyskania aprobaty izby deputowanych, pochodzą w dużej mierze z powodu kwestii opłacania z pieniędzy skarbowych, wielo-milionowych kosztów „złotych spadochronów," które sobie wyznaczają dyrektorzy zagrożonych korporacji. Właścicielami tych korporacji są udziałowcy. Struktura prawna tych korporacji jest gwarantowana prawem. Nasuwa się pytanie, czy urząd skarbowy USA ma płacić te wielo-milionowe nagrody dla dyrektorów według umów zawieranych, bez wyra?nej aprobaty w ramach kontraktu społecznego, który gwarantuje istnienie korporacji.
W obecnym stadium kapitalizmu lichwiarskiego w USA, dyrektorzy korporacji bronią stanowiska swojej niezależności i swoich wielo-milionowych „złotych spadochronów," które istnieją mimo kontraktu społecznego gwarantującego istnienie tych korporacji. Powoli szerzy się przekonanie, że płace dyrektorów w stosunku do płac wszystkich pracowników korporacji i do dochodów udziałowców, powinny być w proporcjach sprecyzowany przez kontrakt społeczny, a nie dyktowane przez samych dyrektorów.
W sytuacji „pod-bramkowej" gospodarki światowej, sprawa kontraktu społecznego jako siły nadrzędnej w sprawie nieograniczonych wyposażeń dyrektorów korporacji, staje się coraz bardziej kontrowersyjna zwłaszcza, że jednocześnie USA ma problemy z niewystarczająco konserwowaną infrastrukturą, jak też skutkami klęsk żywiołowych, takich jak zniszczenia w wyniku niedawnych huraganów „Katrina" i „Ike" w Zatoce Meksykańskiej.
Obecnie stawiane są propozycje stworzenia nowego banku, w celu finansowania bardzo kosztownych projektów ratowania zaniedbanej infrastruktury w USA, składającej się z sieci dróg, transportu publicznego, mostów, portów, lotnisk, wałów ochronnych wzdłuż rzek i wielkich jezior etc.
Wobec coraz gwałtowniejszych huraganów i powodzi w miarę ocieplania się klimatu, tym bardziej wzrasta potrzeba ratowania zaniedbanej infrastruktury w USA. Tymczasem w rezultacie wojny „z wyboru" a nie z powodu zagrożenia Stanów Zjednoczonych, wojna przeciwko Irakowi jest wytoczona na koszt skarbu USA, który z powodu tej wojny ponosi astronomiczne koszty oceniane na tryliony dolarów. Dużą część tych kosztów stanowią wydatki na „prywatyzację" wojny i pacyfikacji Iraku.
Ciekawe jak długo utrzymają się w USA wielomilionowe pensje roczne i „złote spadochrony" wyznaczane sobie przez kliki menadżerów wielkich korporacji, podczas gdy samo istnienie tych korporacji gwarantuje kontrakt społeczny i prawa amerykańskie. Tego rodzaju korupcja idzie w parze z degeneracja samej idei demokracji, w demokrację fasadową, sterowaną zakulisowo. Obydwa te zjawiska wzajemnie się wspierają i tworzą podstawy do lichwiarskiego kapitalizmu oraz imperialnej polityki zagranicznej. |
|
24 wrzesień 2008
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Majaczenia Korwina
czerwiec 15, 2007
|
Czy potrzebujemy repliki obozu w Dębicy?
marzec 15, 2007
bibula- pismo niezależne
|
Historia pewnej mykwy
kwiecień 30, 2008
Artur Łoboda
|
Największy polski prozaik (wedle "tłumacza")
marzec 30, 2008
tłumacz
|
In vitro, czyli: czy rząd musi?
styczeń 4, 2008
Marek Olżyński
|
Appology for 1953?
sierpień 23, 2007
ICP
|
Polityczne skutki wojny
marzec 19, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Partie polityczne pod nadzorem służb...
kwiecień 17, 2007
Marek Olżyński
|
Smiecie
czerwiec 13, 2005
vvv
|
Zmądrzec po szkodzie
czerwiec 27, 2003
Marek Czachorowski
|
Biskupia zdrada
kwiecień 13, 2004
PAP
|
Niech panie latają z panami
marzec 25, 2008
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
5 kłamstw na temat sytuacji w Strefie Gazy
styczeń 6, 2009
AWT
|
Muzeum ściągawek
kwiecień 4, 2007
Magda
|
"Wewnętrzne przekonanie" psycho - Tuska
marzec 10, 2008
Artur Łoboda
|
Gospodarka Indii Szybko Rosnie
luty 17, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Odpolitycznianie prokuratury
luty 22, 2003
http://www.rzeczpospolita.pl/
|
Francja traci prestiż
wrzesień 21, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Gra w trójkąty (wajmarskie)
maj 10, 2003
P.
|
Respektowanie (?) elementarnych zasad dyplomacji w Polsce
październik 5, 2003
cywilizowany
|
więcej -> |
|
