Kanonem edukacji dziecięcej była w moich czasach legenda o trzech braciach: Lechu, Czechu i Rusie.
Po raz pierwszy zapisana około 1222 roku w "Kronice polsko-węgierskiej".
Co ciekawe - podobna legenda funkcjonowała w kulturze czeskiej i ruskiej.
Na przełomie XI i XII wieku żyło trzech kronikarzy, - którzy najpewniej nigdy się nie znali, ale ich przekazy z tradycji mówionej - zawierały bardzo dużo podobieństw.
Byli to:
polski Kadłubek 1150 - 1223
czeski Kosmas z Pragi 1045 - 1125
i Nestor z Kijowa 1050 -1114
W "Powieści minionych lat" Nestor zapisał:
Legenda o Ruryku:
lata 6370 [czyli rok 862 – Ruś wzorem Bizancjum liczyła lata od początku świata] wygnali Waregów za morze i nie dali im dani; i sami poczęli się rządzić i nie było u nich sprawiedliwości; i powstał ród przeciw rodowi, były zwady i poczęli wojować sami ze sobą.
Powiedzieli sobie:
Poszukamy księcia, by nami władał według porządku i prawa.
Szli za morze ku Waregom ku Rusi, bowiem tak się zwali ci Waregowie Rusią jako się drudzy zowią Szwedami, inni Normanami, Anglami a inni Gotami; takoż i ci się zwali. Rzekli Rusi Czudowie, Słowianie, Krywicze i Wesowie:
Ziemia nasza wielka jest i obfita, a ładu w niej nie ma; pójdźcie, więc rządzić i władać nami.
I wybrali się trzej bracia z rodami swoimi, wzięli z sobą wszystką Ruś i przyszli do Słowian najprzód i obwarowali gród Ładogę i siadł Ruryk najstarszy w Ładodze, a drugi Sineus w Białym Jeziorze, a trzeci Truwor w Izborsku.
Od tych Waregów Nowogrodzianie nazwani zostali Rusią; i są dziś ludzie nowogrodzcy rodu waregskiego, a pierwej byli Słowianami.
Po dwóch zaś latach umarł Sineus i brat jego Truwor.
I objął Ruryk sam wszystką ziemię i przyszedłszy nad Ilmeń obwarował gród nad Wołchowem i nazwał go Nowogród.
I osiadł w nim jako książę i rozdawał dostojnikom swoim włości i grody.
A w tych grodach Waregi są przybysze, zaś pierwsi osadnicy są w Nowogrodzie Słowianie.[1]
Po mnogich zaś latach siedli byli Słowianie nad Dunajem, gdzie teraz ziemia węgierska i bułgarska.
I od tych Słowian rozeszli się po ziemi i przezwali się imionami swoimi, gdzie siedli na którym miejscu. [...]
A oto jeszcze ciż Słowianie: Biali Chorwaci i Serbowie, i Karantanie.
Gdy bowiem Włosi [najprawdopodobniej chodzi o Franków] naszli na Słowian naddunajskich i osiadłszy pośród nich ciemiężyli ich, to Słowianie ci przyszedłszy siedli nad Wisłą i przezwali się Lachami, a od tych Lachów przezwali się jedni Polanami, drudzy Lachowie Lutyczanami, inni — Mazowszanami, inni — Pomorzanami.
Przytoczeni w tekście Waregowie uznawani byli za Wikingów.
Przez stulecia funkcjonowała tradycja, że to Wikingowie byli pierwszymi władcami Rusi.
Ale dziesięć lat temu rosyjscy naukowcy - na podstawie wykopalisk z Rosji uznali, że takie same przedmioty znajdują się w grodach na wyspie Rugia, która tysiąc lat temu była domeną Słowian Zachodnich, a historyczny
Ruryk był księciem Wenedów, a więc Słowian Zachodnich.
Drugim argumentem rosyjskich historyków, że to Słowianie Zachodni stworzyli Księstwo Ruskie był fakt, że nie było w języku staroruskim żadnych naleciałości języków skandynawskich, a takie funkcjonują w języku angielskim.
W każdym razie Księstwo Kijowskie było potęgą w czasie - gdy na terenie Polski funkcjonowały jeszcze skromne grody.
Siedem wieków przed Nami (około 850 r.) mieli własne piśmiennictwo - dzięki dziełu świętego Cyryla.
Właśnie dzięki potędze gospodarczej Kijowa - rozwijały się później grody południowej Polski - przez które prowadził szlak handlowy na Ruś.
Ta potęga zakończyła się w 1240 roku - gdy na Ruś napadli Mogołowie, którzy poprzez ogromne bestialstwo i nieznaną wcześniej technikę wojskową podbili wiele Krajów.
Ludność Rusi została wybita, albo wzięta w niewolę.
Ruś stopniowo pustoszała.
Niedobitki skryły się na północy za lasami i rzeką Moskwą - gdzie przetrwali.
Władza Mongołów nad Rusią zakończyła się po dwóch stuleciach, a Litwa wchłonęła politycznie część dawnej Rusi i wniosła ją wianem do Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
W dalszym ciągu były to ogromne pustkowia.
Od strony Krymu zamieszkane przez różne plemiona Tatarów i Kaukazów.
Od wschodu kolonizowane przez Polaków.
Głównie przez uciekinierów wobec Prawa i pańszczyzny.
Tak więc dzisiejsza ludność Ukrainy to mieszanina potomków dawnych Rusinów - z Polakami i ludów Azji Mniejszej.
Ale są tam też nawet potomkowie kolonistów greckich.
W 1654 roku - w wyniku nieudolnej polityki polskich Wazów wobec Ukrainy - wschodnia jej część przeszła pod panowanie Moskiewskie (ugoda perejasławska).
Było to ze stratą zarówno dla Polski - jak też samych Ukraińców.
Do 1991 roku Ukraina pozostawała pod władzą Moskwy - chociaż w latach 1918-1920 były próby stworzenia niezależnego Państwa ukraińskiego. (Wyprawa Piłsudskiego na Kijów.)
Powyższe wyjaśnienie napisałem - by nie widzieć Ukrainy tylko jako "potomków banderowców".
