Ach te ranki, ranki przy tobie

Zygmunt Jan Prusiński


ACH TE RANKI, RANKI PRZY TOBIE


Poruszam się w twoim pragnieniu.

Zamykasz oczy by lepiej przyjąć mnie,
w dzikiej kniei rozkochuję świat twój intymny.

Wystarczy mi delikatne wstąpienie,
osądzam sytuację z kolorami -
stara sosna za oknem mruczy jak kot.

Jesteś w moim posiadaniu z rana.

Jakbym cię rzeźbił od nowa,
unosisz się bym dotrwał szlakiem wiatraków -
i ja szukam wiatru...

Obejmij mnie ramionami -
obejmij mnie nogami.

Z iskry powstaje płomień, z ogniska -
pożar ciała!

Ach te ranki przy tobie...


31.8.2011 - Ustka
Środa 20:55

Wiersz z książki "Zbudzisz we mnie rozkwit dźwięków"