Informacje na temat filmu „Nasze matki, nasi ojcowie“.
Film wyprodukowany przez/dla: ZDF – niemieckiej telewizji państwowej.
Film: BRD
Dozwolony: od 12 lat
Trzy części: 270 min (4,5 godz.).
Budżet – 14-15 milionów Euro
Zatrudniono 200 weteranów nazistowskiego wermachtu, jako doradców.
Film kręcony przez 86 dni, w 141 sesjach, na terenie Łotwy, Litwy i Niemiec.
150 mówiących ról, 150 tys. Euro za każdy dzień kręcenia, 40 tys. rekwizytów,
50 tys. naboi, 200 kg prochu, 150 godz. nakręconego materiału, cały rok pracy
w studio przy opracowywaniu nakręconego materiału.
Producent: Nico Hofmann - 53 lata. Pracował nad tym filmem około 8-10 lat.
Przedstawiany jest jako ekspert w sprawach historii.
Zrobił już wiele filmów o podobnym profilu. To specjalista w tematyce zdejmowania bagażu odpowiedzialności z niemieckich barków i przekładaniu na polskie plecy.
Przed 15-laty zawiesił swoją inscenizację filmów i założył firmę produkującą filmy o nazwie „teamWorx”, z którą stworzył już wiele filmów o tematyce wojennej.
Jednym ze znanych jest „Stauffenberg“. Historia o zamachu na Adolfa. Manipulacja.
Reżyser: Philipp Kadelbach – 39 lat
Był natychmiast zafascynowany filmem, jak tylko przeczytał scenariusz.
Pracuje z Nico Hofman‘em od wielu już lat.
Kadelbach objął reżyserię filmu zamiast wstępnie planowanego Lars’a Becker’a.
Scenariusz: Stefan Kolditz – 57 lat.
Cała ta grupa (zbawców IV Rzeszy) współpracuje, już od kilku lat. Napisał już niejeden scenariusz, który wyreżyserował Kadelbach, a wyprodukował Hofman.
A co na ten temat pisze FAZ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) z datą 24.03.2013. Tekst został napisany 19.03.2013 po spotkaniu ze scenarzystą, gdzieś w kawiarni.
„Pisał ten scenariusz około 8 lat.
Jest przekonany, że konsekwentny radykalizm to wielka wartość jego scenariusza.
Pomimo wszelkich wątpliwości.
W 2005 odwiedził go Hofman i wspomniał, że myśli o filmie taktujących o ludziach
z rocznika 1920, którzy zostali wyrwani ze szkolnych ławek i rzuceni w okrucieństwo wojny. Wojny, która zrobiła ich okrutnymi. Tak zaczęła się praca nad scenariuszem.
Kolditz i Hofman są urodzeni pod koniec lat 50-tych. Kolditz w NRD, Hofman w NRF.
Dla obydwóch jest to, jakby kolejna próba postawienia pytania swoim rodzicom.
Nawet, jeżeli już nie żyją. A może właśnie dlatego.
W czasie pisania scenariusza, pojawiały się różnorakie idee. Np. jeden z pięciu głównych bohaterów, żyd o imieniu Viktor, miał być całkowicie skreślony. W innej wersji, miał wyjechać do USA, by wrócić z armią amerykańską i wyzwalać Europę. Ta wersja była jednak zbyt droga i groziła bankructwem projektu.
Kolditz miał, być już o krok od porzucenia pracy nad scenariuszem. Wtedy to pojawił się w redakcji pomysł; dlaczego nie wysłać Viktora do polskich partyzantów.
Kolditz musiał w krótkim czasie napisać na nowo dużą część materiału. Ale poprzez to film stał się jeszcze lepszy.
Ponieważ niejednoznaczna historia antysemickich partyzantów nie była jeszcze nigdy tak opowiedziana.”
Wszystkie trzy części zostały pokazane w telewizji ZDF (Zweite Deutsche Fernsehen) „schwabska dwójka”przed kilkoma dniami, w godzinach najlepszej oglądalności.
I część – oglądało 7,22 milionów widzów
II część – oglądało 6,57 milionów widzów
II część – oglądało 7,63 milionów widzów
Emitowany równolegle, także przez ORF 2 - telewizja austriacka
Frekwencja przed telewizorami w Austrii to około 10°%, w porównaniu do tutaj.
Wielki hit IV Rzeszy z wyraźnym antypolskim przesłaniem.
Co do głośnej publikacji w Bild, która zbulwersowała Polaków:
Tytuł wprowadzenia: wielka dyskusja o filmie „unsere Mütter, unsere Väter”
Tytuł tematu: Czy niemieccy żołnierze byli rzeczywiście tak straszni?
W artykule on odpowiada, na nie wiem przez kogo zadane pytania (może z Tel Awiw’u):
Pytanie: ? „Czy polscy partyzanci byli naprawdę tak antysemiccy?”.
Odpowiedź: dr. Ralf Georg Reuth – 61 lat. Historyk i tekściarz.
„ W filmie chodzi o partyzantów członków tzw. Armii krajowej, którzy walczyli o niezależność Polski.
Armia Krajowa, której jednostki operowały jak grupy partyzanckie, składała się z polskich nacjonalistów.
Antysemityzm był wśród nich ekstremalnie rozpowszechniony. W ogóle antysemityzm był bardzo rozpowszechniony w Europie Wschodniej, co ułatwiało nazistom mordowanie europejskich żydów.”
Dokładnie tak samo zaczynała propaganda hitlerowska
|
