Polska po Kukizie

Fenomen Piłsudskiego ocenić mogą TYLKO ludzie znający realia polityczne - jego czasów.
Po tragicznym finale Powstania styczniowego - Polacy pogodzili się z wieczystą utratą państwowości.
Tylko kilku zapaleńców - pokroju Piłsudskiego uważało, że walka nie jest skończona. I przypomnieć należy - że nawet w pierwszych miesiącach I wojny światowej - zwolenników Piłsudskiego uważano za szalonych - kładąc im wiele kłód pod nogi.
Szczególnie wrogie były działania Dmowskiego - który pogodzony był z uzależnieniem Polski od Rosji.

Znając te wszystkie fakty - bardzo wysoko ocenimy pokerowe zagrywki Piłsudskiego, który prowadził różne zakulisowe rozgrywki z Zaborcami - w celu odrodzenia Państwa Polskiego.
I w efekcie końcowym - jego zabiegi osiągnęły zamierzony skutek!
Nie były to jednak działania jawne i oficjalne, a wynikały z porażającej dysproporcji sił - na Naszą niekorzyść.
Piłsudski wziął sobie do serca motto z Konrada Wallenroda zawarte w słowach: „Macie, bowiem wiedzieć, że są dwa sposoby walczenia, trzeba być lisem i lwem”.
Ich autorem był wyjątkowo cyniczny, a jednocześnie sprawny polityk włoski Niccolò Machiavelli.

Czy dzisiejsza sytuacja Polaków przypomina tą - z okresu Kraju nadwiślańskiego?
W wielu aspektach tak. Jesteśmy pod rządami tyranii i niewoli.
Tak naprawdę - nasze siły są bardzo wątłe i niezbędnym jest byśmy te ograniczenia zrekompensowali ogromnym sprytem i inteligencją.

Kilka dni temu zauważyłem pewną lukę w działaniu wrogów Polski.
Wysłałem więc do Pawła Kukiza informację o tym fakcie, lecz obwarowałem ją następującym ostrzeżeniem:
"Tą wiedzę zachowajcie dla siebie i W ŻADNYM WYPADKU NIE PRZEKAZUJCIE DALEJ. Kompletna cisza na ten temat w mediach!!!"

I co zrobił Paweł Kukiz?
Przy najbliższym wywiadzie prasowym - wszystko wypaplał.

Wystarczy.
Więcej nauczek mi nie potrzeba.

Musimy przygotować się na sytuację roztrwonienia społecznego poparcia przez Pawła Kukiza.
Mam do Pawła wielki szacunek. Jest doskonałym rozmówcą - gromiącym wrogów Polski - w solowych dyskusjach.
Ale nie jest strategiem.

Musimy więc zrozumieć: skąd się wzięło tak duże poparcie dla Pawła Kukiza - w trakcie Wyborów prezydenckich.

Prowadzona od początków ery Internetu - moja mozolna praca dla uświadomienia Polaków - szła zrazu bardzo opornie.
Jeszcze w 2005 roku - działając na duchowym pustkowiu - pisałem odezwy do polskich intelektualistów z wezwaniem do zaangażowania się w walkę o ratowanie polskiej suwerenności.
Wtedy była nas garstka.

Dzisiejszej sytuacji nie da się porównać do tej - sprzed zaledwie dziesięciu lat.
Mozolna praca kilkudziesięciu osób doprowadziła do częściowego przebudzenia Narodu Polskiego.
I to przebudzenie spowodowało, że w trakcie ostatnich Wyborów prezydenckich, bardzo dokładnie kalkulowaliśmy szanse kandydatów antysystemowych i to przewaga Kukiza spowodowała, że na niego trafiło najwięcej głosów.

Musimy jednak pamiętać, że Paweł Kukiz jest tyle wart - ile ma w sobie siły patriotyczna część Społeczeństwa - która go popiera.

Tymi słowami nie zmieniam swojego poparcia dla Kukiza. Dalej będę walczył o wprowadzenie systemu JOW.
Informuję jedynie, że musimy się przygotować na sytuację - gdy Kukiz nie zapanuje nad swoim otoczeniem.
Zgłasza się do niego cała masa ludzi, którzy brylowali wcześniej w różnych partiach politycznych.
Chociaż wspieram Ruch JOW od 15 lat - to nie zgłosiłem się do żadnej reprezentacji ich struktur.
Kieruję się bowiem rozsądkiem i staromodnym, dawno wyśmianym patriotyzmem.
I ten staromodny, nieopłacalny patriotyzm zmusza mnie do zastanowienia się: co będzie dalej?