Poprzez program Young Global Leaders Światowe Forum Ekonomiczne odegrało kluczową rolę w kształtowaniu porządku światowego, który podważa wszelkie zasady demokracji. Przez kilka dziesięcioleci program ten kształcił zgodnych liderów działających jako agenci WEF w rządach na całym świecie. Konsekwencje są dalekosiężne i mogą okazać się katastrofalne dla ludzkości.
Klaus Schwab, wywiad przeprowadzony przez Davida Gergena w John F. Kennedy School of Government, Harvard University, 2017:
Gergen:
…kiedy sprowadziłeś tutaj Młodych Globalnych Liderów [do Harvardu] na kształcenie kadry kierowniczej, a potem stypendystów Schwab Fellows, ale obecnie na świecie są dwa kraje, w których wyłonili się Młodzi Globalni Liderzy.
Opowiedz nam trochę o tym, jeśli chodzi o zarządzanie.
Schwab:
Tak, od wielu lat istnieje koncepcja integracji młodych liderów w ramach Światowego Forum Ekonomicznego.
Muszę powiedzieć, że kiedy wspominam nasze nazwiska, takie jak pani Merkel , nawet Władimir Putin i tak dalej – wszyscy oni byli Młodymi Globalnymi Liderami Światowego Forum Ekonomicznego .
Ale to, z czego jesteśmy teraz bardzo dumni – młode pokolenie, takie jak premier Trudeau , prezydent Argentyny [Mauricio Macri] itd. – to to, że penetrujemy gabinety.
Zatem wczoraj byłem na przyjęciu z premierem Trudeau i wiedziałem, że połowa tego gabinetu, a nawet więcej niż połowa tego gabinetu, to nasi… właściwie młodzi światowi liderzy.
Gergen:
To samo dotyczy Argentyny?
Schwab:
To prawda w Argentynie i jest to prawdą teraz we Francji, gdzie jest prezydent [Macron]…
W 1992 roku
Klaus Schwab i
Światowe Forum Ekonomiczne uruchomili program początkowo nazwany
Globalni Liderzy Jutra .
W 2004 roku program ten przekształcił się w
Forum Młodych Globalnych Liderów (o którym piszę w mojej książce
The Global Coup D'Etat ) – pięcioletni program indoktrynacji zasad i celów WEF, prowadzony przez jego córkę,
Nicole Schwab .
Celem było – i jest – znalezienie odpowiednich przyszłych liderów dla powstającego społeczeństwa globalnego.
Od samego początku w programie wzięło udział ponad 3800 polityków i urzędników publicznych, członków rodziny królewskiej, liderów biznesu, bankierów, innowatorów technologicznych, przedsiębiorców społecznych, filantropów, zespołów doradczych, dziennikarzy, autorów, artystów i innych wpływowych osobistości kulturowych z całego świata, którzy wyróżnili się w swoich dziedzinach, ale nie ukończyli jeszcze 40 lat (pierwotnie 43, aby uwzględnić
Angelę Merkel i
Władimira Putina ).
Od tego czasu rozrosła się do rozległej globalnej sieci oddanych przywódców dysponujących ogromnymi zasobami i wpływami, z których wielu jest nadal aktywnych w wielu społecznościach, projektach i grupach roboczych Światowego Forum Ekonomicznego, pomagając we wdrażaniu jego technokratycznych planów w swoich odpowiednich krajach i dziedzinach .
Sieć tworzy siłę wywierającą wpływ na całym świecie poprzez połączenie indywidualnych umiejętności i zasobów swoich członków.
Jak mówi Klaus Schwab we wstępie, odniósł on ogromny sukces.
Już w pierwszym roku 1992 wybrano wielu bardzo wpływowych kandydatów.
Wśród 200 wybranych znalazły się sylwetki o zasięgu globalnym, takie jak
Angela Merkel ,
Tony Blair ,
Nicolas Sarkozy ,
Bill Gates ,
Bono ,
Richard Branson (Virgin),
Jorma Ollila (Shell Oil) i
José Manuel Barroso (Przewodniczący Komisji Europejskiej w latach 2004–2014). [1]
Od tego czasu w programie wzięło udział ponad 400 czołowych polityków i urzędników państwowych.
Kolejnym „Globalnym Liderem Jutra” 2000 była
Chrystia Freeland , obecna
wicepremier i
minister finansów Kanady , dziennikarka i autorka,
która wcześniej była dyrektorem zarządzającym
Thomson Reuters i zastępcą redaktora naczelnego
„Financial Times” .
Jest także członkiem zarządu
Światowego Forum Ekonomicznego .
Zagrożeni protestujący w Ottowie:
„Uważajcie się za ostrzeżeni” – powiedziała, a później
zamroziła konta bankowe osób wspierających Truckers for Freedom
Jako minister spraw zagranicznych prowadziła i pomyślnie zakończyła renegocjację Północnoamerykańskiej Umowy o Wolnym Handlu (NAFTA) między Kanadą, Meksykiem i Stanami Zjednoczonymi.
W listopadzie 2019 roku pani Freeland została mianowana wicepremierem Kanady i ministrem spraw międzyrządowych.
Na tym stanowisku kierowała zjednoczoną reakcją Kanady na pandemię Covid-19. (Światowe Forum Ekonomiczne)[2]
• Posortowaną i kompletną listę YGL 1993–2022 można pobrać bezpłatnie z mojego angielskiego bloga TUTAJ
Wybierz przykłady wpływowych globalnych liderów jutra i młodych światowych liderów (według roku) [3]
Politycy
1993:
Tony Blair , premier Wielkiej Brytanii (1997–2007)
1993:
Angela Merkel , kanclerz Niemiec (2005–2021)
1993:
Władimir Putin , prezydent Rosji (2012–)
1993:
Viktor Orbán , premier Węgier ( 2010–)
1993:
Nicolas Sarkozy , Prezydent Francji (2007–2012)
1993:
José Manuel Barroso , Przewodniczący Komisji Europejskiej (2004–2014)
2000:
Chrystia Freeland , Wicepremier i Minister Finansów Kanady (2019–)
2002:
Ilir Meta , Prezydent Albanii (2017–)
2003:
Greg Hunt , Minister Zdrowia i Opieki nad Osobami Starszymi Australii (2017–), przewodził australijskiej reakcji na Covid-18
2005:
Gavin Newsom , gubernator Kalifornii (2019–)
2005:
Justin Trudeau , premier Kanady (2015–), użył ustawy o sytuacjach nadzwyczajnych przeciwko pokojowym demonstrantom
2006:
Thani bin Ahmed Al Zeyoudi , minister stanu ds. handlu zagranicznego, Zjednoczone Emiraty Arabskie (2020–)
2006:
Sanna Marin , premier Finlandii (2019–)
2008:
Karien van Gennip , Minister Spraw Społecznych i Zatrudnienia, Holandia (2022–); Dyrektor generalny ubezpieczenia zdrowotnego VGZ (listopad 2020)
2008:
Ed Miliband , Sekretarz Stanu w Cieniu ds. Zmian Klimatu i Net Zero, Wielka Brytania (2021–)
2009:
Anies Baswedan , gubernator Dżakarty w Indonezji (2017–)
2009:
Sebastian Kurtz , kanclerz Austrii (2017–2021), zwolennik szczepionek, ale przeciwny obowiązkowym szczepieniom (29 lipca 2021 r.), musiał podać się do dymisji w październiku 2021 r. z powodu rzekomej korupcji i zastąpiony przez Schallenberga (który był mniej niezdecydowany)
2010:
Alexander De Croo , premier Belgii (2017–)
2010:
Vincent van Quickenborne , Minister Sprawiedliwości Belgii (2020–)
2011:
Jagdeo Bharrat , Wiceprezydent Gujany (2020–)
2013:
Ida Auken , Minister Środowiska, Dania (2011–2014) , obecnie posłanka Folketingu i autorka niesławnego artykułu WEF „
Witamy w roku 2030: nic nie posiadam, nie mam prywatności, a życie nigdy nie było lepsze” ),
2014:
Jacinda Ardern , premier Nowej Zelandii (2017–), przewodziła surowym blokadom
w 2016 r.:
Emmanuel Macron , prezydent Francji (2017–),
zainicjował wydawanie paszportów szczepionkowych i chciał „wkurzyć niezaszczepionych ”
2016:
Jens Spahn , Minister Zdrowia Niemiec (2021–)
2019:
Carlos Alvarado Quesada , Prezydent Kostaryki
2019:
Mamuka Bakhtadze , Premier Gruzji (2018–2019)
2019:
Kamissa Camara , Minister Gospodarki Cyfrowej i Prognoz, Mali (2019– 2020)
2019:
Juan Guaidó , Prezydent Wenezueli (2019–)
2019:
Annika Saarikko, wicepremier Finlandii (2020–)
2020:
Faisal Al-Ibrahim , Minister Gospodarki i Planowania Arabii Saudyjskiej (2021–)
2020:
Shauna Aminath , Minister Środowiska, Zmian Klimatu i Technologii, Malediwy (2021–)
2020:
Hammad Azhar , Minister Energii, Pakistan (2021–2022)
2020:
Annalena Baerbock , Minister Spraw Zagranicznych, Niemcy (2021–)
2020:
Ugyen Dorji , Minister Spraw Wewnętrznych, Bhutan (2018–)
2020:
Karina Gould , Minister Rodzin, Dzieci i Rozwoju Społecznego, Kanada (2021–)
2020:
Paula Ingabire , Minister Technologii Informacyjno-Komunikacyjnych i Innowacji, Rwanda (2008–)
2021:
Vera Daves de Sousa , Minister Finansów Angoli (2019–)
2021;
Martín Guzmán , Minister Gospodarki, Argentyna (2019–)
2021:
Ronald Lamola , Minister Sprawiedliwości i Służb Więziennych, Republika Południowej Afryki (2019–)
Rodzina królewska
2001: Szwedzka
księżna koronna Wiktoria
2003:
Książę koronny Frederik z Danii
2004:
Książę Willem-Aleksander z Holandii
2005: Książę
koronny Haakon z Norwegii
2007: Królowa Belgii
Matylda
2008:
Księżniczka Lalla Salma z Maroka
2010:
Książę Bandar Bin Khalid Al Faisal z Arabii Saudyjskiej
2012:
Księżna koronna Mary z Danii
2015:
Księżniczka Reema Bint Bandar Al-Saud , Ambasador Arabii Saudyjskiej w Stanach Zjednoczonych
Przedsiębiorcy biznesowi i technologiczni
1995:
Paul Allen , współzałożyciel
Microsoft
1993:
Richard Branson , założyciel
Virgin Records i
Virgin Air
1993:
Jorma Ollila , prezes
Shell Oil
1993:
Jacob Wallenberg , prezes
Investor
1995:
Michael O'Brien , wiceprezes
Goldman Sachs Międzynarodowe
1997:
David Filo , współzałożyciel
Yahoo
1998
Jeff Bezos , założyciel
Amazona
1999
Pierre Omidyar , założyciel
eBay
2001
Jack Ma , założyciel
Alibaba i
Alipay
2002
Larry Page , założyciel
Google
2005
Niklas Zennström , założyciel
Skype
2005
Ali Y. Koç , prezes
Koç Holsings , Turcja
2005
Marc Benioff , dyrektor generalny
Salesforce
2007
Jimmy Wale , założyciel
Wikipedii
2008
Elon Musk , założyciel
Tesla Motors
2009
Chad Hurley , współzałożyciel Youtube 2010:
Evan
Williams , współzałożyciel
Twittera
2010
Ricken Patel , założyciel
Avaaz
2010
Mark Zuckerberg , założyciel
Facebooka /
Meta
2014
Leah Busque , założyciel
TaskRabbit
2014
David Karp , założyciel
Tumblr
2016
Joe Gebbia , założyciel
Airbnb
2019
Anjali Sud , dyrektor generalny
Vimeo
2021
Zhengyu He , szef inżynierii systemów,
Ant Financial (wydzielenie Alipay i podstawa systemu Kredytu Społecznego w Chinach)
Media i gwiazdy
1993:
Bono , piosenkarz i współzałożyciel
kampanii ONE
1993
David Roy Thomson , prezes
Thomson Reuters
2002
Carlos Lozada, redaktor naczelny,
Foreign Policy (CFR)
2003
Carina L. Dennis , starszy redaktor,
Nature Magazine
2006
Debo Adesina , redaktor,
The Guardian Newspapers
2008
Anderson Cooper , prezenter
CNN
2008:
Kristine Stewart ,
CBC i
Twitter Kanada
2008
Shakira , piosenkarka
2008
Leonardo Di Caprio , aktor i
Wysłannik Pokoju ONZ w sprawie zmian klimatycznych
2010
Wyclef Jean , raper
2013
Chelsea Clinton
2015
Ivanka Trump , starszy doradca prezydenta Trumpa
2019
Gary Liu, dyrektor generalny
South China Morning Post
Celem od początku było „identyfikowanie i rozwijanie zorientowanego na przyszłość globalnego programu, skupiającego się na kwestiach na styku sektora publicznego i prywatnego”.
Partnerstwo Publiczno-Prywatne jest jednym z kamieni węgielnych filozofii Światowego Forum Ekonomicznego.
Oznacza to fuzję państwowych i dużych przedsiębiorstw (znaną również jako korporacjonizm) w celu rozwiązywania problemów globalnych w bardziej „efektywny” sposób.
Wybór przywódców wyraźnie odzwierciedla to dążenie.
Grupie Młodych Globalnych Liderów początkowo polecono zidentyfikować główne wyzwania XXI wieku.
Należą do nich pokój, środowisko, edukacja, technologia i zdrowie – obszary, które przyszli przywódcy będą mogli wykorzystać politycznie, gospodarczo i kulturowo w nowym tysiącleciu.
Partnerami
Global Leaders of Tomorrow w 2000 roku były duże światowe firmy, takie jak
The Coca Cola Company ,
Ernst & Young ,
Volkswagen i
BP Amoco .
Mogliby oni wnieść swój wkład do programu poprzez
„odgrywanie aktywnej roli w opracowywaniu i wdrażaniu koncepcji projektu GLT.
Partnerzy mogą zatem aktywnie uczestniczyć w rozwoju programów GLT; na spotkania GLT zapraszani są przedstawiciele firm partnerskich oraz ich goście.”
Odkąd program
Global Leaders of Tomorrow został przekształcony w
Young Global Leaders 2004, partnerzy tacy jak
Fundacja Billa i Melindy Gatesów ,
Google i
JPMorganChase (wraz z absolwentami programu) również uczestniczyli w programie jako sponsorzy.
Ostateczną konsekwencją zarówno partnerstw publiczno-prywatnych, jak i tych obszarów docelowych jest stworzenie w dużej mierze faszystowskiej umowy społecznej, w której jednostka zostaje podporządkowana tym potężnym interesom.
Porwano także szlachetne cele tworzenia lepszego świata.
Jest to szczególnie widoczne w kontekście partnerstwa WEF z ONZ i realizacji celów globalnych (Agenda 2030) poprzez zastosowanie technologii Czwartej Rewolucji Przemysłowej.
Oznacza to, że zasady demokracji i podział władzy XX wieku zostały w dużej mierze całkowicie podważone i zamiast tego zastąpione przez nową klasę globalną, która kształtuje naszą wspólną przyszłość w oparciu o własne interesy.
Doprowadziło to de facto do prywatyzacji zarówno rządów krajowych, jak i organizacji międzynarodowych, w których lobbyści nie są już trzymani w lobby, ale przenieśli się do siedziby władzy, kształtując politykę bezpośrednio wpływającą na nasze życie.
Znaczenie to stało się szczególnie widoczne od czasu ogłoszenia pandemii w marcu 2020 r.
Ponadto wiodące międzynarodowe korporacje zarządzające inwestycjami, takie jak
BlackRock , na którego czele stoi Larry Fink ze Światowego Forum Ekonomicznego , stale zmieniają swoje stanowiska.
Niemiecki ekonomista i dziennikarz
Ernst Wolff uważa, że wielu przywódców krajowych objętych programem Young Global Leader zostało wybranych ze względu na chęć przeprowadzenia bez zadawania pytań trudnego programu izolacji w ostatnich latach oraz że ich zbliżająca się porażka (o czym świadczy przez rosnące niezadowolenie mas) zostaną wykorzystane jako pretekst do stworzenia nowej formy Globalnego Rządu, w której stare państwa narodowe staną się w dużej mierze przestarzałe.
Następnie będzie można stopniowo wprowadzić nową globalną walutę cyfrową z uniwersalnym dochodem podstawowym (UBI), która zastąpi nasz skazany na zagładę system monetarny.[4]
Wniosek ten częściowo pokrywa się z moim.
Potwierdzają to także scenariusze
Paula Raskina z
The Great Transition Initiative dotyczące sposobu ustanowienia totalitarnego „Nowego Porządku Ziemi”, który na dłuższą metę ma zostać zastąpiony przez globalny rząd demokratyczny (Federację Ziemi) ze Światową Konstytucją. ]
Pandemia Covid-19 uwypukliła katastrofalną porażkę podejścia do zdrowia publicznego zakładającego, że każdy kraj powinien być sobą, a krajowe interesy gospodarcze, a nie potrzeby globalne, w dalszym ciągu dominują w dyskusjach na temat polityki klimatycznej, torując drogę do chaosu klimatycznego.
Pod trójizbowym Parlamentem Światowym podlegają cztery główne agencje rządu Federacji Ziemi:
system Światowego Sądu Najwyższego,
Światowa władza wykonawcza,
Światowy System Egzekucyjny i
Światowy Rzecznik Praw Obywatelskich.
Glen T. Martin, Wielkie Przejście wymaga Konstytucji Ziemi
Wizja jest taka, że pokojowy i harmonijny świat w równowadze zostanie stworzony poprzez ustanowienie Światowej Federacji z Parlamentem Światowym, Rządem Światowym i Trybunałem Światowym.
Są to idee, które od dawna krążą w
Klubie Rzymskim i ściśle powiązanych kręgach New Age.
Pytanie brzmi, w jaki sposób taki nowy globalny system władzy uniknął losu porwania przez te same interesy, które stworzyły nasz obecny skorumpowany i upadający system?
Dzieje się tak z myślą o tych, którzy wspierają projekty takie jak
The Great Transition (zainicjowane kapitałem startowym Stevena Rockefellera).
To, co się dzieje, jest raczej metodą doprowadzenia nas do ostatecznego rozwiązania w postaci globalnego technokratycznego systemu kontroli.
Jest jednak mało prawdopodobne, że ten plan się powiedzie.
Świadomość rozprzestrzenia się błyskawicznie, a panika wśród elit wzrasta, w miarę jak kruszy się ich narracja, a ludzie stają się coraz bardziej odporni na propagandę.
Stąd wszyscy inkwizytorzy i „weryfikatorzy faktów”, którzy pilnie strzegą narracji i pomagają skierować opinię publiczną we „właściwym” kierunku.
Z pewnością warto im "zaufać", gdyż na przykład
David Roy Thomson , prezes
Thomson Reuters Corporation , jest absolwentem klasy
Global Leaders of Tomorrow z 1993 roku.
Nadszedł czas, aby przejąć kontrolę nad własnym losem i nie wpaść w nowe pułapki.
Źródło:
pharos.stiftelsen-pharos.org/world-economic-forums-young-global-leaders/
