|
"Upiór Iraku" na potkaniu u szczytu w Rydze
|
|
Spotkanie u szczytu w Rydze, w ubiegły wtorek i w środę, z końcem listopada, ograniczyło się głównie do problemów pacyfikacji Afganistanu, która to pacyfikacja ?le idzie. Wspomniano Kosowo, Darfur i Irak, ale nie ogłoszono żadnych spektakularnych planów na skalę światową.
W czasie obchodów 50cio lecia NATO w 1999 roku w Waszyngtonie, Bill Clinton pozyskał poparcie na bombardowanie Jugosławji, w ramach interwencji w Kosowie i udało mu się przełamać opór Rosji, przeciwko ekspansji NATO na wschód, za pomocą przyjęcia Polski, Czech i Węgier, na krótko przed obchodani 50cio lecia NATO.
W Pradze w 2002 roku, NATO zaprosiło do rokowń o przyjęcie dodatkowych siedmiu krajów. Następnie w 2004 roku, na spotkaniu w Stambule, powzięto decyzję udziału sił NATO w pacyfikacji Afganistanu, oraz stworzono „Istanbul Cooperation Initiative” w celu wzięcia udziału w strategicznie ważnych rozgrywkach w bogatym w paliwo Bliskim Wschodzie, co było też na korzyść Izraela.
Spotkanie u szczytu w Rydze było poprzedzone 25go maja, 2006, przemówieniem generała James’a Jones’a, naczelnego wodza sił NATO, w którym przepowiedział on, że bieżący rok będzie bardzo ważny, ponieważ charakter NATO, jego wojskowe siły i strategia, zmieni się o 180 stopni i NATO nie tylko przestanie być obronnym i statycznym przymierzem, ale zacznie działać prewencywnie na scenie światowej, co znaczy, że prawdopodobnie „wielka przyszłość” czeka NATO.
Sam wybór Rygi, stolicy byłej republiki sowieckiej, jako mejsca apotkania u szczytu NATO, ma znaczenie polityczne i przepowiada interwencje przeciwko okupacji rosyjskiej Moldowy, oraz dalsze patrolowanie Morza Czarnego i zapraszanie Ukrainy do NATO, mimo obecności floty rosyjskiej w Sewastopolu na Krymie.
Była mowa o ułatwieniu Gruzji wejścia do NATO i o rozstrzygnięciu zadawnionych konfliktów na Kaukazie i w Eurazji. Mówiono nawet o nowych układach między NATO i państwami, tak w Azji Centralnej jak i nad Pacyfikiem po Japonię, Koreę Południową Australję i Nową Zelandję. Mówiono również o zapobieganiu przez NATO „geopolitycznym szantażom,” ze strony państw bogatych w paliwo.
NATO niby miało przestać być przymierzem obronnym i stać się globalną siłą polityczną i wojskową w 21szym wieku i służyć jak skuteczny rozjemca, w zatargach wynikłych z formowania nowego porządku globalnego, pod przywództwem Waszyngtonu, który skasował nuklearny traktat rozbrojeniowy Start II, jako nie potrzebny i odsunął na boku zasadniczą rolę ONZtu na arenie światowej.
Na takim wspaniałym tle, faktyczne spotkanie u szczytu w Rydze, zdegenerowało się do głośnych debat, o możliwym wejściu w matnię sił NATO, w pacyfikacji Afganistanu, do którego żadne z państw członkowskich, nie ma ochoty wysyłać swoich żołnierzy i nie chce konkretnie niczego obiecywać w tej sprawie. Dzieje się tak mimo nawoływań ze strony Amerykanów i Brytyjczyków, którzy mówią że im koniecznie potrzba do walki przeciwko Talibanom dodatkowych 2200 żołnierzy, w południowym i południowo wschodnim Afganistanie.
Prezydent Francji, Jacques Chirac i Frau Angela Merkel, kanclerz Niemiec, wykręcają się od dawania jakichkolwiek obietnic wysyłania więcej wojska do Afganistanu. Podobnie, ale bardziej negatywnie, nastawione są w tej sprawie Włochy i Turcja. Znając te nastroje, w przeddzień spotkania u szczytu w Rydze, premier Rosji, Sergej Iwanow powiedział, że obecna sytuacja w Afganistanie bardzo mu przypomina lata 1980te, kiedy 110,000 wojska sowieckiego, nie było w stanie kontrolować całego Afganistanu.
Sugerował on, że 40,000 wojsk NATO, jest dziś w jeszcze gorszej sytuacji, zwłaszcza przy otwartej granicy między Afganistanem i Pakistanem, który ma arsenał nuklearny i jednocześnie niby jest aliantem USA.
W konkluzji apotkania u szczytu NATO w Rydze, przyjęto plan francuski, stworzenia „grupy do kontaktów” z Rosją i innym państwami, według schematu istniejącego w Kosowie, żeby mieć szanse sukcesu w Afganistanie. Chirac napisał, że NATO musi mieć „wzajemne zaufanie” z Rosją i że ONZ powinien pozostać „jedynym forum politycznym z uniwersalnym autorytetem,” podczas gdy „należy pogłębić dialog strategiczny i polityczny między USA i Unią Europejską,” wedłuz fundamentalnych zasad ONZtu.
Tak więc spotkanie u szczytu w Rydze, zainicjowało nowe rokowania w sprawie pacyfikacji Afganistanu i odrzuciło stanowisko neokonserwtywnego rządy Bush’a, że dodatkowych 2200 żołnierzy NATO w Helmand i Kandahar, jakoby mogło dać całkowite zwycięstwo w Afganistanie.
Kolosalna klęska USA w pacyfikacji Iraku, ma wpływ na postawę pozostałych członków NATO. Irak był „upiorem,” w którego cieniu, odbywało się spotkanie u szczytu w Rydze, według opinji weteranów światowej dyplomacji, takich jak były ambasador Indji w Turcji, M. K. Bhadrakumar.
Spotkanie u szczytu w Rydze zakończyło się z świadomością grożnych konsekwencji nie tylko wobec nadchodzącej klęski USA w Iraku, ale również wobec uwikłania NATO w beznadziejną pacyfikację Affganistanu. Agresywność kolosa amerykańskiego spowodowała stworzenie osi Rosja-Chiny, wraz z takimi organizacjami jak „Shanghai Cooperation Organization,” w której to organizacji, chiński i rosyjski są językami oficjalnymi, oraz z tego samego powodu powstał traktat bezpieczeństwa zawarty przez Rosję z byłymi azjatyckimi republikami sowieckimi.
Obie te azjatyckie organizacje ogłosiły zjednoczoną postawę wobec pacyfikacji Afganistanu w ONZcie i ogłosiły swoją chęć współpracy z NATO, której to wspólpracy w przeciwieństwie do Francji, neokonserwatywny rząd Bush’a nie chce (jakoby żeby nie powiększać znaczenia obu tych organizacji). Ważne jest że oś Chiny-Rosja nie chce chaosu w Afganistanie, który to chaos łatwo może być wstępem do „wielo-biegunowego” chasu na całym świecie z powodu osłabienia USA, jak tego dowodzi generał Wiliam Odom.
Sekretarz generalny NATO, Jaap de Hoop Scheffe zapewnił Chiny, że „NATO nie pcha się ani do Azji, ani w region Pacyfiku,” oraz że NATO jest skłonne nawiązać bliższą współpracę z „Shanghai Cooperation Oraganization.”
Moskwa, bardziej niż Pekin, nie ma zaufania do NATO, wobec planów ustawiania wyrzutni rakietowych systemu obronnego USA w Polsce i innych krajach blisko granic Rosji. Moskwa nawet już grozi, że nie pozwoli na naruszanie rosyjskiej przestrzeni powietrznej, przez samoloty NATO, w drodze do Afganistanu.
Na razie NATO nie ma zamiaru przyjmować nowych członków, sprawa ta jest odroczona do decyzji na spotkaniu u szczytu NATO w 2008 roku. Z powodu oporu „starej Europy” to znaczy Francji i Niemiec, spotkanie u szczytu w Rydze, nie obyło się według planów neokonserwatywnego rządu w Waszyngtonie. Najwyra?niej „upiór Iraku” był obecny na potkaniu u szczytu w Rydze.
www.pogonowski.com |
|
6 grudzień 2006
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Mydlenie Oczu na Temat Iraku
listopad 30, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
"Honoris gratia" bez kszty honoru
styczeń 12, 2006
Artur Łoboda
|
Process Usuwania ze Stanowiska Prezydenta USA
luty 1, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Żydzi z USA oszukują ocalałych?
wrzesień 28, 2007
BIBULA
|
List od przyjaciół
wrzesień 18, 2004
|
"Sukces" mierzony zbrodnią
listopad 3, 2003
Piotr Mączyński
|
Polskie Lobby Przeciwko Integracji Polski z "Unią Europejską"
luty 19, 2003
|
Przyszedł Kupiec do Szewczyka
wrzesień 21, 2004
Mecenas
|
Polsce grozi gwałtowne wstrzymanie kredytowania
grudzień 12, 2008
PAP
|
Baskonia czy Kraj Basków?
styczeń 5, 2005
Mirosław Naleziński
|
Fundacja Batorego odrzuciła...
wrzesień 28, 2005
Witold Filipowicz
|
Krytyka polskiego systemu podatkowego
marzec 7, 2004
PAP
|
Takich mamy kretynów w Kościele
wrzesień 11, 2007
PAP
|
Trzech śmieci
czerwiec 28, 2008
(ls)
|
Promocja Krakowa w Berlinie
kwiecień 3, 2004
www.krakow.pl
|
Cała prawda jest "naked"
październik 11, 2008
Art
|
Wezwanie o natychmiastowe zaprzestanie walk
sierpień 9, 2006
Fundacja ICPPC
|
Co oznacza Tak dla UE?
październik 10, 2003
Adam Sandauer
|
Tworzymy jeden naród
lipiec 30, 2004
Andrzej Kumor
|
Nadchodzi druga młodość węgla
grudzień 4, 2005
|
więcej -> |
|
