Wiesław Sokołowski ODEZWA DO DZWONU

1. Państwo nie może być własnością ideologów i policmajstrów, gdyż wtedy Ojczyzna nasza zmieni się w poligon, w obóz, w armię ciągle maszerują.

2. Państwo nie może być własnością filozofów, poetów, nawet mędrców, gdyż wtedy Ojczyzna nasza stanie się nieskończoną dysputą, w której nikt nie ma pewności czy dożyje jutra.

3. Państwo nie może stać się świątynią, bo wtedy na stosie prawd jedynych zapłonie czas żywota naszego pożogą straszliwą…

4. Zawsze, piękne hasła torowały drogę okrutnikom, nikczemnikom, bezbożnikom. Zawsze, piękni ludzie – jeśli ucinali to przede wszystkim nie swoje piękne głowy…

5. Jedni mówią: nie można rządzić niewinnie, inni dodają: Bo świat jest smokiem, gdy jedna głowa zniknie, zjawią się inne, jeszcze bardziej nieludzkie.

6. Państwo więc – to duchowe, to społeczne i to zarośnięte chwastami, gdzie ptaki odpoczywają po trudach lotu – nie może spełniać niczyjej myśli, nie może być niczyim znakiem, nie może słuchać niczyjego – nawet rozkołysanego i rozedrganego wiatrem – dzwonu.

7. Może tylko wznosić, trwać i milczeć potęgą moją, twoją, naszą – potęgą suwerenną.

Ps
Odezwa programowa KONGRESU POLSKI SPRAWIEDLIWEJ i SUWERENNEJ