|
Tony Blair i 25 lat od zwycięstwa Margaret Thatcher
|
|
Twadzieścia pięć lat temu, mimo rezolucji ONZ, żeby prowadzić pertraktacje z Argentyńczykami, wojska premiera Margaret Thatcher odbiły wyspy wcześniej zajęte bezkrwawo przez siły argentyńskie a odległe od Angji o 12,000 km, za cenę 649 zabitych Argentyńczyków i 255 żołnierzy brytyjskich. Argentyna nadal twierdzi, że wyspy te są częścią terytorium argentyńskiego pod nielegalną okupacją brytyjską of 1833 roku. Obecnie ocenia się że w regionie tych wysp znaduje się pod dnem morza około 60 miliardów starndartowych baryłek ropy naftowej. Argentyna dziś protestuje przeciwko brytyjskim próbom eksploracji i exploatacji tych złoży.
Thatcher wówczas odniosła zwycięstwo nad Argentyną w zatargu o wyspy Falkladzkie na ocenie Atlantyckim („Guerra de las Malvinas"). Dziś Tony Blair, przezywany pudlem Bush'a („Bush's Poodle"), nawoływany jest przez sjonistów i ich przyjaciół, żeby odniósł podobne zwycięstwo w Zatoce Perskiej nad Iranem, pod pretekstem zatargu o aresztowanie marynarzy brytyjskich przez Iran.
Blair ma kłopoty z powodu jego roli jako pomocnika Bush'a, w skandalicznym zniszczeniu Iraku, gdzie pod okupacją zginęło ponad 600,000 cywilów i skąd dwa miliony ludzi uciekło do Syrji i Jordanii, a gdzie miliony stracaiły dach nad głową. Nieszczęścia te są wynikiem wojny „dla dobra Izraela," jak to kiedyś zeznał professor Zelikov.
Blair jest powoli ustępującym z urzędu premierem brytyjskim, który teraz jest bardzo negatywnie przyrównywany do Margaret Thatcher z powodu jego służalstwa wobec Bush'a i megalomanów rządzących w Izraelu. Bush powiedział o aresztowanych marynarzach brytyjskich, że są to „niewinni zakładnicy," bez jakiegokolwiek wglądu w stan dowodów w rękach władz Iranu.
Świat muzułmański podrażniony okrucieństwami żydowskimi w ramach apartheit w Palestynie, teraz jeszcze bardziej jest oburzony tragedią ludności Iraku. Król Arabji Saudyjskiej, Abdullah, uzyskał jednogłośne poparcie wszystkich państw arabskich, w czasie spotkania u szczytu 28 – 29 marca, 2007, na protest przeciwko „bezprawnej obcej okupacji Iraku" i teraz stoi po stronie Iranu przeciwko postawie USA-W. Brytania w sprawie uwięzionych amarynarzy.
Iran jest w dużo lepszej pozycji niż była Argentyna, żeby stosować startegię asymetryczną przeciwko Brytyjczykom, eksponowanych na okupacji w południowym Iraku. Tymczasem pod presją sjonistów napierających na dokonanie ataku na Iran, w USA i W.Brytanii zapomina się o geopolitycznych różnicach między Iranem i Argentyną. Znowu powtarza się nonsensy w stylu przepowiedni neokonserwatystów jak to Amerykanie mieli być przyjmowani przez Irakijczycy z otwartymi ramionami i jak Irakijczycy mieli podporządkować się w krótkim czasie.
Neokonserwatyści prą do walki w Iranie i Izrael już zamianował dowódcę fronu przeciwko Iranowi. Obecną sytuację prasa pro-izraelska nazywa „drugim kryzysem zakładników," przyczem pierwszy dotyczył kryzysu z 1979-80go roku, kiedy w przeciągu 444 dni urzędnicy ambasady USA w Teheranie, byli używani jako zakładnicy przeciwko amerykańskiej interwencji na rzecz szaha, w czasie rewolucji ajatoli Komeniego.
Minister spraw zagranicznych Iranu wystosował protest w formie listu do rządu w Londynie i zażądał gwarancji, że w przyszłości nie będzie podobnych pogwałceń wód terrytorialnych Iranu przez Brtyjczyków, na co w imieniu W. Brytani Margaret Beckett odpowiedziała raczej ugodowo i dyplomatycznie, przy jednoczesnych interwencjach o charakterze ugodowym Turków i Irakijczyków, oraz ONZtu.
Jest wiele słabych punktów w oficjalnym stanowisku brytyjskim z powodu tego że wogóle nie ma jasno zdefiniownych granic morskich między Irakiem i Iranem, tak że sytuacja jest mętna, a nie jak pisze Blair „kryształowo jasna" i że niby to Irańczycy absolutnie nie mają racji. Craig Murray, były szef spraw morskich w rządzie brytyjskim uważa, że mapy używane przez Blair'a są sfałszowane. Tymczasem „histeryczna reakcja Anglo-Amerykanów" jest koordynowana przez media nawołujące do ataku na Iran i wspominające „Iron Lady" („Żelazną Panią Thatcher") jako niby przykład.
Niezależni obserwatorzy kpią sobie z nagłego i niepodziewanego szacunku dla prawa międzynarodowego ze strony Blair'a, który w czasie besprawnego napadu na Irak, zyskał sobie przydomek „pudla Bush'a." Natomist mapa używana przez Blair'a wykazuje granicę morską z niewiadomych powodów narysowaną dużo bliżej brzegu Iranu niż brzegu Iraku. Nie dziwnego, że taką mapę Teheran uważa za fałszerstwo. Tymczasem neokonserwatywny rząd Bush'a, tak jak i rząd Izraela, popiera mapę Blair'a, co też czyni Unia Europejska z niejasnych powodów.
Międzynarodowy Trybunal Praw Morskich w Hamburgu notuje wiele spraw internowania statków na obcych wodach terytorialnych i nie uznaje „niewinnych wjazdów," na które Brytyjczycy mogli by się powoływać w sprawie swoich aresztowanych marynarzy. Natomiast Artykuł 26, paragraf 3, potwierdza prawo legalnego aresztu statku i załogi w wypadku zagrożenia. Nie ulega wątpliwości że kampania osi USA-Izrael przeciwko Iranowi, daje Teheranowi oprawo uważać, że jest zagrożony i ma prawo wyjaśnić sprawę aresztowanych Brytyjczyków przewodem sądowym.
Stwierdzenie Unii Europejskiej, że Brytyjczycy pomagają stabilizować sytuację w Iraku, gdzie pomogli oni doprowadzić do obecnej katastrofy, nie ma sensu. ONZ nie ma mandatu na terenie wód terytorialnych Iraku. Tymczasem Blairowi udało się wciągnąć Unię do komplikacji spowodowanej przez Brytyjczyków, którzy uzyskali wypuszczenie przez Iran ośmiu marynarzy w 2004 roku na podstawie formalnego przeproszenia Iranu i obietnicy, że granice morskie Iranu nie będą gwałcone przez Brytyjczyków w przyszłości.
Obietnic tych Londyn, według Teheranu nie dotrzymał, solidaryzując się z USA i Izraelem, tak że nawet brytyjskie helikoptery latały nad miastami w Iranie i trzy statki brytyjskie wpłynęły nielegalnie na wody Iranu w lutym 2007, według raportów prasy w Iranie. Jenocześnie siły brytyjskie w Basra w Iraku szykanują konsulat Iranu.
Iran zaprasza specjalną brytyjską delegację do ustalenia faktów w obecnej kontrowersji . Unia Europejska może też z tej oferty skorzystać i starać przyczynić się do łagodzenia sytuacji w Zatoce Perskiej, zamiast przyłączać się do brytyjskiego embarga na handel z Iranem, po stronie osi USA-Izrael, której wysługuje się Blair.
Międzynarodowy Trybunal Praw Morskich w Hamburgu jest najwłaściwszym forum do wyjaśnienia spraw granic w Zatoce Perskiej i może pomóc osłabić preteksty zaczepne USA i Izraela, w sprawie elekrowni nuklearnej w Iranie i rozładować zagrożenie zbliżającej się katastrofy gospodarki światowej, w razie napadu USA i Izraela na Iran i wstrzymania eksportu paliwa z Zatoki Perskiej, która dostarcza 25% paliwa na rynek światowy.
www.pogonowski.com |
|
3 kwiecień 2007
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Zaginiona -poszukiwana
kwiecień 29, 2006
przesłał Marek Olżyński
|
CHIMeryczny świat Temidy
luty 22, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Walka trwa
listopad 4, 2003
Andrzej Kumor
|
Medioci
Igraszki TVN wokół śmierci Slobodana Miloszevicia
marzec 17, 2006
serbofil
|
"Żadnej krwi dla ropy". Demonstracje w USA przeciwko planom Busha
styczeń 19, 2003
PAP
|
Akcja bezpośrednia, czyli o bezużyteczności uległości
luty 14, 2007
Piotr Ciszewski
|
Cicho sza!
styczeń 16, 2006
Andrzej Kumor
|
ponad 90 % ...
luty 18, 2005
Kaszub
|
Każda wojna dla każdej z walczących stron jest sprawiedliwa
i toczy się w słusznej sprawie
marzec 28, 2003
/marek/
|
USA traci na sile. Spadek Bogactwa USA
luty 7, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
"Cały świat jest sceną"
październik 3, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Europejska abrakadabra
kwiecień 10, 2003
Andrzej Kumor
|
Potomkowie Jakuba Szeli
luty 27, 2007
Artur Łoboda
|
w Zimnej Wodzie
wrzesień 19, 2006
przesłał Krzysztof Cierpisz
|
Handel ludzką naiwnością
maj 24, 2007
|
Sekty - psychomanipulacja
maj 15, 2008
www.psychomanipulacja.pl
|
Dlaczego Amerykanie Walczą?
grudzień 25, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Białoruś: Wybory prezydenckie zakończone.
marzec 23, 2006
Ruch Moralnego Sprzeciwu
|
Polacy Jako "Kozly Ofiarne" Fałszywego Mitu Żydowskiego w USA
marzec 8, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Polityczny kabaret
Ostatnie dni ex prezydenta Krakowa
grudzień 8, 2002
Artur Łoboda
|
więcej -> |
|
