Kraj naszych marzeń

 
Kilka dni temu uczestniczyłem w spotkaniu poetyckim, w którym jedna z autorek zareklamowała swój projekt gazety przywołującej tradycje Narodu Polskiego.
I usiłowała wytłumaczyć potrzebę jego istnienia.

Pozwoliłem sobie zauważyć, że pismo takie winno docierać również do Polonii - bo Ta wykazuje największy patriotyzm.
Widocznie dlatego, że najlepiej wiedzą - co stracili.
Ale wydarzenie to przypomniało mi o noszonej w myślach od dawna koncepcji artykułu o patriotyzmie.

Jak to się dzieje, że jedni ludzie wykazują ogromny patriotyzm - podczas gdy inni gardzą własnym krajem?
Odpowiedź znajdziemy w wychowaniu.
Te osoby, które wyniosły z domu rodzinnego najlepsze wartości - przenoszą je w wieku dojrzałym na otoczenie własnych rodzin, a więc na "małe ojczyzny", by w logicznej konsekwencji przenieść na cały Naród.

Natomiast ludzie, którzy nie zaznali ciepła domu rodzinnego - swoje fobie przenoszą na otoczenie.
Jeżeli, z jakiegoś powodu zostają publicystami - to własną nienawiść przenoszą na Naród.

Zastanawiałem się nieraz: dlaczego Polakom rozsianym po świecie - tak bardzo leżą na sercu sprawy polskie, mimo kilkudziesięcioletniej emigracji?
"Gniazdo rodzinne", dom dzieciństwa - to kraina Naszych marzeń.
Jest taką dzięki Naszym Matkom, Ojcom, a czasem Dziadkom.
Jak ktoś nie zaznał ciepła w domu rodzinnym - to nie wie czym jest piękno, czym jest miłość.
I dlatego, we własnym zachowaniu, wylewa pomyje swojego chorego umysłu.