|
Palestyński labirynt
|
|
Idziemy ku przepaści.
Czujemy mgliście, że cierpienia, jakich doświadczają Palestyńczycy, coraz śmielsze przejawy solidarności, jakie to wywołuje na Bliskim Wschodzie oraz ostre reakcje obronne Izraela mogą zawieść świat na skraj przepaści. Taka sytuacja, jaka panuje dziś między dwoma narodami, żydowskim i palestyńskim, które, słusznie czy nie, boją się siebie nawzajem, nie może trwać dłużej. Bowiem ten lęk „usprawiedliwia” z jednej strony eskalację represji, a z drugiej przemoc radykalnych grup. Badania pokazują, że w każdym z obozów większość obywateli pragnie pokoju. Lecz jednocześnie w każdym z dwóch obozów rośnie nienawiść, wzmagają się skrajne postawy. Obie strony mówią dziś o walce „na śmierć i życie” i o „całkowitym zniszczeniu”.
Fakt, że bojówki libańskiego Hezbollahu nie przegrały zeszłego lata z izraelskim wojskiem, oraz że siły amerykańskie nie zwyciężyły irackich powstańców daje nową nadzieję ugrupowaniom palestyńskim, pozwala im wierzyć w możliwość „przewlekłej wojny ludowej”. Po porwaniu, 25 czerwca tego roku żołnierza Gilada Szalita (którego przetrzymują do dziś) ugrupowania te wystrzeliwują coraz więcej pocisków rakietowych w stronę Sderotu i Aszkelonu. W ciągu sześciu lat zabito sześć osób. W tym samym czasie represje na okupowanych terytoriach pochłonęły 4 500 istnień ludzkich. Lecz lecące w stronę Izraelczyków pociski podsycają żądzę odwetu. Będący u władzy „twardogłowi”, zachęceni brakiem reakcji ze strony świata, zdają się korzystać z carte blanche na ciągłe kary dla ludności palestyńskiej.
W ciągu pięciu miesięcy ponad 400 osób, w połowie cywilów, zostało zamordowanych przez siły izraelskie, których nic nie może powstrzymać. 3 listopada wojsko walczyło nawet z bezbronnymi kobietami w Beit Hanoun. W tym samym mieście, gdzie pięć dni pó?niej dwudziestu cywilów, w tym kilkoro dzieci, zginęło w wyniku wybuchu izraelskiego pocisku. Ta zbrodnia, będąca według władz izraelskich skutkiem błędu, poruszyła opinię publiczną całego świata. W związku z tym Zgromadzenie Ogólne ONZ, pod wpływem nacisków ze strony Francji, przyjęło (156 głosami przeciw 7) rezolucję domagającą się zakończenia izraelskich operacji w Strefie Gazy i zaprzestania wszelkich aktów przemocy.
Jednak to odległa perspektywa. Rząd Ehuda Olmerta nie zawahał się ostatnio – mimo, że w proteście złożył dymisję minister kultury z Partii Pracy, Ophir Pines-Paz – uczynić wiceministrem odpowiedzialnym za wydatki związane ze „strategicznymi zagrożeniami” Awigdora Liebermana, szefa ekstremistycznej partii Israel Beitenu (Nasz Dom Izrael), której zwolennicy to głównie oskarżani o ksenofobię emigranci z dawnego Związku Radzieckiego. Objęcie tego urzędu przez Liebermana w rządzie tak zdezorientowanym i skłonnym do nieprzemyślanego używania siły stanowi zagrożenie dla całego regionu. A przede wszystkim dla samego Izraela i jego mieszkańców. Nie zostało to dość mocno podkreślone przez wielkie europejskie media, zwykle żywo reagujące na udział we władzy ekstremistów w Unii.
Dzienniki izraelskie, takie jak Haaretz, bardziej świadome tego, co się dzieje, szybko zaczęły ostrzegać: „Wybranie przywódcy najbardziej nieodpowiedzialnego i pozbawionego wszelkich hamulców na ministra od spraw zagrożeń strategicznych samo w sobie stanowi strategiczne zagrożenie. Charakterystyczny dla Liebermana brak umiarkowania, jego niestosowne deklaracje – można porównać je tylko do wypowiedzi prezydenta Iranu – mogą wywołać katastrofę w całym regionie” [1]. Dla izraelskiego politologa Zeeva Sternhella, historyka zajmującego się europejskim faszyzmem, sprawa jest prosta: Lieberman jest być może najbardziej niebezpiecznym politykiem w historii Izraela, bowiem stanowi mieszankę nacjonalizmu, autorytaryzmu i dyktatorskiej mentalności [2].
Kontekst regionalny zwiększa ryzyko. Niedawna przegrana wyborcza George’a W. Busha i ciągłe porażki militarne w Iraku mogłyby doprowadzić do zmiękczenia polityki Stanów Zjednoczonych w tym regionie. Już teraz zdaje się rysować szansa na nawiązanie kontaktu z Syrią (mimo oskarżeń ciążących na Damaszku po niedawnym zabójstwie Pierre’a Gemayela). A nawet z Teheranem, którego udział może okazać się decydujący, jeśli Waszyngton chce wycofać się z irackiego bagna. Wśród Palestyńczyków w końcu pojawia się nadzieja na rząd jedności narodowej. Wszystko to nie ma znaczenia dla tych w Izraelu, którzy jak Lieberman i jego przyjaciele, wciąż stawiają na bezpośrednią konfrontację i siłową dominację. Nie możemy wykluczyć, że uczynią coś bardzo nieodpowiedzialnego. Dobrze widzą, że w międzynarodowej polityce staje się to coraz bardziej oczywiste: nie będzie pokoju w tym regionie, dopóki Palestyńczycy nie wyjdą ze swojego labiryntu.
(tłum. Anastazja Dwulit)
[1] Haaretz, 24 pa?dziernika 2006.
[2] The Scotsman, 23 pa?dziernika 2006. |
|
25 grudzień 2006
|
|
Ignacio Ramonet
|
|
|
|
Śmieszne wypowiedzi śmiesznych ludzi
luty 4, 2003
zaprasza.net
|
Rusza produkcja Astry II w ramach umowy offsetowej
październik 1, 2003
|
Hitler chciał namówić Polaków do wspólnego ataku na Sowiety
sierpień 13, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Kurdupel zholiutu CHLUBA UJOTU???
czerwiec 10, 2008
Trzaskalski Loco z Pernambuco
|
Zabór żydowski południowego Libanu?
sierpień 4, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Nadzieja
wrzesień 17, 2004
Marian Hemar
|
"Tragedia Posejdona" – kpiny z fizyki!
wrzesień 14, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Nowa wojna - nic nowego
marzec 20, 2007
wasylzly
|
Prawdziwe oblicze Wirtualnej Polski
październik 26, 2005
|
Złodzieje z lepszych sfer
kwiecień 24, 2003
Konrad Markowski
|
UE w Wąchocku
grudzień 27, 2003
przesłała Elżbieta
|
Globalny Mit Holokaustu
sierpień 28, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Ordnung must sein, praca uczyni cię wolnym
marzec 4, 2005
Artur Łoboda
|
Życzenia
grudzień 26, 2004
|
Media pod żydowską okupacją
grudzień 11, 2003
Adrian Dudkiewicz
|
„Zapytanie obywatelskie”
październik 5, 2008
Dariusz Kosiur
|
Czechy: Skutki prywatyzacji w służbie zdrowia
kwiecień 27, 2008
komentator
|
Living the Life of Riley in Poland
marzec 27, 2007
przysłał ICP
|
Wszystkie dzieci są ICH
listopad 18, 2003
http://angora.pl
|
Autograf szczęśliwej Motylii
październik 31, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
więcej -> |
|
